Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια γυναίκα εβδομήντα χρονών κοιμόταν στο σπίτι της. Δεν ήταν πολιτικός, δεν είχε αξίωμα, δεν είχε πει ποτέ δημόσιο λόγο.

Ήταν η μητέρα ενός ανθρώπου που τόλμησε να συμμετέχει στα κοινά.

Και πέθανε γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι η πολιτική διαφωνία λύνεται με βία.

Η βία έχει έναν τρόπο να παρουσιάζεται πάντα ως απάντηση σε κάτι.

Ως οργή που δεν άντεξε άλλο, ως φωνή που δεν ακούστηκε.

Είναι ψέμα.

Η βία δεν είναι γλώσσα των αδυνάτων.

Είναι η παραίτηση από κάθε γλώσσα.

Τη στιγμή που ανάβει η φωτιά, αυτός που την ανάβει έχει ήδη πάψει να πιστεύει στους ανθρώπους απέναντί του, και κάπου βαθύτερα έχει πάψει να πιστεύει και στον εαυτό του.

Ως ψυχολόγος έχω μάθει να μη βιάζομαι με τις ερμηνείες.

Υπάρχουν όμως στιγμές που δεν χρειάζονται ερμηνεία.

Χρειάζονται μόνο σιωπή, σεβασμό και μια καθαρή φράση: η ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι μέσο για κανένα μήνυμα, καμιάς παράταξης, καμιάς οργής.

Ζούμε σε μια απαιτητική ελληνική πραγματικότητα που η ομόνοια μπορεί να μας βοηθήσει… ότι μας χωρίζει απλα θα μας πηγαίνει πίσω, θα μας βυθίζει… Συλλυπητήρια στην οικογένεια.

Και μια σκέψη της στιγμής… « Ηδημοκρατία δεν πεθαίνει μόνο όταν καταλύεται.

Πεθαίνει και όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να φοβούνται να συμμετέχουν και να ελπίζουν.» ✍🏻 Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος #ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ #ψυχολογια #βια #φωτια #πολιτικηψυχολογια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους