Το 1966 δε το ζήσαμε οι περισσότεροι. Όσα χρόνια είμαστε στη ζωή, ποτέ κανείς μας δεν έχει δει την Αγγλία να κερδίζει το οτιδήποτε. Για την ακρίβεια, το ενδιαφέρον όλων μας σχεδόν είναι το πώς θα...
Το 1966 δε το ζήσαμε οι περισσότεροι. Όσα χρόνια είμαστε στη ζωή, ποτέ κανείς μας δεν έχει δει την Αγγλία να κερδίζει το οτιδήποτε.
Για την ακρίβεια, το ενδιαφέρον όλων μας σχεδόν είναι το πώς θα αποτύχουν πάλι σε μια μεγάλη διοργάνωση.
Και όντως έτσι είναι, αφού η ροπή τους στη γκάφα δεν υπάρχει.
Κι αν τα τελευταία χρόνια έχει βελτιώσει την εικόνα της, κι αν έχει έστω μια ελπίδα να πετύχει επιτέλους κάτι, το οφείλει σε αυτόν τον κύριο. Ο Χάρι Κέιν πέρασε ατελείωτα χρόνια από κατάρα (Τότεναμ) σε κατάρα (Εθνική Αγγλίας), χωρίς να έχει κερδίσει ποτέ τίποτα, μέχρι να το πάρει απόφαση και να πάει στη Μπάγερν.
Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια δε σταμάτησε να προσπαθεί, να παλεύει, να παστελώνει ξανά και ξανά και ξανά, έχοντας φτάσει σε δυσθεώρητο αριθμό γκολ, σε ομάδες που δεν κέρδιζαν ποτέ.
Αν λοιπόν έχουμε μια μικρή, ελάχιστη επιθυμία να δούμε για μια φορά την Αγγλία να επιτυγχάνει, αυτό οφείλεται κυρίως στον τεράστιο Χάρι Κέιν, τον καλύτερο Άγγλο ποδοσφαιριστή των τελευταίων 30 ετών τουλάχιστον.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους