" Η σύγχρονη εργαλειοποίηση της λογοτεχνίας συχνά αντιμετωπίζει τα κείμενα ως αποθήκες παραδειγμάτων διαθέσιμων προς θεωρητική κατανάλωση: η ψυχανάλυση, η κοινωνιολογία, οι σπουδές τραύματος ή η...
" Η σύγχρονη εργαλειοποίηση της λογοτεχνίας συχνά αντιμετωπίζει τα κείμενα ως αποθήκες παραδειγμάτων διαθέσιμων προς θεωρητική κατανάλωση: η ψυχανάλυση, η κοινωνιολογία, οι σπουδές τραύματος ή η νευροεπιστήμη εισέρχονται στο λογοτεχνικό αρχείο επιλεκτικά, αποσπώντας μορφές, συμπτώματα και αφηγηματικά σχήματα από τη συνθήκη της γραφής τους.
Στο «“Κι όλα τα κακά σκορπά...”» ο στοχασμός της μεταφυσικής αντιστρέφει αυτή τη διαδικασία.
Η βιωμένη εμπειρία ή το αφηγηματικό θέαμα του υπερφυσικού δεν μορφοποιούνται ως ‘υλικό’ έτοιμο προς αναπαράσταση, αλλά ως ίχνη προηγούμενων αναγνώσεων, ως φασματικές παρουσίες κειμένων που επιβιώνουν μέσα στη μακρά ιστορία της λογοτεχνίας.
Οι σκοτεινές εμφανίσεις -άγγελοι, σκιές, βαμπίρ, μάγισσες και λοιπές μορφές- παραμένουν ημιτελείς επειδή υπάρχουν μόνο στον βαθμό που ενεργοποιούνται από την ανάγνωση.
Έτσι, το μεταφυσικό οργανώνεται ως διαδικασία ερμηνείας: το «τέρας» δεν προηγείται του κειμένου· παράγεται κατά τη διάρκεια της αναγνωστικής νύχτας.
Και «Κανένας δεν μπορεί να γράψει κάτω απ’ αυτήν εδώ τη ζωγραφιά»." Η Ελισάβετ Αρσενίου γράφει στο Περιοδικό Χάρτης για το «“Κι όλα τα κακά σκορπά...” Τι σκέφτομαι και τι φοβάμαι πριν να κοιμηθώ, αφού κανένας δε σταυρώνει πια το μαξιλάρι μου» της Τζένης Μαστοράκη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους