Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι κρατάμε (και τι δεν θα ξεχάσουμε) από το δικαστήριο των 30 μεταναστών της Σιντικής Σερρών.

Πριν απ' όλα θα θέλαμε να κρατήσουμε την γνωριμία με τους περισσότερους από τους φυλακισμένους μετανάστες.

Μια γνωριμία που η πολύμηνη φυλάκιση τους μας την είχε στερήσει.

Θα θέλαμε επίσης να κρατήσουμε την μαζική συμμετοχή δεκάδων αλληλέγγυων, από τις Σέρρες και τη Σιντική, απ' τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, ακόμη κι από την Β.Μακεδονία και τη Βουλγαρία.

Θέλουμε να κρατήσουμε την προσπάθεια της διερμηνείας που συντροφικά και αλληλέγγυα μετέφραζε και εξέφραζε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φωνή των μεταναστών δύο εξαντλητικές μέρες.

Θέλουμε να κρατήσουμε και τη συγκινητική προσπάθεια των δικηγόρων της υπεράσπισης να αναδείξουν κάθε αντίφαση και κάθε αδικία της εκτελεστικής και δικαστικής αρχής.

Από την πρώτη μέρα του δικαστηρίου η έδρα έδειξε τα δόντια της.

Από τους παριστάμενους 21 μετανάστες, αποβλήθηκαν εξαρχής οι δέκα, καθώς το αίτημα τους για έφεση κρίθηκε εκπρόθεσμο.

Η μαζική απόρριψη του δικαιώματος στην έφεση, παρά την καθυστέρηση μόλις 1-2 ημερών, παρά τα γνωστά προβλήματα διερμηνείας και της "σύμπτωσης" ότι όλοι οι "εκπρόθεσμοι" προέρχονται από τις φυλακές Νιγρίτας, έκανε και μερικούς μπάτσους να εκπλαγούν.

Μάλιστα γι' αυτόν τον λόγο οι άνθρωποι χρεώθηκαν και πρόστιμο 400 ευρώ, πριν σταλθούν απογοητευμένοι πίσω στη φυλακή.

Οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας αν δεν αφορούσαν ανθρώπινες ζωές θα ήταν κωμικές.

Κανένας από τους ανθρωποφύλακες δεν αναγνώρισε κανέναν συγκεκριμένα μετανάστη να κάνει την οποιανδήποτε συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη, ενώ όταν λέγανε ότι τους αναγνωρίζουν "όλους", λέγανε ότι βασίζονται σε λεγόμενα "συναδέλφων" που είχαν δει το βιντεοληπτικό υλικό.

Όμως τέτοιο βίντεο δεν προσκομίστηκε ούτε πρωτόδικα, ούτε βέβαια και τώρα κατά την πορεία της έφεσης.

Στην ουσία όλη η υπόθεση στηρίχθηκε σ' ένα βίντεο που υποτίθεται πως είδαν κάποιοι αστυνομικοί.

Ποιοι και πότε, δεν απαντήθηκε ποτέ.

Τη δεύτερη μέρα της δίκης στα δικαστήρια των Σερρών, η αίθουσα γέμισε και πάλι από την αλληλεγγύη κι η διαδικασία συνεχίστηκε με καταθέσεις δύο μαρτύρων υπεράσπισης, που περιέγραψαν αναλυτικά τις άθλιες συνθήκες διαμονής στο καμπ, τις ελλείψεις σε ιατρικές και φαρμακευτικές δομές, σε φαγητό, ρουχισμό, και των δυσμενών καιρικών συνθηκών, καταδεικνύοντας την διοίκηση του καμπ και το κράτος ως υπαίτιους.

Στη συνέχεια ακολούθησε η εξέταση των 11 παρόντων μεταναστών, που ο καθένας κατέθεσε τη δική του τραυματική εμπειρία από το καμπ, για τα ιατρικά και ψυχολογικά τους ζητήματα που προκύπτουν από τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης.

Όλοι τους αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στις συγκρούσεις, χωρίς ωστόσο να παραλείπουν το πόσο αναγκαίοι είναι οι αγώνες εντός του καμπ-κολαστηρίου και τη συμμετοχή τους σε διαμαρτυρίες και απεργίες πείνας που συμβαίνουν ανά καιρούς.

Δύο μάλιστα, μεταξύ άλλων, ανέφεραν επιθέσεις από σκυλιά μπάτσων, με τον έναν να περιγράφει λεπτομερώς πώς πρώτα του πέρασαν χειροπέδες προτού τον βασανίσουν με τον σκύλο τους.

Στη συνέχεια οι δικηγόροι πρότειναν την αθώωση των κατηγορουμένων: λόγω έλλειψης βιντεοληπτικού υλικού και μηδενικών στοιχείων ταυτοποίησης των κρατουμένων· λόγω μη ουσιαστικής νομιμότητας της κράτησης (στηριζόμενοι στις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες διαβίωσης)· αλλά και λόγω μη τυπικής νομιμότητας, μιας και για πολλούς από τους τότε αιτούντες άσυλο κατηγορούμενους δεν ήταν τεκμηριωμένο ότι συνέτρεχαν καν οι τυπικοί όροι διοικητικής κράτησης.

Η εισαγγελέας που αξίζει να επισημάνουμε ήταν η ίδια και με το πρωτόδικο δικαστήριο που τους έστειλε φυλακή, το μόνο που άλλαξε στην εισήγησή της ήταν ότι αναγνώρισε το ελαφρυντικό των "μη ταπεινών κινήτρων". Το τριμελές εφετείο έκρινε τους κατηγορούμενους ένοχους μόνο για την πράξη της στάσης (και όχι πλέον για φθορά), με επεκτατικό αποτέλεσμα και για τους υπόλοιπους μη παρόντες κατηγορούμενους.

Για τους 16 εμπρόθεσμους κατηγορούμενους έγινε δεκτό μόνο το παραπάνω ελαφρυντικό, το οποιο έριξε την ποινή τους στους 14 μήνες.

Όλοι τους έχουν ήδη εκτίσει τα 2/5 της ποινής τους, οπότε άμεσα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για υφ' όρων απόλυση.

Παρότι το ελαφρυντικό αποδείχθηκε ατράνταχτα με τα ατέλειωτα τεκμήρια που αποδείκνυαν τις κοινές, απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, η έδρα ωστόσο δεν αναγνώρισε τον αντικειμενικό χαρακτήρα του ελαφρυντικού(!), ώστε οι εκπρόθεσμοι κατηγορούμενοι θα πρέπει να το διεκδικήσουν σε ξεχωριστά δικαστήρια.

Στους 16 τέλος καταλογίστηκαν και τα δικαστικά έξοδα - 600€ καθ' έκαστον.

Η απόφαση δεν είναι ντροπή για την ελληνική ταξική δικαιοσύνη.

Άλλωστε αυτή η "δικαιοσύνη" είναι ένα φίδι που δαγκώνει μόνο τους ξυπόλητους.

Αυτή η απόφαση είναι ντροπή για τους τελευταίους που θα έπρεπε να ντρέπονται.

Είναι ντροπή για τους ανθρώπους που αγωνίζονται σε ξένους και άκαρδους τόπους να βρουν ένα μέρος να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Αυτή η απόφαση που συν τοις άλλοις στερεί, στην πραγματικότητα, κάθε ελπίδα από τους 30 να πάρουν τελικά άσυλο, με βάση το νέο αντιμεταναστευτικό νόμο, είναι ντροπή για όλους όσους δεν μπορούν να κοιμηθούν από το άδικο.

Αυτή η απόφαση είναι ντροπή για όλα τα άτομα που αγωνίστηκαν στο πλευρό των άδικα φυλακισμένων μεταναστών.

Για την εισαγγελία και τους δικαστές, δεν είναι ντροπή, είναι άλλη μια μέρα στη δουλειά που το work description της εμπεριέχει την, χέρι με χέρι με την αστυνομική και πολιτική εξουσία, απανθρωποποίηση των μεταναστών και των ρομά πληθυσμών, σε αυτήν εδώ τη γεωγραφία.

Αυτή η απόφασή είναι ένα ακόμη λιθαράκι στο τείχος του ρατσισμου που δεκαετίες τώρα έχει ανεγερθεί πάνω απ΄αυτούς τους ανθρώπους με τη συνδρομή όλων των θεσμικών παραγόντων, κομμάτων και "εθνικά υπεύθυνων" πολιτών.

Όμως ακόμα και αυτή η απόφαση δεν είναι ίδια με την προηγούμενη.

Το γεγονός πως αναδείχτηκε στη δίκη πέρα από κάθε αμφιβολία πως το καμπ της Σιντικής είναι ένα στρατόπεδο αργής εξόντωσης μεταναστών, και πως εντός του τρέχοντος μήνα οι 11 τουλάχιστον από τους τριάντα μετανάστες θα βγουν από τις φυλακές, είναι ενα μικρό ρήγμα τόσο στην πρωτόδικη απόφαση, όσο και στο τείχος του ρατσισμού και του φασισμου που μας περιβάλλει.

Είναι υποχρέωση μας αυτό το ρήγμα να διευρυνθεί και κάθε τείχος, κάθε φυλακή, κάθε στρατόπεδο και κάθε Σιντική να κατεδαφιστεί. Ο αγώνας συνεχίζεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους