🌞#Ιούλιος ο αλωνάρης Kαλημέρα και καλό μήνα σε όλους! «Αλωνάρη, με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια» 🌞Ο Ιούλιος ή Ιούλης ή Θερνόν( Αλωνάρ'ς στα Σαρακατσάνικα) (ποντιακά, συναντάται και ως Χορτοθέρτς...

Πλήρες Κείμενο:

🌞#Ιούλιος ο αλωνάρης Kαλημέρα και καλό μήνα σε όλους! «Αλωνάρη, με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια» 🌞Ο Ιούλιος ή Ιούλης ή Θερνόν( Αλωνάρ'ς στα Σαρακατσάνικα) (ποντιακά, συναντάται και ως Χορτοθέρτς), είναι ο έβδομος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες.

Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του έτους και ονομάζονταν #Εκατομβαιών διάρκειας 30 ημερών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως τις 23 Ιουλίου. Στα Λατινικά ονομάζονταν #Quintilis.

Αργότερα, όμως, ο Αύγουστος Καίσαρας για να τιμήσει τον Ιούλιο Καίσαρα του έδωσε το όνομα Ιούλιος.

Το όνομα «Ιούλιος», στα λατινικά «#Iulius», προέρχεται από το παλαιολατινικό «#Iovillos», που κι αυτό προέκυψε από το «Iovis», από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα –dyew, που σημαίνει «ουρανός». Στην Αρχαία #Αθήνα ο Ιούλιος αντιστοιχούσε περίπου (καθώς το ημερολόγιο ήταν σεληνιακό και καθοριζόταν από τις φάσεις της σελήνης) με τo δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Σκιροφοριώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Εκατομβαιώνα.

Επρόκειτο για μια χρονική στιγμή με διάφορες εορτές για τους Αθηναίους καθώς ο Σκιροφοριών ήταν ο τελευταίος μήνας του έτους με βάση το αττικό ημερολόγιο.

Μια από τς πιο ονομαστές γιορτές ήταν τα #Διισωτήρια.

Επρόκειτο για διπλή γιορτή που γινόταν στον #Πειραιά και στην #Αθήνα προς τιμή του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας.

Άλλη σημαντική γιορτή ήταν τα Κρόνια αφιερωμένη στον Κρόνο, που θα πρέπει αρχικά να ταυτιζόταν με το θεό που προστάτευε τη συγκομιδή των δημητριακών (ο Κρόνος στη μυθολογία ήταν ο πατέρας του Δία). Η αρχική σημασία της γιορτής αυτής φαίνεται και από την παλιά ονομασία του μήνα αυτού ως Κρονιών.

Η γιορτή σήμανε το τέλος των αγροτικών εργασιών. «Αλωνάρης αλωνίζει, στάρι το χωριό γεμίζει» 🌞Ο #μήνας Ιούλιος λέγεται και θεριστής, γιατί το μήνα αυτό γίνεται ο θερισμός.

Πρώτα θερίζονται τα κριθάρια, έπειτα οι βρίζες και τελευταία τα σιτάρια.

Οι εποχιακές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση της γεωργίας αφού η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών.

Λόγω των γεωργικών αυτών ασχολιών ο Ιούλιος ονομάζεται και Αλωνάρης ή Αλωνιστής αφού στον μήνα αυτό γίνεται το αλώνισμα των δημητριακών.

Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν οι σύγχρονες μηχανές οι γεωργοί μας καθάριζαν από τα αγριόχορτα το αλώνι που βρίσκονταν σε μέρος που να το φυσούν οι περισσότεροι άνεμοι και ήταν στρωμένο με πέτρα ή συχνότερα με χώμα.

Όπως γράφει σ’ ένα του ποίημα και ο Γεώργιος #Δροσίνης «Στ’ αλώνια καλοσάρωτα και ξεχωρταριασμένα θα ξαπλωθούν οι θημωνιές ξανθόμαλλες πλεξίδες» Το αλώνι είχε σχήμα κυκλικό και στη μέση βρίσκονταν το «στρέντζερο» ή το «στρογερό», το ξύλινο δοκάρι γύρω από το οποίο έτρεχαν τα ζώα που θα αλώνιζαν τα στάχυα.

Τα βόδια, τα άλογα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια που χρησιμοποιούνταν ήταν ζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο και γυρνούσαν γύρω από το κεντρικό στύλο ποδοπατώντας έτσι τα στάχυα.

Πολλές φορές χρησιμοποιούσαν και την «δοκάνα», μια ειδικά διαμορφωμένη πλατφόρμα που θρυμμάτιζε τα στάχυα.

Κατόπιν με ένα δικριάνισαν φτυάρι ξεκινούσε το λίχνισμα, η διαδικασία που ξεχώριζε τον καρπό από το άχυρο με την βοήθεια του ανέμου.

Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνισμού δεν κάνει να έρθει στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά #Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας.

Με το λίχνισμα, όμως, συνδέεται και ο προφήτης Ηλίας που διαφεντεύει τους ανέμους, γι’ αυτό άλλωστε ο Ιούλιος ονομάζεται και Αηλιάτης ή Αηλιάς. Γιώτα Χουλιάρα Stories of the Crone #παράδοση #ήθη #έθιμα #μήνας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους