Οι πιο ωραίοι αυτές τις μέρες είναι κάτι μπούμερς μηχανικοί, από αυτούς που έχτισαν όλο αυτό το αριστούργημα που σήμερα χρήζει νομιμοποιήσεων και τακτοποιήσεων, που χωρίς να έχουν διαβάσει τίποτα από...

Πλήρες Κείμενο:

Οι πιο ωραίοι αυτές τις μέρες είναι κάτι μπούμερς μηχανικοί, από αυτούς που έχτισαν όλο αυτό το αριστούργημα που σήμερα χρήζει νομιμοποιήσεων και τακτοποιήσεων, που χωρίς να έχουν διαβάσει τίποτα από αυτά που γράφεις, και χωρίς να τους έχει νοιαξει ποτέ να καταλάβουν τί είναι αυτό το νομοτεχνούργημα που μας κληροδότησαν, τί παρήγαγε και τί παράγει, έρχονται και θέλουν να μας κάνουν μάθημα, για το τί λέει ο ΝΟΚ, τί λέει ο κτιριοδομικός και γιατί έπεσε η πολυκατοικία... Μάλιστα πέτυχα έναν πολύ ωραίο τύπο που εξηγούσε με επιστημονικοφανή τρόπο και ορολογία το προφανές, ότι η πολυκατοικία είχε μεγάλο ύψος (h) και μικρό πλάτος (w) και άρα ήταν μια πιθανή υποχώρηση του εδάφους σε βάθος (d) που την έριξε πιο εύκολα από ότι θα συνέβαινε αν ήταν κοντή (κατά h) και φαρδιά (κατά w)... Δεν κάνω πλάκα, έτσι τα έγραφε.

Η μεγάλη πλάκα είναι ότι πολλοί από αυτούς, από αυτή την γενιά (δεν θα πώ οι περισσότεροι παρόλο που το πιστεύω), έχτιζαν χωρίς να τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα ούτε ο ΓΟΚ, ούτε ο ΝΟΚ, ούτε ο κτιριοδομικός (που δεν υπήρχε πριν το '89 σε ενιαία μορφή), και χωρίς να τους ελέγχει και κανένας για το τί καταθέτουν και τί κατασκευάζουν.

Ψάχνουμε και βρίσκουμε σχέδια αδειών εκείνης της εποχής και αφενός σχεδόν ποτέ δεν έχουν εφαρμοστεί χωρίς τεράστια μπσλαμούτια και αποκλίσεις, αφετέρου απορείς με την προχειρότητα, όχι μόνο του σχεδιασμού, αλλά ακόμα και του τρόπου που έχουν τραβηχτεί οι γραμμές πάνω στο χαρτί! Μιλάμε για απελπισία... Οι περισσότεροι μπήκαν και μάθανε τη δουλειά εμπειρικά, πράγμα εφικτό σε εποχές που υπήρχε πολλή δουλειά, και ανέπτυξαν ένα mindset που θυμίζει περισσότερο εμπειροτέχνη, εργάτη του πεδίου, μάστορα που τα κάνει όλα, και λιγότερο επιστήμονα.

Αυτό είναι καλό σε κάποιον βαθμό και είναι κάτι που λείπει από τους νεώτερους μηχανικούς, ειδικά από όσους δεν έχουν λερώσει τα παπούτσια τους στο εργοτάξιο και δεν έχει χρειαστεί να αναπτύξουν την μπρούταλ πλευρά του εαυτού τους ώστε να βρίζονται με τους εργάτες.

Από την άλλη κουβαλάνε πολλή μαγκιά, πολύ "θα σου πώ εγώ", μαζί με μια απέραντη αδιαφορία για το ότι δεν λειτουργεί τίποτα, και μια απέχθεια για όσους λένε πώς πρέπει να λειτουργούν κανονικά οι νόμοι και οι δικλείδες ασφαλείας.

Φάση "ήρθες εσύ νέε να μας πεις τί;" Και πάντα με ένα πατριαρχικό ύφος που είναι αποτέλεσμα μιας σιγουριάς χτισμένης τόσο άτσαλα και θεμελιωμένης τόσο ασταθώς, ακριβώς όπως η πολυκατοικία στα Πετράλωνα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους