Είδα τις 323 πρώτες υπογραφές που διατυμπανίζει το Μωβ , περήφανα για τους υποστηρικτές του. 323 άνθρωποι που είτε δεν κατάλαβαν ,είτε επέλεξαν να αγνοήσουν τι παράγει η συστηματική τρανσφοβική...

Πλήρες Κείμενο:

Είδα τις 323 πρώτες υπογραφές που διατυμπανίζει το Μωβ , περήφανα για τους υποστηρικτές του. 323 άνθρωποι που είτε δεν κατάλαβαν ,είτε επέλεξαν να αγνοήσουν τι παράγει η συστηματική τρανσφοβική ρητορική όταν βαφτίζεται «φεμινισμός», «διάλογος» ή «άποψη». Άνθρωποι που αποφάσισαν να βάλουν την υπογραφή τους κάτω από την πολιτική νομιμοποίηση μιας ρητορικής που έχει δηλητηριάσει -και όχι μόνο -τη ζωή των τρανς ανθρώπων.

Για ένα κομμάτι της Αριστεράς, η προστασία τέτοιων μορφωμάτων αποδείχθηκε σημαντικότερη από την προστασία των τρανς ατόμων.

Η ρητορική μίσους δεν μένει στα κείμενα.

Γίνεται χλεύη. Αποκλεισμός.

Γίνεται βία. Απόγνωση.

Και καμιά φορά γίνεται μια 20χρονη τρανς γυναίκα που δεν αντέχει άλλο και βουτάει στο κενό.

Δεν μπορώ να δω αυτές τις υπογραφές ως μια πράξη αλληλεγγύης.

Είναι υπογραφές που ξεπλένουν όσους έστρωσαν το έδαφος για να ανθίσει αυτή η ρητορική και να εισχωρεί σε δρόμους, σχολεία, εργασία.

Σε οικογένειες.

Σε επιθέσεις.

Το μελάνι τους δεν είναι αθώο.

Η τρανσφοβία δεν γεννιέται μόνη της.

Χρειάζεται πάντα πρόθυμες υπογραφές. υ.γ. Έχει λοιπόν απόλυτο δίκιο η Eirini Dafermou γι αυτό που έγραψε προχθές.

Και οικειοποιούμαι το όνομα της διότι ενώ δεν είναι δημόσιο το προφίλ της , βρέθηκαν τα κατάλληλα τσιράκια ,να δημοσιεύσουν κάτι που ήταν αναρτημένο μόνο για τους φίλους που η ίδια έχει επιλέξει να μοιράζεται τις σκέψεις της στο προφίλ της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους