26 χρόνια ζωής… και αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα σας έλεγα πως ούτε εγώ ξέρω πώς πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια, ούτε πώς κατάφερα να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Κάθε φορά που έρχονται τα...
26 χρόνια ζωής… και αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα σας έλεγα πως ούτε εγώ ξέρω πώς πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια, ούτε πώς κατάφερα να σταθώ ξανά στα πόδια μου.
Κάθε φορά που έρχονται τα γενέθλιά μου, η σκέψη μου γυρίζει πίσω.
Στα 14α γενέθλιά μου, μέσα σε ένα δωμάτιο μιας κλινικής, με τόσους ανθρώπους γύρω μου να μου τραγουδούν «Χρόνια Πολλά», ενώ εγώ μέσα μου ήξερα πως ο κόσμος μου είχε χαθεί.
Η μαμά μου και η αδερφή μου δεν ήταν πια εδώ.
Και όμως, ακόμα θυμάμαι τη μαμά μου, λίγες ώρες πριν τη χάσω, να με ρωτά πώς θέλω να είναι το πάρτι των γενεθλίων μου.
Μια τόσο μικρή στιγμή, που για μένα έγινε μια ανάμνηση που θα κουβαλάω για όλη μου τη ζωή.
Από τότε, τα γενέθλια έχουν μια γλυκόπικρη γεύση.
Είναι μια υπενθύμιση όσων έχασα, αλλά και της δύναμης που βρήκα για να συνεχίσω.
Στα 26 μου, δεν γιορτάζω μόνο τα χρόνια που πέρασαν.
Γιορτάζω το ότι, παρά τον πόνο και τις απώλειες, συνεχίζω να στέκομαι όρθιος και να προχωρώ μπροστά.
Γιατί όσο δύσκολη κι αν είναι η διαδρομή, η ζωή συνεχίζεται… και κάπου μπροστά υπάρχει πάντα ένα φως που μας περιμένει. ❤️🕊️🙏
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους