Σήμερα το πρωί ένωσα ένα κείμενο Times New Roman με ένα κείμενο επίσης Times New Roman, στην ίδια παράγραφο. Το μισό κείμενο έγινε Calibri. Γιατί; Who the fuck knows. Χθες είχε μπει στο τέλος της...
Σήμερα το πρωί ένωσα ένα κείμενο Times New Roman με ένα κείμενο επίσης Times New Roman, στην ίδια παράγραφο.
Το μισό κείμενο έγινε Calibri. Γιατί; Who the fuck knows.
Χθες είχε μπει στο τέλος της βιβλιογραφίας ενός άρθρου ένα border το οποίο δεν έβγαινε με τίποτα, αλλά με τίποτα, και ταξίδευε επίσης σε άλλα έγγραφα, σε άκυρα pastes.
Θέλω να πω, σε μια εποχή που τα λειτουργικά συστήματα γίνονται αψεγάδιαστα, που το Ίντερνετ είναι για εντελώς ηλίθιους, που η ηλεκτρονική μας εμπειρία είναι τόσο συνεχής και απρόσκοπτη που μοιάζει κυριολεκτικά μεταφυσικά πλασμένη, εκτιμώ τα πράγματα που θυμίζουν ότι το υφαντό της ηλεκτρονικής μας κοινότητας είναι κι αυτό πλεγμένο από ανθρώπους με τα λάθη και τα στραβά τους.
Δεν έχουν μείνει πολλά τέτοια: το Microsoft Word, το Facebook στους browsers, άντε και οι ελληνικοί πάροχοι Ίντερνετ.
Λαχταρώ να δω κάπου κάπως κάποτε, έναν Gen Alpha αντιμέτωπο με μια μπλε οθόνη. In the distance, sirens.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους