Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι κριτικές που έχει λάβει το βιβλίο είναι διθυραμβικές, τόσο για το κείμενο όσο και για την εικονογράφηση.

Αυτό όμως συχνά μας ωθεί σε μια εκ των προτέρων αποδοχή, που κάνει την καθαρή ματιά δύσκολη.

Θα πω λοιπόν τη γνώμη μου χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Καταρχάς, για μένα, δεν πρόκειται για παιδικό βιβλίο.

Είναι ένα crossover έργο, όχι τόσο κειμενικά, όσο σίγουρα εικονογραφικά.

Δεν θα το χάριζα ποτέ σε ένα παιδί του δημοτικού, τουλάχιστον.

Η γλώσσα είναι μεν απλή, και το "η ζωή δεν με τρομάζει" επαναλαμβάνεται σαν μάντρα, όμως η εικονογράφηση είναι εξαιρετικά σκοτεινή και άγρια. Ο Basquiat μπορεί να είναι ένας σπουδαίος, αναγνωρισμένος καλλιτέχνης, μπορεί να εισήγαγε έναν πρωτοποριακό τρόπο εικαστικής αφήγησης και το εκρηκτικό δίδυμο Angelou–Basquiat να δημιούργησε ένα έργο συμβολικά και αισθητικά δυνατό, αλλά αυτό δεν το καθιστά αυτομάτως παιδικό βιβλίο, γιατί ως τέτοιο προβάλλεται.

Και όπως είπε πολύ εύστοχα ο γιος (11 ετών) ενός καλού μου φίλου που το ξεφύλλισε: "δεν ξέρω αν με τρομάζει η ζωή, αλλά αυτές οι ζωγραφιές σίγουρα με τρομάζουν". Δεν κατάφερα να ακούσω ή να δω την παιδική ψυχή σε κανένα σημείο του έργου.

Δεν κατανόησα πώς η επανάληψη της φράσης "η ζωή δεν με τρομάζει", που στα αυτιά μου ακούγεται σαν επωδός ενός εμψυχωτικού εμβατηρίου, μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί που η ζωή το τρομάζει, οι σκιές, οι άγριες φωνές, οι δυνατοί θόρυβοι, ο σχολικός εκφοβισμός το τρομάζει, να μετακινηθεί.

Δεν είδα πώς αυτή η φράση θα μπορούσε να του ανοίξει έναν δρόμο ανακούφισης ή κατανόησης.

Δεν κατάφερα να κατανοήσω τι απαντά αυτό το βιβλίο στο παιδί που λέει: "εμένα η ζωή με τρομάζει", πως το κάνει να νιώθει.

Μου μοιάζει περισσότερο με εκείνη την ανώφελη προτροπή "έλα, μην ανησυχείς" που λέμε σε κάποιο όταν έχει άγχος.

Ίσως τα δύο έργα ξεχωριστά, το ποίημα της Angelou και τα σχέδια του Basquiat, να είναι εξαιρετικά.

Μα μαζί, στη μορφή παιδικού βιβλίου, εμένα προσωπικά δεν με έπεισαν.

Και κυρίως, δεν με γοήτευσαν.

Bέβαια μην ξεχνάμε ότι τόσο εγώ όσο και εκείνοι το εξυμνούν, βλέπουμε το βιβλίο και την ιστορία που αφηγείται με τα ενήλικα "γυαλιά" μας. Θα ήταν ενδιαφέρον να ακούσουμε πως το "βλέπουν" τα ίδια τα παιδιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους