Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες το βράδυ η βραδινή βόλτα με την φίλη μου Μαρία ήταν φανταστική.

Μάς τρέλανε το φεγγάρι.

Αυτό το ολόγιωμο φεγγάρι απάνωθε μας, που λες και είχε κατέβει στη γη για να μάς πει ένα γεια... Δεν ξέρω να σας λύσω μυστήρια.

Θαυμάζω μόνο.

Κάθε τι φτιαγμένο για τον άνθρωπο και την απόλαυσή του.

Δημιουργέ μου υποκλίθηκα άλλη μια φορά στο μεγαλείο σου! Κι αυτή την όραση μας που μάς έχει χαρίσει για να γεύεται χρώματα και να φτιάχνει η ψυχή ύμνους.

Τί μεγαλείο αίσθηση!! Ναι.

Όλο αυτό βάζει "μαύρο" για λίγο σε ότι μάς σκοτώνει.

Σε αυτές τις μικρότητες που ζούμε ενώ είμαστε φτιαγμένοι για μεγάλα πράγματα.

Στο σπίτι της Μαρίας πήγα πρώτη φορά.

Κοίταξα γύρω και μετά τα μάτια μου σταμάτησαν στο πιάνο.

Ένα σπίτι με μουσικό αυτί σκέφτηκα. Όχι.

Ένα σπίτι με μουσική καρδιά... Αχ πόσο πήρα μαζί μου ήχους! ΑΓΑΠΑΤΕ ΕΔΩ ΜΕΣΑ είπα... Τίποτε δεν λείπει από τους ανθρώπους που αγαπούν... Μαρία ζήσαμε την μαγευτική πανσέληνο του Ιουνίου, την πρώτη του καλοκαιριού, λεγόμενη και φεγγάρι της φράουλας. "Η πανσέληνος του Ιουνίου ήταν ιδιαιτέρως επιβλητική καθώς τη χαρακτηρίζει το οπτικό φαινόμενο της αποκαλούμενης Σεληνιακής Ψευδαίσθησης.

Σε αυτήν την περίπτωση η πανσέληνος βρίσκεται πολύ χαμηλά στον ορίζοντα με αποτέλεσμα να φαίνεται μεγαλύτερη." Σε ευχαριστώ πολύ για την συντροφιά, τη διάθεση και την χαρά που μου χάρισες Μαρία.

Έτσι είπα αντίο και στο επανειδείν στον Ιούνιο και υποδέχθηκα τον Ιούλιο σε έναν αέναο κύκλο χρόνου. Να έχουμε όλοι με την βοήθεια του Θεού έναν όμορφο μήνα καλοκαιριού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους