Όσο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο με συγκινούν οι μεγάλες δηλώσεις αγάπης και τόσο περισσότερο οι μικρές καθημερινές προσκλήσεις. Εκείνες που δεν υπόσχονται τον ουρανό· υπόσχονται απλώς παρουσία. Όπως αυτή...
Όσο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο με συγκινούν οι μεγάλες δηλώσεις αγάπης και τόσο περισσότερο οι μικρές καθημερινές προσκλήσεις.
Εκείνες που δεν υπόσχονται τον ουρανό· υπόσχονται απλώς παρουσία.
Όπως αυτή: "Να περάσω να σε πάρω, να φύγουμε;" Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που τη διαβάζω αισθάνομαι μια απίστευτη τρυφερότητα.
Ίσως γιατί δεν υπόσχεται τίποτα μεγαλειώδες.
Δεν μιλά για αιώνια αγάπη.
Δεν μιλά για όρκους.
Δεν ζητά εξηγήσεις.
Λέει απλά: "Έλα... φύγαμε." Και ξαφνικά ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ελαφρύς.
Ίσως τελικά ο έρωτας να μην είναι μόνο οι μεγάλες δηλώσεις.
Ίσως να είναι κάποιος που, μέσα στη συνηθισμένη Τρίτη σου, διακόπτει τη ρουτίνα και σου λέει: "Ντύσου. Πάμε." Πού; Δεν έχει και τόση σημασία.
Στη θάλασσα.
Για έναν καφέ.
Για παγωτό.
Για μια βόλτα χωρίς προορισμό.
Ή απλώς μέχρι εκεί που τελειώνει η μέρα.
Οι ερωτευμένοι δεν ταξιδεύουν μόνο προς τόπους, ταξιδεύουν ο ένας προς τον άλλον.
Και νομίζω πως όλοι μας, κατά βάθος, αυτό περιμένουμε από έναν άνθρωπο.
Όχι να μας λύσει τα προβλήματα, ούτε να μας υποσχεθεί ότι όλα θα πάνε καλά.
Αλλά να μας πει: "Έλα... σήμερα δεν θα τα κουβαλήσεις όλα μόνος σου.
Να περάσω να σε πάρω;" ή καμιά φορά αρκεί και ένα σκέτο "Πάμε;" Γιατί αυτή η μικρή πρόταση κρύβει μια μεγάλη υπόσχεση.
Δεν είσαι μόνος.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ερωτικό συναίσθημα απ' όλα.
Να ξέρεις πως κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν σε ρωτά μόνο «πώς είσαι;». Σε ρωτά: «Να περάσω να σε πάρω, να φύγουμε;» Γιατί, τελικά, οι πιο μεγάλες ιστορίες αγάπης δεν αρχίζουν με πυροτεχνήματα.
Αρχίζουν με κάποιον που χτυπά την πόρτα της καθημερινότητάς σου και σου ψιθυρίζει: «Έλα ρε συ... πάμε να ζήσουμε λίγο.» Βάζω με τον νου μου πως ο έρωτας δεν είναι μόνο να βρεις κάποιον που θα σου πει "σ' αγαπώ". Είναι να βρεις έναν άνθρωπο που, ξανά και ξανά, μέσα στα χρόνια, θα συνεχίζει να σε κοιτάζει και να σου λέει: "Να περάσω να σε πάρω, να φύγουμε;" ή "Πάμε ρε συ;" Γιατί η αγάπη δεν υπόσχεται ότι η ζωή θα γίνει εύκολη.
Υπόσχεται μόνο ότι δεν θα χρειαστεί να τη διασχίσεις μόνος. Αντώνης Ανδρουλιδάκης ❤️ Love always Ας φτιάξουμε όμορφα όνειρα ✨✨ Έλμα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους