Όλοι δηλώνουν αφυπνισμένοι. Με το κινητό στο χέρι, έναν καφέ στο άλλο και μια γνώμη έτοιμη για τα πάντα. Επαναστάτες μέχρι να πέσει το Wi-Fi, ανθρωπιστές μέχρι να τους ενοχλήσει ο διπλανός...
Όλοι δηλώνουν αφυπνισμένοι. Με το κινητό στο χέρι, έναν καφέ στο άλλο και μια γνώμη έτοιμη για τα πάντα.
Επαναστάτες μέχρι να πέσει το Wi-Fi, ανθρωπιστές μέχρι να τους ενοχλήσει ο διπλανός, επαναστάτες του πληκτρολογίου που μπερδεύουν το «post» με την πράξη.
Ζούμε στην εποχή όπου η εικόνα έχει μεγαλύτερη αξία από τον άνθρωπο.
Όπου η υποκρισία πλασάρεται ως ευγένεια και η μετριότητα βαφτίζεται «άποψη». Όλοι απαιτούν σεβασμό, αλλά ελάχιστοι ξέρουν να τον προσφέρουν.
Όλοι μιλούν για ελευθερία, αρκεί να συμφωνείς μαζί τους.
Κι έτσι συνεχίζεται το πανηγύρι.
Χειροκροτήματα για τους δυνατούς, ψίχουλα για τους υπόλοιπους και μια κοινωνία που πουλάει συνείδηση με δόσεις.
Το μόνο που περισσεύει είναι η βεβαιότητα ότι «οι άλλοι φταίνε». Γιατί το να κοιτάξεις τον καθρέφτη θέλει θάρρος· το να δείχνεις με το δάχτυλο, μόνο θράσος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους