Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακούγοντας τη Μαρία Γρατσία στη Naftemporiki TV, έμεινα με την αίσθηση ότι το Κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία προσπαθεί να χτίσει πολιτική ταυτότητα πάνω σε μία μεγάλη καταγγελία, χωρίς όμως να εξηγεί πειστικά τι θα κάνει την επόμενη μέρα.

Η κεντρική ιδέα της συνέντευξης ήταν η κατάργηση του άρθρου 86. Το ακούσαμε ξανά και ξανά, σχεδόν σαν να πρόκειται για τη λύση όλων των προβλημάτων της χώρας.

Όμως η Ελλάδα δεν υποφέρει μόνο από ζητήματα λογοδοσίας πολιτικών.

Υποφέρει από ακρίβεια, στεγαστική κρίση, δημογραφικό, χαμηλούς μισθούς, προβλήματα στην υγεία και στην παιδεία.

Για όλα αυτά ακούσαμε γενικές διακηρύξεις, καλές προθέσεις και ευχολόγια, αλλά όχι συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η προσπάθεια να παρουσιαστεί το κίνημα ως κάτι πέρα από αριστερά και δεξιά.

Αυτό ακούγεται ωραίο στα τηλεοπτικά παράθυρα, αλλά στην πολιτική κάποια στιγμή πρέπει να πάρεις θέση.

Όταν μιλάς για φορολογία, επενδύσεις, κοινωνικό κράτος και επιχειρηματικότητα, δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα τα πάντα για όλους.

Η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός καλών προθέσεων.

Στο θέμα των δημοσκοπήσεων είδαμε μια ακόμη αντίφαση.

Όταν τα ποσοστά ήταν υψηλά, αποτελούσαν ένδειξη κοινωνικής δυναμικής.

Τώρα που είναι χαμηλότερα, οι δημοσκοπήσεις εμφανίζονται περίπου ως αμφίβολες.

Είναι μια κλασική πολιτική συνταγή: όταν τα στοιχεία μας βολεύουν τα επικαλούμαστε, όταν δεν μας βολεύουν τα αμφισβητούμε.

Επίσης, κάθε κριτική παρουσιάζεται περίπου ως οργανωμένη επίθεση του «συστήματος». Είναι ένας βολικός μηχανισμός άμυνας.

Αν συμφωνείς, είσαι πολίτης με κρίση.

Αν διαφωνείς, είσαι μέρος ενός σκοτεινού σχεδίου.

Μόνο που η δημοκρατία λειτουργεί ακριβώς αντίστροφα.

Η κριτική δεν είναι εχθρός της πολιτικής.

Είναι προϋπόθεση της πολιτικής.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι άλλο.

Το κίνημα εμφανίζεται ως δύναμη ανατροπής, αλλά αποφεύγει να δώσει σαφείς απαντήσεις για το πώς θα κυβερνήσει.

Καταγγέλλει τους πάντες, απορρίπτει σχεδόν τους πάντες και ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασιών χωρίς να εξηγεί με ποιους και υπό ποιους όρους.

Η αγανάκτηση μπορεί να γεννήσει ένα πολιτικό ρεύμα.

Δεν αρκεί όμως για να χτίσει μια σοβαρή πολιτική πρόταση.

Και όσο η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από συνθήματα και συμβολισμούς, τόσο θα μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στην καταγγελία και στη διακυβέρνηση. #ΕλπίδαΓιαΤηΔημοκρατία #ΠολιτικήΚριτική #Άρθρο86 #ΕλληνικήΠολιτική #Δημοσκοπήσεις

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους