Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν δεν ήταν 14 ετών, τα παιδάκια που δειλά και φοβισμένα, έμπαιναν στη θάλασσα.

Με τα ολόσωμα σχεδόν μαγιό τους, προσαρμοσμένα στην κουλτούρα και τις παραδόσεις τους... Από κοντινή δομή φιλοξενίας μεταναστών. "Είμαστε απ' το Αφγανιστάν", εξήγησαν... Δεκατετράχρονα παιδάκια που έλαμπαν.

Δύο κοριτσάκια κι ένα αγόρι.

Μα, θα μπορούσαν και να μην λάμπουν.

Και ποιος αποφασίζει τάχα, τι είναι λαμπερό και τι όχι; Και τότε, απ' τις σκοτεινές ρωγμές της ιστορίας, βρίσκει χώρο κι αναδύεται ο φασισμός της καθημερινότητας.

Ατόφιος, ολοζώντανος, μαύρος, απαίσιος, βάρβαρος... "Αχ, δεν μπορώ να κάνω μπάνιο με τέτοια άτομα δίπλα μου", σχολίασε μία "κυρία" από διπλανή μου παρέα γυναικών.

Και ...βγήκε απ' τη θάλασσα... "Αυτοί δεν κάνουν κι εμβόλια, ενώ εμείς κάνουμε", συμπλήρωσε κάποια άλλη και την ακολούθησε.

Να λοιπόν ο φασισμός της καθημερινότητας.

Με συνηθισμένα και γνώριμα απ' το παρελθόν συμπτώματα.

Δεν θα τους ακούσεις να ενοχλούνται απ' την πρωτόγνωρη και γενικευμένη διαφθορά.

Ούτε για τα σκάνδαλα που διαδέχονται το ένα το άλλο.

Ούτε ζητούν δικαιοσύνη και λειτουργία των θεσμών.

Άγνωστες λέξεις, τα ατομικά δικαιώματα, οι ελευθερίες, οι εργασιακές συνθήκες, η αυτοδιάθεση των λαών, η ειρήνη.

Μίσος, μίσος, μίσος... Κρατήθηκα να μην ξεράσω.

Να βρισκόμαστε άραγε στο τέλος ή στη μέση ετούτης της θλιβερής διαδρομής, προς το γύρισμα της ιστορίας; "Κ ρ ά τ η σ α τη ζωή μου, ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα, κάτω απ' το πλάγιασμα της βροχής, σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς, καμιά φωτιά στην κορυφή τους, β ρ α δ ι ά ζ ε ι..."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους