Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ... Η Ακίς δημοκρατία, σημερα... Και Βασίλης και Λεβέντης Καταθέτω μαρτυρία και λυπάμαι που δεν την κατέθεσα νωρίτερα.

Δεν γνώριζα, όμως, ότι ο Βασίλης Λεβέντης ήταν σοβαρά άρρωστος. ¨Ενα πρωινό, από τα πολλά που άρχιζα την ημέρα μου στο γραφείο του Ανδρέα Ποταμιάνου, συνάντησα τον Βασίλη Λεβέντη.

Το σπίτι μας, τότε, ήταν στην οδό Κρεββατά, δυο “στενά” από την Ακτή Μιαούλη και το κτίριο της ”Ηπειρωτικής” (πάει κι αυτό, θα γίνει γραφεία ή RbnB, πουλήθηκε από τις κληρονόμους) όπου, στον έβδομο όροφο, πίναμε τον καφέ μας με τον Ανδρέα και μάθαινα απίθανα πράγματα, τα οποία ο δαιμόνιος αυτός άνθρωπος, ειχε πληροφορηθεί από πάντα έγκυρες πηγές.

Ενα πρωί, λοιπόν, μπαίνει στο γραφείο ένας άνθρωπος στην ηλικία μου, δηλαδή τότε καμιά σαρανταριά ετών. “Καθίστε κύριε πρόεδρε” τιου λέει Ποταμιάνος.

Κάθεται, δέχεται την πρόταση “για ένα καφεδάκι” και αρχίζουμε μια συζήτηση για το ελληνικό νηολόγιο. Ο Ανδρέας φανατικός υπέρ του “Καμποτάζ”, ο “πρόεδρος” μάλλον ελαφρώς επιφυλλακτικός.

Μα, θα μιλήσαμε για δυο ώρες και μου έκανε εντύπωση το ότι ήταν γνώστης του αντικειμένου, στο οποίο εντρυφούσα και εγώ, ενώ ο Ανδρέας ήταν πλέον “πρύτανις”. Οταν σηκώθηκε να φύγει, ευγενικά χαιρετώντας, ο Ανδρέας του είπε “Κάποια στιγμή θα τα πούμε και για το Κόμμα”. “Ποιός ήταν αυτός ο πρόεδρος; Κάτι μου θυμίζει.

Ποιό είναι το Κόμμα;” τον ρώτησα. “Δεν τον θυμάσαι; Είχε κατέβει υποψήφιος δημαρχος στον Πειραιά ,μετά ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, πέρασε απο το ΠΑΣΟΚ, έπειτα έφτιαξε το κόμμα “Ελεύθεροι” κι ύστερα έγινε πρόεδρος των “Οικολόγων” .Θα είναι μάλλον υποψήφιος με τον Μητσοτάκη!” μου λέει... Πράγματι, τον θυμήθηκα, που είχε προσπαθήσει-ανεπιτυχώς- να “φανεί” στις δημοτικές του 1982, όπου κέρδισε ο Γιάννης Παπασπύρου τον Αριστείδη Σκυλίτση, με “ανήκεστο βλάβη”, για την οποία έχω ιδίαν αντίληψη.

Οπως και να έχει, , μου φάνηκε αξιοπερίεργη”η πολιτική του πορεία.

Έτσι πορευθηκε στην συνέχεια ο Βασίλης Λεβέντης.

Λέγοντας “πράγματα που έλεγαν όλοι”, προσπαθώντας “να μπει στην πολιτική” χωρίς επιτυχία (από τοτε είχε αρχίσει η πολιτική να γίνεται επάγγελμα) και πέτυχε να γινει γνωστος και δημοφιλής μέσα από έναν “πειρατικό” τηλεοπτικό σταθμό, το οποίο μοσχολπούλησε (όπως όλοι οι εν Ελλάδι “πειρατές” που έγιναν “καναλάρχες” εν μιά νυκτί) και τελικώς να μπει, για λίγο, στην Βουλή επί κεφαλής της “Ενωσης Κεντρώων”. Για να εξηγούμεθα. Ο Βασίλης Λεβέντης ΔΕΝ μας ενόχλησε, ΔΕΝ μας κορόιδεψε, ΔΕΝ μιλούσε ξύλινα, ΔΕΝ ήταν επικίνδυνος για την δημοκρατία, ΔΕΝ ήταν χειρότερος από πολλούς άλλους, Φυσικά, ΔΕΝ μας είπε ΤΙΠΟΤΕ καινούριο! Τα αυτονόητα έλεγε, αλλά από κάποιους “ανεμοδούρες” και “επαγγελματίες αδικημένους” που τον κορόιδευαν, απεδείχθη συνεπέστερος, σταθερότερος και κύριος! ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ... Υ.Γ: Χθες εμαθα οτι ο Βασίλης Λεβέντης, νεαρός, είχε ...βγάλει δίσκο και τραγουδούσε "Τα παιδιά του Πειραιά". Ανέβηκε περισσότερο στην εκτίμησή μου!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους