Συνεχίζουμε τη δράση μας «Τα πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία μας» με έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές των δεκαετιών του ’30 και του ’40, τον σπουδαίο ακραίο οπισθοφύλακα Γιώργο Γάσπαρη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους προπολεμικούς ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ., η οικογένειά του μετακομίζει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στην Καισαριανή.

Σε ηλικία 14 ετών ο ξανθομάλλης Γάσπαρης κάνει τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Εθνικό Καισαριανής το 1927, αγωνιζόμενος ως δεξιός οπισθοφύλακας.

Ξεχωρίζει για το ταλέντο του, με αποτέλεσμα το 1930 να τον προσέξουν οι άνθρωποι του Απόλλωνα και να μεταγραφεί στον σμυρναίικο σύλλογο. Στον Απόλλωνα ο Γάσπαρης καθιερώνεται από το 1933 και έπειτα, σε ηλικία 20 ετών.

Θεωρείται από τους πιο αξιόλογους ακραίους οπισθοφύλακες και μάλιστα, το 1935, καταγράφει και τις πρώτες του συμμετοχές στην Εθνική Ελλάδας.

Την εποχή εκείνη η Α.Ε.Κ. έχει κάνει αρχίσει να χτίζει την ομάδα που πρόκειται να κυριαρχήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο στο τέλος της δεκαετίας του ’30. Έχει ήδη αποκτήσει από έναν άλλο προσφυγικό σύλλογο, τον Π.Α.Ο.Κ., τον αριστερό οπισθοφύλακα Γιώργο Παπαδόπουλο και βλέπει στο πρόσωπο του Γάσπαρη τον ιδεώδη παρτενέρ του στο άλλο άκρο της αμυντικής γραμμής.

Όπως θα συμβεί σε πολλές άλλες περιπτώσεις στις επόμενες δεκαετίες (μέχρι και σχεδόν στις μέρες μας), ο Απόλλων δεν θέλει ούτε να ακούσει για παραχώρηση παίκτη στην Α.Ε.Κ. και αντιτίθεται σθεναρά στη μεταγραφή.

Η τελευταία δεν καταθέτει όμως τα όπλα.

Με σύμμαχο και τον ίδιο τον παίκτη μεθοδεύει τη μεταγραφή του σε μία άλλη Α.Ε.Κ., αυτή του Φαλήρου! Εκεί, στη δεύτερη κατηγορία Πειραιώς, ο Γάσπαρης αγωνίζεται τη σεζόν 1936-1937, προτού μπορέσει να μεταγραφεί στο τέλος της περιόδου στην Α.Ε.Κ… Αθηνών.

Εκεί βρίσκει πλέον το λιμάνι του, καθιερώνεται με τη μία και παραμένει μέχρι το 1950, όταν και αποσύρεται σε ηλικία 37 ετών. Ο Γιώργος Γάσπαρης θεωρείται ένας από τους πρώτους μεγάλους ακραίους οπισθοφύλακες του ελληνικού ποδοσφαίρου και, μαζί με τον Γιώργο Παπαδόπουλο, συνθέτουν ένα δίδυμο που η Α.Ε.Κ. δεν θα καταφέρει να επαναλάβει για πολλές δεκαετίες, μέχρι τους Κασάπη – Μπορμπόκη στη δεκαετία του ’90. Συνδυάζει αρμονικά την αμυντική αποτελεσματικότητα με την επιθετική παραγωγικότητα, ενώ ονομαστές είναι οι πολύ δυνατές εκτελέσεις φάουλ του, με τις οποίες σημειώνει αρκετά εντυπωσιακά τέρματα.

Επίσης, θεωρείται από τους πρώτους σπεσιαλίστες του ελληνικού ποδοσφαίρου στα πέναλτι.

Κατακτά με την Α.Ε.Κ. το νταμπλ της περιόδου 1938-1939 και το πρωτάθλημα 1939-1940. Η Ένωση είναι στα χρόνια αυτά μία ποδοσφαιρική υπερδύναμη, η οποία βασίζεται κατ’ αρχάς στην υψηλή κλάση των ποδοσφαιριστών της.

Το μυστικό όμως πίσω από την επιτυχία της είναι οι σφιχτοί φιλικοί δεσμοί ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, που είναι μια παρέα, ενωμένοι μέσα στο γήπεδο αλλά και έξω από αυτό.

Μεταπολεμικά ο Γάσπαρης συνεχίζει στην Α.Ε.Κ. και παραμένει μέλος της ομάδας που κατακτά τα κύπελλα Ελλάδας 1948-1949 και 1949-1950, μολονότι στα χρόνια αυτά βρίσκεται πια στη δύση της καριέρας του και αγωνίζεται λίγο.

Η παλιά, σπουδαία γενιά του Γάσπαρη, του Μαρόπουλου, του Τζανετή, του Μάγειρα παραδίδουν τη σκυτάλη στα «μωρά του Μπίμπι», τον Πούλη, τον Εμμανουηλίδη, τον Παπαθεοδώρου, τον Παραγυιό κ.ά. Αποσύρεται από την ενεργό δράση στις 6 Ιουλίου 1950, μετά τον φιλικό αγώνα της Α.Ε.Κ. με την αυστριακή Νίκολσον.

Μετά το τέλος της καριέρας του επιδίδεται στην προπονητική, αναλαμβάνοντας διάφορες ομάδες, ενώ το 1973 διατελεί και βοηθός του Ιρλανδού προπονητή Μπίλι Μπίγκαμ.

Φεύγει από τη ζωή στις 19 Φεβρουαρίου 1977.

Ένας ποδοσφαιριστής μεγάλης κλάσης και προσωπικότητας, με καθολική αναγνώριση από συμπαίκτες και αντιπάλους και από τους φιλάθλους όλων των ομάδων.

Στις φωτογραφίες: 1. Ανέκδοτο πορτρέτο του Γιώργου Γάσπαρη από τα τέλη της δεκαετίας του ’30. 2. Φωτογραφία πριν την έναρξη του τελικού κυπέλλου Ελλάδας του 1939 ανάμεσα στην Α.Ε.Κ. και τον Π.Α.Ο.Κ. Οι εκφράσεις των ποδοσφαιριστών των ομάδων μιλούν από μόνες τους για το κλίμα που υπήρχε ανάμεσα στους δύο συλλόγους. Ο Γάσπαρης είναι αυτός που έχει σκαρφαλώσει στους ώμους συμπαικτών και αντιπάλων. 3. Μετά τον τελικό νικηφόρο για την Α.Ε.Κ. τελικό κυπέλλου του 1939, η «γραμμή μαζινώ» της Ένωσης με τους δύο τερματοφύλακες Ρίμπα και Σκλαβούνο και τον Σέλτσικα. «Η Α.Ε.Κ. πρέπει να τους ευγνωμονή», σύμφωνα με το δημοσίευμα, γιατί η κατάκτηση του τροπαίου βασίστηκε στην απόδοση της άμυνάς της. 4. Ανέκδοτη, εξαιρετικά σπάνια, φωτογραφία από την απονομή του κυπέλλου 1938-1939 προς τους ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ. από τον δήμαρχο Αθηναίων, Κωνσταντίνο Κοτζιά. 5. Ακόμη μία εκπληκτική, ανέκδοτη και εξαιρετικά σπάνια φωτογραφία από την απονομή του 1939.

Οι ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ. μόλις έχουν παραλάβει το τρόπαιο, που διακρίνεται στα χέρια του αρχηγού Ρίμπα. Οι Ενωσίτες πίσω στις εξέδρες πανηγυρίζουν. Ο Γάσπαρης σε πρώτο πλάνο, δεύτερος από δεξιά. 6. Ανέκδοτη φωτογραφία με έξι ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ. στη Μικτή Αθηνών, το 1939.

Από αριστερά: Κοντούλης, Παπαδόπουλος, Ρίμπας, Σκλαβούνος, Μαρόπουλος και Γάσπαρης. 7. Ανέκδοτη φωτογραφία του 1939, πέντε σπουδαίοι ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ., από αριστερά Μαρόπουλος, Γάσπαρης, Χριστοδούλου, Παπαδόπουλος, Κοντούλης και ο προπονητής Κώστας Νεγρεπόντης, σε κάποια κοινωνική εκδήλωση. 8. Ανέκδοτη φωτογραφία από ταξίδι στην Πάτρα το 1940, ενδεικτική του οικογενειακού κλίματος που επικρατούσε στην «ομάδα θαύμα» της εποχής. Ο Γάσπαρης πέμπτος από αριστερά. 9. Αγώνας Α.Ε.Κ. – Ολυμπιακού, τον Απρίλιο 1944, μέσα στην Κατοχή. Ο Γάσπαρης τρίτος από δεξιά.

Στο κέντρο επάνω ο Σπύρος Κοντούλης, που λίγες μέρες αργότερα θα συλληφθεί και μετέπειτα θα φονευθεί από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. 10. Η αναγγελία του θανάτου του Γιώργου Γάσπαρη στην Αθλητική Ηχώ της 20ής Φεβρουαρίου 1977. #aekfc #aekhistorymuseum #stadiumtour #aekmuseum

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους