Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Τούχελ έκανε τα πράγματα εξαιρετικά δύσκολα για τον εαυτό του και παραλίγο να προκαλέσει έναν σοκαριστικό αποκλεισμό απέναντι στο Κονγκό.

Η βασική αιτία ήταν η απόλυτη εμμονή του σε ένα παραδοσιακό "παιχνίδι θέσεων", το οποίο καταντά μονότονο και προβλέψιμο απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο.

Όταν οι παίκτες καταλαμβάνουν συγκεκριμένους χώρους με έναν άκαμπτο, κεντρικό έλεγχο, απουσιάζουν εκείνες οι αυθόρμητες, συνδυαστικές σχέσεις που μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά στο χορτάρι.

Σε ένα βαθμό, ο Τούχελ πάσχει από τακτικό δογματισμό.

Επικεντρώνεται υπερβολικά στη δομή της ομάδας και στη δημιουργία ενός τέλεια ισορροπημένου συστήματος, χωρίς να αφήνει το παραμικρό περιθώριο για ευελιξία ή για εκείνη τη δημιουργική "αναρχία" που συχνά ξεκλειδώνει τις άμυνες.

Αυτή η υπερβολική προσήλωση στην αμυντική ισορροπία μετατρέπεται σε τροχοπέδη για την εξέλιξη της ομάδας.

Χωρίς τακτικές υποχωρήσεις που να χαλαρώνουν τη σκληρότητα του συστήματος υπέρ της ελευθερίας των παικτών, είναι αδύνατον να διασπάσεις οργανωμένες άμυνες όπως αυτή του Κονγκό.

Η κλασική, αυστηρή προσέγγιση του παιχνιδιού θέσεων φαντάζει πλέον παρωχημένη, αν δεν εμπλουτιστεί με ιδέες "σχεσιακού ποδοσφαίρου", για τις οποίες έχουμε μιλήσει εκτενώς στο παρελθόν.

Όποιος παρακολούθησε το παιχνίδι του Κονγκό με την Κολομβία γνωρίζει καλά πως η ομάδα του Σ. Ντεσάμπρ δεν είναι άτρωτη απέναντι σε ένα χαμηλό αμυντικό μπλοκ. Η Κολομβία σφυροκόπησε το Κονγκό δημιουργώντας σωρεία ευκαιριών, ακριβώς επειδή έπαιξε ένα ποδόσφαιρο πιο αυθόρμητο.

Βασίστηκε στη φαντασία του Χάμες και στην ατομική ποιότητα εξτρέμ όπως ο Λουίς Ντίαζ, κάνοντας αδύνατη την πρόβλεψη των κινήσεών τους από την αντίπαλη άμυνα. Ο Τούχελ, αντίθετα, θυσίασε αυτό το στοιχείο, αφήνοντας εκτός δημιουργικούς παίκτες όπως ο Άρνολντ, ο Φόντεν και ο Πάλμερ, επιλέγοντας μονάδες που υπηρετούν πιο πειθαρχημένα το σύστημα.

Ωστόσο, μετά από 66 απογοητευτικά λεπτά και όντας πίσω στο σκορ, ο Τούχελ έσωσε τον εαυτό του και την Αγγλία χάρη σε μια έξυπνη τακτική παρέμβαση, η οποία συνέβαλε άμεσα στα δύο γκολ του Κέιν.

Παρά τα δομικά του ελαττώματα, παραμένει ένας από τους πιο οξυδερκείς προπονητές παγκοσμίως στην ανάγνωση του παιχνιδιού.

Όλα άλλαξαν στο 71ο λεπτό, όταν απέσυρε τον Σπενς, πέρασε στο ματς τον Έζε και μετέθεσε τον Ράις στο δεξί άκρο της άμυνας.

Πριν από αυτή την αλλαγή, η Αγγλία έμοιαζε επιθετικά ανήμπορη. Ο Ράις κινούνταν στον αριστερό ημιχώρο, μια θέση που απαιτεί παίκτη με περισσότερα επιθετικά χαρίσματα.

Παράλληλα, οι αποστάσεις μεταξύ των παικτών ήταν τεράστιες, με αποτέλεσμα οι Κέιν και Μπέλινγκχαμ να είναι απομονωμένοι.

Με την είσοδο του Έζε, η εικόνα άλλαξε άρδην. Ο Έζε πήρε θέση στον δεξιό ημιχώρο, ο Μπέλινγκχαμ επέστρεψε στον αγαπημένο του αριστερό ημιχώρο, ενώ ο Σάκα και ο Γκόρντον έδωσαν το απαραίτητο πλάτος στο γήπεδο. Ο Ράις, ως δεξί μπακ, αποδείχθηκε πολύ πιο κάθετος και τολμηρός στα ανεβάσματά του σε σχέση με τον Σπενς.

Αυτό δημιούργησε εξαιρετικά κινητικά τρίγωνα στη δεξιά πλευρά.

Στο πρώτο γκολ, είδαμε τον Ράις να επιτίθεται κάθετα στον δεξιό ημιχώρο κάνοντας εσωτερική προώθηση.

Ξαφνικά, η Αγγλία απέκτησε τακτικό και αριθμητικό πλεονέκτημα απέναντι στην τελευταία γραμμή άμυνας: πέντε Άγγλοι παίκτες καταλάμβαναν τον άξονα, τους ημιχώρους και τα άκρα, απέναντι σε τέσσερις αμυντικούς του Κονγκό.

Στο δεύτερο γκολ, είδαμε το τέλειο παράδειγμα: ο Γκόρντον "καθήλωσε" το αντίπαλο δεξί μπακ, ο Κέιν δέσμευσε τα στόπερ, και ο Μπέλινγκχαμ βρήκε τον χώρο να χτυπήσει στον αριστερό ημιχώρο την κατάλληλη στιγμή.

Φυσικά, η εξωπραγματική ποιότητα του Κέιν ήταν αυτή που έκανε τη διαφορά στο φινάλε, αλλά οι αλλαγές του Τούχελ ήταν εκείνες που έφεραν την μπάλα στα πόδια του και διέσπασαν την άμυνα του Κονγκό.

Όμως, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: η επιτυχία του Plan B αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή της αποτυχίας του Plan A. Δεν είναι η πρώτη φορά που το αρχικό σχέδιο του Τούχελ ναυαγεί, και το εναλλακτικό πλάνο δεν θα λειτουργεί πάντα. Η Αγγλία δεν θα μπορεί σε κάθε ματς να "ξυπνάει" στο 71' και να γυρίζει το παιχνίδι.

Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως η μπάλα στο σουτ του Ουισά βρήκε στο δοκάρι. Αν εκείνη η φάση κατέληγε στα δίχτυα, τώρα θα μιλούσαμε για μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους