«Ξεψύχησε στην αγκαλιά της μάνας του, προλαβαίνοντας να ψιθυρίσει το όνομα του δολοφόνου του...» Η ιστορία του 19χρονου Ανδρέα Επιφανίου από την Πηγή Αμμοχώστου αποτελεί μια από τις πιο τραγικές και...
«Ξεψύχησε στην αγκαλιά της μάνας του, προλαβαίνοντας να ψιθυρίσει το όνομα του δολοφόνου του...» Η ιστορία του 19χρονου Ανδρέα Επιφανίου από την Πηγή Αμμοχώστου αποτελεί μια από τις πιο τραγικές και μαύρες σελίδες της περιόδου του Απελευθερωτικού Αγώνα.
Είναι μια υπενθύμιση του βαρέος τιμήματος που πλήρωσε η Κύπρος όχι μόνο στις μάχες με τον ξένο δυνάστη, αλλά και στα δίχτυα του αδελφοκτόνου διχασμού που μάτωσε την ύπαιθρο.
Ένα νεαρό παλικάρι, ένας αγνός ξυλουργός που νοιαζόταν βαθιά για τα δικαιώματα των εργαζομένων, έδωσε τη ζωή του υπηρετώντας με πάθος τα ιδανικά της ελευθερίας. Με το ξεκίνημα του Αγώνα το 1955, ο Ανδρέας εντάχθηκε αμέσως στην τοπική ομάδα της ΕΟΚΑ.
Μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του —και τον αδελφό του Ορθόδοξο που ήταν μέλος της Άλκιμης Νεολαίας ΕΟΚΑ (ΑΝΕ)— ρίχτηκαν στη μάχη της διαφώτισης.
Μέσα στα καφενεία του χωριού, ο Ανδρέας μοίραζε φυλλάδια, έγραφε συνθήματα στους τοίχους και εμψύχωνε τους συγχωριανούς του.
Λόγω της δυναμικής του προσωπικότητας, η Οργάνωση του είχε αναθέσει ένα ιδιαίτερο καθήκον: να γυρίζει τις νύχτες και να εκφωνεί με τον τηλεβόα τα συνθήματα της ΕΟΚΑ, μεταφέροντας το μήνυμα της λευτεριάς σε κάθε σπίτι. ⚡ Το θανατηφόρο καρτέρι μέσα στη νύχτα: Η έντονη εθνική του δράση προκάλεσε την οργή μελών της τότε αριστεράς στο χωριό, με αποτέλεσμα ο Ανδρέας και οι δικοί του να γίνουν στόχος συνεχών διώξεων και απειλών.
Το κακό δεν άργησε να γίνει. Στις 27 Δεκεμβρίου 1957, μόλις μία ημέρα μετά τα 19α γενέθλιά του, ο Ανδρέας βγήκε και πάλι για να εκφωνήσει συνθήματα της Οργάνωσης με τον τηλεβόα.
Κάποιοι αναγνώρισαν τη φωνή του.
Μια ομάδα αριστερών, που εκείνη την ώρα έπιναν σε ταβέρνα του χωριού, βγήκαν έξω υπό την επήρεια του αλκοόλ, αποφασισμένοι να τον σταματήσουν.
Του έστησαν ένα άνανδρο καρτέρι θανάτου ακριβώς έξω από το ίδιο του το σπίτι και, μέσα στο σκοτάδι, τον χτύπησαν πισώπλατα με μαχαίρι. 💔 Η τελευταία πνοή και η φυγάδευση του ενόχου: Ακούγοντας τη φασαρία, η μητέρα του έτρεξε έντρομη έξω στην αυλή και μάζεψε το αιμόφυρτο σώμα του παιδιού της. Ο Ανδρέας, ξεψυχώντας στην αγκαλιά της, συγκέντρωσε τις τελευταίες του δυνάμεις και πρόλαβε να της ψιθυρίσει το όνομα του ανθρώπου που τον μαχαίρωσε. Η αποικιοκρατική αγγλική κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη το τεταμένο κλίμα, παρενέβη αμέσως και φυγάδευσε εσπευσμένα τον δολοφόνο στην Αγγλία για λόγους ασφαλείας, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια της ΕΟΚΑ, στερώντας έτσι τη δικαιοσύνη από την οικογένεια. Ο Ανδρέας Επιφανίου κηδεύτηκε μέσα σε κλίμα βαθιάς οδύνης με τιμές ήρωα.
Έφυγε μόλις στα 19 του χρόνια, θύμα ενός τυφλού φανατισμού, αφήνοντας πίσω του το παράδειγμα ενός νέου που δεν φοβήθηκε να ενώσει τη φωνή του με την ελπίδα για μια ελεύθερη πατρίδα. Ανδρέας Επιφανίου. Αθάνατος!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους