Focu Sauvage – Αθηνά Εστιατόριο . Κεφάλαιο πρώτο Οι άτυπες σκέψεις ενός άτυπου γενικού γραμματέα που θα ήθελε να γίνει άτυπος θεωρητικός του κινηματογράφου Θα ήθελα να γίνει tagline, αλλά είμαι...
Focu Sauvage – Αθηνά Εστιατόριο . Κεφάλαιο πρώτο Οι άτυπες σκέψεις ενός άτυπου γενικού γραμματέα που θα ήθελε να γίνει άτυπος θεωρητικός του κινηματογράφου Θα ήθελα να γίνει tagline, αλλά είμαι βέβαιος ότι η αδίστακτη αρχισυντάκτριά μου δεν θα με αφήσει.
Κάνω, λοιπόν, την επανάστασή μου και ο Θεός βοηθός, γνωρίζοντας πάντα όσα λέγονται για τις επαναστάσεις και το αίμα.
Έχω μια άρνηση να πηγαίνω σε ένα εστιατόριο τις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας του.
Οι αρχισυντάκτες, όμως, έχουν μια τρέλα με τα αποκλειστικά — όπως έχω κι εγώ όταν βρίσκομαι μπροστά σε μια πιατέλα με παϊδάκια, σε ένα πιάτο με μακαρόνια και κιμά ή σε μια πίτα με χόρτα και φέτα, φτιαγμένη από μια γιαγιά στα γκρίζα χωριά της Ηπείρου.
Κάποια στιγμή θα της βάλω αποσπάσματα από ταινίες και θα της εξηγήσω ότι σημασία έχει η ουσία: το ταξίδι της αναζήτησης εικόνων και γεύσεων.
Ο αγαπημένος μου φίλος, ο Ηλίας Μαμαλάκης, μου λέει και μου γράφει ότι είμαι καλός και ρομαντικός, αλλά πως πρέπει συχνά να ασκώ πιο δριμεία κριτική.
Προσπαθώ να του πω: «Από εσένα επηρεάστηκα». Τελικά ορκίστηκα μέσα μου να μην του το πω ποτέ απλώς ιδιωτικά, αλλά να το γράψω δημόσια: τον αγαπώ και θέλω να του μοιάσω.
Βασικά, θα ήθελα να είμαι ένα κράμα ανάμεσα σε εκείνον και τον Βασίλη Ραφαηλίδη.
Βέβαια, και οι δύο έχουν πολλές γνώσεις· εγώ βαριέμαι πια να διαβάζω και προσπαθώ να αντλώ γνώση βλέποντας εικόνες από ταινίες και ακούγοντας στίχους.
Κεφάλαιο δεύτερο Για μας ο δημόσιος δρόμος, ο κάβος, τα δάση, τα βράχια.
Είμαστε μπουλούκι από τυχοδιώχτες που όλο περπατεί.
Σπίτια και τζάκια για τους άλλους είναι.
Ibsen («Brand») Τους Nomade et Sauvage δεν τους γνωρίζω προσωπικά, ούτε είχα στο παρελθόν την τύχη να δοκιμάσω κάτι δικό τους.
Έχω, όμως, σίγουρα μαγευτεί από τις φαντασμαγορικές, ινσταγκραμικές εικόνες τους: τις φουφούδες, τις βαριές σιδερένιες ψησταριές και τα ωραία τραπέζια που στήνουν στα υπέροχα δάση της χώρας μας.
Ως άτυπος θεωρητικός του κινηματογράφου —που θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω— με μαγεύουν οι εικόνες τους, αλλά και οι λέξεις που χρησιμοποιούν, συχνά αντλημμμμένες από τους μεγάλους μας λογοτέχνες.
Βέβαια, θα πουν πολλοί κακεντρεχείς: «Εσύ όλη μέρα τρως έξω· πώς γίνεται να μην τους έχεις πετύχει;». ( η συνέχεια στο Link στο πρώτο σχόλιο )
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους