Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με «συμφωνίες κυρίων» Η πρόσφατη, με ιδιαίτερη επικοινωνιακή προβολή, σύσκεψη του πρωθυπουργού με τη βιομηχανία τροφίμων και τα σούπερ μάρκετ παρουσιάστηκε ως μια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική.

Από τη σύσκεψη δεν προέκυψαν δεσμευτικά μέτρα για τη μείωση των τιμών.

Προέκυψε μια εθελοντική «συμφωνία κυρίων» για συγκράτηση των ανατιμήσεων το καλοκαίρι, μια υπόσχεση για μειώσεις τιμών από τον Σεπτέμβριο και, ταυτόχρονα, η κατάργηση του πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους.

Παράλληλα, ανακοινώθηκε επιδότηση 0,20 ευρώ ανά λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης.

Κάθε μέτρο ανακούφισης των πολιτών είναι θετικό.

Όμως οι επιδοτήσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια ολοκληρωμένη πολιτική απέναντι στην ακρίβεια.

Όταν μετατρέπονται σε μόνιμο εργαλείο, σημαίνουν ότι το κράτος καλύπτει προσωρινά τις συνέπειες αντί να αντιμετωπίζει τις αιτίες.

Το εύλογο ερώτημα είναι απλό.

Αν υπάρχουν περιθώρια για μειώσεις τιμών από τον Σεπτέμβριο, γιατί δεν υπάρχουν σήμερα; Και αν υπήρχαν, γιατί οι πολίτες πλήρωσαν επί χρόνια το κόστος της ακρίβειας; Η ακρίβεια δεν γεννιέται στο ράφι του σούπερ μάρκετ.

Γεννιέται στο κόστος ενέργειας, στις πρώτες ύλες, στις μεταφορές, στις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, στις ολιγοπωλιακές πρακτικές και στις επιλογές οικονομικής πολιτικής.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο οι υψηλές τιμές.

Είναι το συνολικό κόστος ζωής.

Σήμερα, ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος απορροφάται από το ενοίκιο ή τη δόση του στεγαστικού δανείου, τους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας, τη θέρμανση, τα καύσιμα και τις υπόλοιπες ανελαστικές δαπάνες.

Το διαθέσιμο εισόδημα για τρόφιμα, ένδυση, εκπαίδευση, πολιτισμό και αξιοπρεπή διαβίωση μειώνεται συνεχώς.

Γι’ αυτό η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις τιμές του σούπερ μάρκετ.

Η χώρα χρειάζεται μια διαφορετική στρατηγική για το κόστος ζωής: • ουσιαστική αύξηση των πραγματικών μισθών και συντάξεων, • μείωση των έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά, • πολιτικές για προσιτή κατοικία και αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, • μείωση του ενεργειακού κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, • ισχυρό έλεγχο της αγοράς, αντιμετώπιση των ολιγοπωλιακών πρακτικών και προστασία του υγιούς ανταγωνισμού, • στήριξη της εγχώριας παραγωγής και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να μειωθεί το κόστος παραγωγής και η εξάρτηση από εισαγόμενες πληθωριστικές πιέσεις.

Η πολιτική δεν κρίνεται από τις επικοινωνιακές συσκέψεις.

Κρίνεται από το αν στο τέλος του μήνα ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο νέος άνθρωπος και η οικογένεια μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Η ακρίβεια δεν είναι μόνο κρίση τιμών.

Είναι κρίση εισοδήματος, κρίση κόστους ζωής και κρίση κοινωνικής δικαιοσύνης.

Και γι’ αυτό δεν αντιμετωπίζεται με «συμφωνίες κυρίων», αλλά με μια πολιτική που παρεμβαίνει ουσιαστικά στην οικονομία, προστατεύει την κοινωνία και αποκαθιστά την ισορροπία ανάμεσα στην αγορά και το δημόσιο συμφέρον.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους