Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📚 Η λογοτεχνία τρόμου είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, το αγαπημένο μου λογοτεχνικό είδος.

Όσοι με παρακολουθείτε από τα πρώτα μου βήματα το γνωρίζετε πολύ καλά.

Είναι το είδος που με έκανε να αγαπήσω ακόμη περισσότερο την ανάγνωση, να αναζητώ ιστορίες που δημιουργούν ατμόσφαιρα, ψυχολογική ένταση και εκείνη την ανατριχίλα που μένει μαζί σου ακόμη και αφού κλείσεις το βιβλίο.

Κάθε χρόνο κυκλοφορούν δεκάδες νέοι τίτλοι και εμφανίζονται ολοένα και περισσότεροι συγγραφείς που δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στον τρόμο.

Ωστόσο, το να γράψεις ένα βιβλίο τρόμου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορείς και να μεταδώσεις στον αναγνώστη το αίσθημα του φόβου.

Αυτό απαιτεί ταλέντο, φαντασία, ατμόσφαιρα, τεχνική και, πάνω απ' όλα, ένα ιδιαίτερο συγγραφικό χάρισμα.

Σήμερα, λοιπόν, στην στήλη «𝙏𝙝𝙚 𝙖𝙪𝙩𝙝𝙤𝙧❜𝙨 𝙘𝙤𝙧𝙣𝙚𝙧» θέλω να σας παρουσιάσω δύο Έλληνες συγγραφείς που, κατά τη γνώμη μου, ανήκουν στους κορυφαίους εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας τρόμου.

Τους παρακολουθώ από τα πρώτα τους βιβλία, έχω διαβάσει κάθε νέα τους δουλειά και πιστεύω πως αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για κάθε νέο δημιουργό που γράφει ή που θέλει να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο είδος. Ο Aris Deligiannidis και ο Δημήτρης Δελαρούδης έχουν καταφέρει κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να αποκτήσουν τη δική τους ξεχωριστή συγγραφική ταυτότητα.

Διαβάζοντας έργα τους, αναγνωρίζεις αμέσως τη φωνή τους, το ύφος τους και τον τρόπο με τον οποίο χτίζουν τον τρόμο.

Για εμένα, αποτελούν δύο από τις σημαντικότερες φωνές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας τρόμου και συγγραφείς που αξίζει να διαβάσει κάθε λάτρης του είδους.

Με αφορμή, λοιπόν, τις νέες τους κυκλοφορίες, «Σκονισμένη Πόλη» και «Τα Όνειρα του Άκιρα», σας προτρέπω να γνωρίσετε το έργο τους, αν δεν το έχετε ήδη κάνει και είναι δύο κυκλοφορίες που πιστεύω πως δεν πρέπει να λείψουν από τη βιβλιοθήκη κανενός φίλου του τρόμου. ❓Εσείς έχετε διαβάσει κάποιο βιβλίο του Άρη Δεληγιαννίδη ή του Δημήτρη Δελαρούδη; Ποιο ξεχωρίσατε περισσότερο; 📚

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους