Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παναγιώτης - Κεμπάπ και ο Τίγρης Δελτίο εβδομάδας της Ατυπης Εθνικής Επιτροπής Διάσωσης Εθνικού πλούτου.

Η πρώτη μου γνωριμία με τα υπέροχα κεμπάπ του Παναγιώτη στο Περιστέρι έγινε πριν περίπου 5-6 χρόνια.

Θυμάμαι ότι όταν πάρκαρα το μικρό Smart που είχα, ξαφνικά με περικύκλωσαν δύο τεράστια μαύρα τζιπ! Σοκαρίστηκα λίγο στην αρχή, δεν το κρύβω, αλλά μετά σκέφτηκα: γιατί να με περικυκλώσουν; Μάλλον είχαν κάτι χρωστούμενα με την Εφορία, αλλά σίγουρα η ΑΑΔΕ δεν στέλνει φουσκωτούς και ιδιαιτερα το βράδυ ! Μπαίνω στον Παναγιώτη και παραγγέλνω τέσσερα τυλιχτά — δύο δίκανα και δύο μονά — με κεμπάπ, τομάτα και κρεμμύδι.

Καθώς καθόμουν ανυποψίαστος, μπαίνει μια τεράστια αρκούδα που έμοιαζε με άνθρωπο, ένας δεύτερος τύπος της παλιάς σχολής με ζιβάγκο και πρόσωπο που θύμιζε χαρακτήρα από γαλλική ταινία νουάρ, και τρίτος, ο Τίγρης — ο γνωστός και μη εξαιρετέος πρώην πρόεδρος της ΑΕΚ, που χαιρετούσε όλους με οικειότητα.

Εγώ, που δεν είμαι ΑΕΚ, έμεινα στήλη άλατος.

Όταν πέρασε από δίπλα μου, δεν ξέρω πώς μου ήρθε να του πω: «Πρόεδρε, καλησπέρα, τι κάνετε εδώ στα Δυτικά;» Με χαιρέτησε φιλικά με ένα... «χαστουκάκι» και κατευθύνθηκε στο τραπέζι του.

Πήρα τα κεμπάπ του Παναγιώτη και άνοιξα το πρώτο με βουλιμία — το κατάπια σχεδόν.

Το δεύτερο το ίδιο.

Η γεύση έκρυβε όλη τη μαγεία της παραδοσιακής σουβλακερί.

Είχα χρόνια να πάω και ξαναπήγα την προηγούμενη εβδομάδα.

Να πω την αλήθεια, πλέον το μαγαζί έχει και delivery, προφανώς δουλεύει τριπλάσια απ’ ό,τι παλιά.

Όμως, σαν αίσθηση, κάτι μου έλειπε.

Δεν είναι ότι έγινε μέτριο, αλλά δεν έχει πλέον εκείνο το μερακλίδικο που θυμάμαι.

Παλιότερα, το σουβλάκι του ήταν σαν τον Ρομπέρτο Μπάτζιο — με μαεστρία, μαγικά που σε συναρπάζουν.

Τώρα μοιάζει με σουβλάκι ενός καλού αμυντικού: αξιόπιστο και σταθερό, αλλά λιγότερο εκθαμβωτικό.

Στο ποδόσφαιρο, όμως, αγαπάς πάντα τους βιρτουόζους, όχι μόνο τους τρεχάλες.

Πρέπει να τονίσω ότι ο Παναγιώτης δεν ζει πια.

Τη δουλειά την συνεχίζουν πλέον οι δύο γιοί του οι οποίοι έχουν αυξήσει την δουλειά μεν και βέβαια προσπαθούν να διατηρήσουν την ταυτότητα που χάραξε ένας απο τους τελευταίους μάστορες κεμπαπ της Αθήνας.

Να τονίσω οτι ο συγχωρεμένος Παναγιώτης ήταν και τρελός οπαδός του μπάσκετ και του Γ.Σ.Π ο οποίος δεν έχανε και κανένα παιχνίδι της αγαπημένης του ομάδας . Τι σχέση εχει αυτό με τα σουβλάκια θα μου πείτε . Απλα ήθελα να τονίσω Οτι οι παλιοι τύποι είχαν και ένα δέσιμο με την γειτονιά που βρισκόντουσαν . Τότε που οι γείτονες ήταν και φίλοι ! Εννοείται οτι ο Παναγιώτης πέρασε την αξιολογηση και έδωσε νέους βαθμους στα Δυτικά Προάστια . Την άλλη εβδομάδα η επιτροπή επισκέπτεται τα μαγικά Βορεια Προαστεια ! Ρεμί //

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους