[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

με τους αδυναμους αυτης της γης.. Από τη Ναπολι μια συνεργασια ολων των καλυτερων σχηματων της μουσικής σκηνης της πόλης με μια αγγαλια για ολους, εναντια στο ρατσισμο, τον φασισμο και τη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

με τους αδυναμους αυτης της γης.. Από τη Ναπολι μια συνεργασια ολων των καλυτερων σχηματων της μουσικής σκηνης της πόλης με μια αγγαλια για ολους, εναντια στο ρατσισμο, τον φασισμο και τη μισαλλοδοξία!! Gente do Sud (Άνθρωποι του Νότου) Άνθρωποι αυτής της γης Άνθρωποι αυτής της γης Άνa θρωποι ικανοί να πιστεύουν ακόμα στην αγάπη Και αυτό είναι το mood (το κλίμα / η διάθεση) Έρχεται από τη θάλασσα Μέσα στα χρώματα ανακατευόμαστε και είμαστε ολόιδιοι Η θάλασσα που μας πάει μακριά με πίκρα Που το στόμα ξεπλένεται με αλάτι και κακό Αλλά δεν είναι φυσιολογικό Αυτός που φεύγει από μακριά επειδή είναι απελπισμένος Εσύ τον λες μετανάστη, αλλά εγώ τον λέω αδελφό Ας παραμείνουμε άνθρωποι Δες τι πρέπει να κάνεις Ο κόσμος είναι μεγάλος και πρέπει να τον υπολογίζεις Δεν μπορείς να νομίζεις Πως ό,τι δεν γνωρίζεις, δεν υπάρχει Μπες στα βρεγμένα ρούχα εκείνου που μετακινείται Πόσα έχασε (παράτησε) εκεί έξω Λόγω της κατάχρησης εξουσίας και της βρώμας του πετρελαίου Δεν είναι δικαιολογία, είναι δικαίωμα το να είσαι καλά Γκάμπια, Νιγηρία, Ερυθραία Εκεί όπου η ειρήνη είναι απλώς μια ιδέα Όποιος μιλάει, αδελφέ, δεν έχει ιδέα Όποιος το ζει, αντιμετωπίζει τη θάλασσα Είναι μανάδες και πατέρες Είναι αδέλφια και αδελφές Με μια μεγάλη ελπίδα μες στην καρδιά Αφήνοντας το σπίτι τους εκεί όπου υπάρχει πόλεμος Για μια ελπίδα πάνω σε αυτή τη γη Άνθρωποι του νότου... (όπως παραπάνω) Εμένα ακόμα και στη Νάπολη με φωνάζουν "Ζουλού" Έφτασα με τη βάρκα στη Βόρεια Περιοχή, στη μεριά του Ιησού (συνοικία της Νάπολης) "Σκατο-νότιος" (Terrone di merda) είναι το τατουάζ στην κοιλιά μου Το φέρω με περηφάνια, αυτό το όνομα είναι γαλαζοαίματο Εμείς δεν προσβαλλόμαστε αν η άγνοια μας κατηγορεί Αναγνωρίζουμε τους εισβολείς και τις καταχρήσεις Εσείς είστε οι κομψοί ηθικοί αυτουργοί κάθε καταπίεσης Περιθωριοποιούμε τους συνεργούς Και δεν αφήνουμε λάθη (κατάλοιπα) Μα η Νάπολη αυτή την ιστορία την ξέρει ήδη Εκείνοι οι κομψοί κύριοι πέρασαν από εδώ Για να αποκαλέσουν "ληστές" (briganti) όσους δεν ήταν μαζί τους Για να ξεπλύνουν με φωτιά όποιον ήταν εκτός χορού Φεύγουν τα πλοία Για χώρες πολύ μακρινές Τραγουδούν στο κατάστρωμα και είναι Ναπολιτάνοι Επιστρέφουν τα πλοία Από την πιο κοντινή γη Τραγουδούν στο κατάστρωμα και είναι, είναι ολόιδιοι Άνθρωποι του νότου... (όπως παραπάνω) Φύλλο λεμονιάς αυτό το τραγούδι που έρχεται και φεύγει Φωνές παιδιών από το Κάιρο μέχρι τη Σανιτά (συνοικία της Νάπολης) Είτε πιστεύεις στον Βούδα, στον Ιησού, στον Spiderman ή στον Αλλάχ Είσαι αδελφός μας Μα θα έρθει η μέρα Χ για την ανθρωπότητα Που όλοι μας θα πρέπει να φύγουμε από εδώ Και θα ψάξουμε για όλους την ελευθερία Σε ένα άλλο μέρος Σταμάτα αυτές τις μπουλντόζες, φίλε Ο ήλιος είναι ακόμα ζεστός αυτή την ώρα Αυτή η φωτιά μέσα σε αυτές τις παράγκες Εσύ έχεις το μπλε (κρατικό) αυτοκίνητο, εμείς περπατάμε με τα πόδια Ο κόσμος δεν είναι ένα σύνορο Θα ήθελες να φέρεις εδώ Μίσος, τοίχους και φράχτες Μόνο εσύ έχεις αυτόν τον πόλεμο μες στο κεφάλι σου Μα ποιος θα σε αγοράσει (ποιος θα σε πιστέψει); Μόνο όποιος δεν σε ξέρει Μέσα σε μια στιγμή, το παιδί μου σε ένα ελαφρύ κύμα Το έχασα σε αυτή τη θάλασσα που καταπίνει τις σκέψεις Εγώ ήθελα ένα μέλλον για να ξεφύγω από τις βόμβες Συμβιώνω με τον πόνο και συχνά είναι ασήκωτος Έχω ένα ευτυχισμένο νησί φτιαγμένο από λίγες αναμνήσεις Αν κοιτάξω πίσω, πολλά πράγματα δεν τα αντέχω Προχωράω μπροστά αν ο Αλλάχ μού δώσει τη δύναμη να είμαι σε εγρήγορση Χειρότερη από μια βόμβα δεν μπορεί να είναι η επιλογή (της φυγής) Θα ήθελα εκεί που φαίνεται η στεριά, να ξεκινάει το σπίτι σου Να δίναμε ένα χέρι βοήθειας σε όποιον έρχεται από μακριά Και ποιος νοιάζεται αν αλλάζουν οι λέξεις Τραγουδάμε το ίδιο τραγούδι Άνθρωποι του νότου Άνθρωποι της θάλασσας Άνθρωποι που είναι ακόμα ικανοί να πιστεύουν στην αγάπη Και αυτό είναι το κλίμα Όμορφο, αδελφέ μου Μέσα στα χρώματα ανακατευόμαστε και είμαστε ολόιδιοι (Στίχοι στα αραβικά) Τυλίγω όλα τα όνειρα και τις ελπίδες μέσα σε μια κούφια (παραδοσιακό μαντήλι) Για όποιον, όπως εγώ, δεν έχει παραδοθεί ακόμα Την απαίτηση για μια όμορφη ζωή τη θέλω κι εγώ Γινάτι σε όποιον βομβάρδισε τη γη μου Είμαι εκείνος με τα μάτια γεμάτα πείσμα (cazzimma) Κι ας μην έχω τίποτα, μετά το μοιραζόμαστε Με φωνάζουν "Γιάννη Παλαιστίνιο", αλλά για τη μάνα μου είμαι πάντα ο Ιμπραήμ Μέσα σε αυτά τα σοκάκια ακούγεται μια νέα γλώσσα Άνεμοι της θάλασσας που ανακατεύονται μαζί τους Μέσα σε μια μουσική μού έρχεται μια αρχαία ιστορία Ικανή να διηγηθεί αυτό που εσείς δεν λέτε Νομισματική περιουσία κλεμμένη από τον Οίκο της Σαβοΐας Και προκαταλήψεις που καρφώνονται σαν αρρώστια Είναι το τραγούδι, είναι ένας ήχος του δρόμου Έρχομαι από το Βασίλειο των Δύο Σικελιών Μας φέρατε δολοφονίες και βία κατ' οίκον Αποδημητικά πουλιά, είμαστε οι άνθρωποι του νότου Λαθραίοι που μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα του κόσμου Είμαστε στα χέρια όσων έχουν μανία μεγαλείου Και η μετανάστευση μοιάζει η μόνη οδός σωτηρίας Υπάρχει ένας φίλος μου κλεισμένος σε μια φυλακή Όπου το μόνο κελί είναι η φωνή της μιζέριας Μιζέρια όλων των ανθρώπων που πιστεύουν ακόμα Ότι μπορούν να καταδικάσουν όποιον έχει μαύρο δέρμα Ενώ ο κόσμος κοιμάται Αυτός τι κάνει; Με περισσότερα από χίλια χρώματα ζωγραφίζει τους τοίχους της πόλης Και δεν ζητάει λεφτά, κάνει το καλό και το ξεχνάει Για το κακό φροντίζει ήδη η Λέγκα του Βορρά (Lega Nord) Άνθρωποι του νότου... (όπως παραπάνω) Είναι μανάδες και πατέρες Είναι αδέλφια και αδελφές Που σκέφτονται την οικογένεια Είμαστε ολόιδιοι Ο πόλεμος και η θάλασσα Η μοίρα και η πείνα Ο ίδιος ήλιος ζεσταίνει τους πάντες Άνθρωποι της αγάπης που παίζουν την ταμόρα (παραδοσιακό τύμπανο) Ακολουθούν αυτή την καρδιά που ένιωσε τον πόνο Με ένα χρώμα, με μια σημαία Ανάμεσα σε αυτά τα κατάρτια ξυπνά και το πιστεύει Είμαστε ληστές (επαναστάτες), δεν είμαστε ποτέ κουρασμένοι Η ψυχή είναι ζωντανή μαζί μας, όπως ο Νίνκο Νάνκο (ιστορικός επαναστάτης του Νότου) Τον νότο δεν τον αγγίζεις, είμαι έτοιμος για θάνατο όπως η Ντε Τσέζαρε και ο Κάρμινε Κρόκο Όχι επιδόματα, θέλω να πάω στο τελωνείο Θέλω πίσω αυτό που μας πήραν Όχι συμβουλές, εγώ θέλω, το ξέρεις Να είμαι ελεύθερος να πεθάνω εκεί όπου δεν γεννήθηκα Άνθρωποι του νότου Από εδώ ψηλά η Γη είναι πανέμορφη, χωρίς σύνορα, ούτε όρια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences