Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Η_Δισκοθήκη_Του_Δημήτρη ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΪΝΔΡΟΥ DAVID Stage cantata for soloists, choir and orchestra Ο 21ς προσωπικός της δίσκος που κυκλοφόρησε το 2016 από την ECM Records. 01. OVERTURE 02. REPENTANCE 03. COMPASSION 04. DEVILS 05. DAVID'S ENTRANCE 06. THE GOOD THINGS IN LIFE 07. WHEN I SEE 08. DAVID'S LAMENT 09. REPENTANCE, VAR. 10. PSALTES 11. PROCESSION 12. ANGEL 13. FINALE ΤΑΣΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΕΡΤ ΧΟΡΩΔΙΑ Διεύθυνση Χορωδίας : Αντώνης Κοντογεωργίου CAMERATA ORCHESTRA Διευθύνει ο Αλέξανδρος Μυράτ KIM KASHKASHIAN : Viola Μουσική Σύνθεση : Ελένη Καραΐνδρου Ηχογραφήθηκε ζωντανά τον Νοέμβριο του 2010 στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Μία Παραγωγή της ECM Παραγωγή Δίσκου : Manfred Eicher ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Το θεατρικό κείμενο του Δαυίδ έρχεται σε εμάς μέσω ενός ανώνυμου ποιητή από τη Χίο.

Μετά την εκ νέου ανακάλυψή του, εκδόθηκε το 1979 σε κριτική έκδοση από τον Θωμά Παπαδόπουλο της Βιβλιοθήκης της Βαλλικελλιάνας και έκανε πρεμιέρα με μουσική της Ελένης Καραΐνδρου την επόμενη χρονιά.

Εδώ καταγράφεται πλήρως από μια παράσταση τον Νοέμβριο του 2010, που δόθηκε στο πλαίσιο ενός τριήμερου εορτασμού προς τιμήν της Καραΐνδρου και του έργου της.

Παρά την καθολική αίγλη, το έργο του Δαυίδ είναι πασπαλισμένο με κωμικές πινελιές, λαϊκές εκφράσεις και λυρισμό, όπως πολλά τέτοια θεατρικά δράματα τον 18ο αιώνα, όταν γράφτηκε.

Η «Εισαγωγή» ανοίγει την πόρτα σε έναν χαρακτηριστικά τρισδιάστατο κόσμο.

Ανάμεσα στην πουαντιλιστική άρπα και τη λεγάτο βιόλα, περιγράφεται αρκετός χώρος για την ορχήστρα, το φλάουτο, το τσέμπαλο και το όμποε να αφήσουν τα ίχνη τους στο χώρο σε ένα τρεχούμενο μήνυμα που καθιστά τον κόσμο από κάτω του ως ένα τεσεράκτιο ηθικών μεταμορφώσεων.

Από αυτόν τον κήπο αναδύονται τα ορχηστρικά λουλούδια των «Μετάνοιας» και «Συμπόνιας», τα οποία μαζί αποκαλύπτουν ένα βοσκότοπο διάσπαρτο με τα βήματα του ομώνυμου πρωταγωνιστή μας.

Η πρώτη νότα του τραγουδιού έρχεται με τη μορφή των «Διάβολων». Σε αυτή την απολαυστική μελωδία, ο βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος παιχνιδίζει μέσα από ένα δρομολόγιο εκρηκτικών επιτευγμάτων, στηρίζοντας έτσι ένα σπίτι λέξεων ενάντια στους ανέμους της αλλαγής που πρόκειται να φυσήξουν.

Μέσα από την επιδέξια χρήση της χορωδίας, η οποία μεγεθύνει την αυτοδιόγκωσή του, η Καραΐνδρου αντικατοπτρίζει την αίσθηση της όπερας, ξεφυλλίζοντας σκηνές σαν σε ένα συναισθηματικό βιβλίο.

Η «Είσοδος του Δαυίδ» απαλύνει την προσγείωση της mezzo-soprano Ειρήνης Καραγιάννη, της οποίας ο στρογγυλός τόνος προσφέρει παρηγοριά σε αντίθεση στο «Τα καλά πράγματα στη ζωή», μια ζοφερή σκέψη για τη φευγαλέα φύση της ύπαρξής μας.

Από όλα τα καλά που περνούν, τραγουδάει, είθε οι καρδιές να γαντζωθούν στα υπολείμματα και άλλες αρετές να αφεθούν τόσο ήρεμα και αργά.

Ακολουθούν οι ομορφιές του «Όταν βλέπω», στο οποίο η φωνή της Καραγιάννη αποκαλύπτει μια βαθύτερη, πιο δραματική παλέτα που θυμίζει απόκοσμα τα soundtrack του Zbigniew Praisner.

Εξίσου απασχολημένη με τα εφήμερα πράγματα, η τρυφερότητά της αντηχεί στο «Θρήνο του Δαυίδ», όπου ο Χριστογιαννόπουλος και η χορωδία συνδέουν μια αλυσίδα από κλήσεις και απαντήσεις, που στάζουν από λύπη: "Ακούστε το μοιρολόι μου, ω δάση, ακούστε και θλίψτε.

Και στην κηδεία μου, δέντρα, θρηνήστε και μαραθείτε". Στους «Ψαλμούς», το κλίμα σκοτεινιάζει σε έναν εσπερινό.

Ακούγοντας σαν Γρηγοριανό άσμα, η ενασχόλησή του με τα θαύματα εξισορροπεί τις καταθλίψεις που προηγούνται: "Είθε αυτές οι φωτιές να κάψουν τα πνεύματα.

Είθε η αλαζονεία του φόβου να σταματήσει τώρα". Μετά από μια σαλπιγγοφωνημένη «Πομπή», βρισκόμαστε τυλιγμένοι στην ομορφιά του «Αγγέλου», όπου η θεϊκά προσωποποιημένη αρετή απογειώνεται με άρπα και έγχορδα: "Είθε οι γλυκές σας τρίλιες να κάνουν τους θνητούς να αφυπνιστούν και η συνοδεία σας να καταβάλει προσπάθεια να ακολουθήσει με επιμέλεια". Ακόμα πιο λιτανευτικό, ωστόσο, είναι το μεγάλο «Φινάλε». Εδώ επικαλείται η Αγία Τριάδα καθώς η χορωδία βαδίζει προς την Ιερουσαλήμ αναζητώντας χάρη και πιο ήρεμο αεράκι.

Αν και δεν χρειάζεται κανείς να έχει τις μεταφράσεις στη διάθεσή του για να απολαύσει το Libretto του, το «Δαυίδ» εκτιμάται καλύτερα με το φυλλάδιο CD στο χέρι, έτσι ώστε οι λεπτότερες αποχρώσεις του να πηδούν κατευθείαν στο σημείο όπου αρχίζουν και τελειώνουν οι ήχοι του: το κέντρο της καρδιάς. ¶ Η ΔΙΣΚΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΔΙΣΚΟΘΗΚΗ (Ιδέα δημοσίευσης, επιμέλεια κειμένου, πρόσθεση πληροφοριών : Dimitris Span)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους