« Στο Κρανίδι οι εργασίες οικοδόμησης νέου διδακτηρίου για τη στέγαση της «Αλληλοδιδακτικής Σχολής» ξεκίνησαν κατά το διάστημα Αυγούστου – Οκτωβρίου 1829 και ολοκληρώθηκαν στις αρχές Φεβρουαρίου 1830...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έτσι ένα νέο διδακτήριο δημιουργήθηκε στο Κρανίδι που αριθμούσε τότε τέσσερις χιλιάδες οκτακόσιους δεκατρείς (4.813) κατοίκους με οκτακόσιες εξήντα τρεις (863) οικογένειες. Στο Δίδυμο για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών της Ελληνοαλληλοδιδακτικής Σχολής εκδήλωσε ενδιαφέρον η τοπική δημογεροντία.

Με έγγραφό της τον Οκτώβριο του 1829 ζητούσε από τον Έκτακτο Επίτροπο Αργολίδας Κωνσταντίνο Ράδο να παραχωρηθεί για τον σκοπό αυτό «το ευρισκόμενον εις το χωρίον… οσπίτιον εθνικόν ως απερριμένον και παρ’ ουδενός περιποιούμενον κινδυνεύει μετ’ ολίγον να εξοντωθεί». Μέχρι τότε χρησίμευε ως αποθήκη για τη συγκέντρωση των καρπών από τους ενοικιαστές αυτού. Στην Ερμιόνη τη στέγαση της Αλληλοδιδακτικής Σχολής ανέλαβε, μετά από πρόταση των εφόρων, η τοπική δημογεροντία που με το υπ’ αριθμ. 40/19 Δεκεμβρίου 1829 έγγραφό της γνωστοποίησε προς τον Κυβερνήτη της Ελλάδας ότι «εν τη κωμοπόλει ταύτη ευρίσκεται εν οίκημα του Οθωμανού Αλή Μπαρδουνιώτη και είναι εις κατάστασιν να χρησιμεύση εις την υπηρεσίαν αυτήν, αν η Αυτού Εξοχότης ευαρεστηθή και διατάξη δια του ανήκοντος να μας δοθή». Έτσι φαίνεται να ξεκίνησαν εκ νέου στις αρχές του 1839, ίσως και λίγο ενωρίτερα, οπότε ετοιμάστηκε το διδακτήριο και το Σχολείο λειτούργησε, όπως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα, τον Οκτώβριο του 1839.

Ονομάστηκε δε «Καποδιστριακό», επειδή οι ενέργειες σύστασης του Σχολείου αλλά και οι αρχικές οικοδομικές εργασίες έγιναν κατά τους χρόνους της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Ο πρώτος δημοδιδάσκαλος που τοποθετήθηκε στο Σχολείο ήταν ο Ιωάννης Σακόρραφος και το έτος 1842 ήσαν εγγεγραμμένοι δεκαπέντε (15) μαθητές.

Κατά την 90/ετή (1839-1929) λειτουργία του Σχολείου η Δημοτική/Κοινοτική Αρχή Ερμιόνης αλλά και η Εφορεία του Σχολείου στέκονταν με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη δίπλα στο Σχολείο και προσπαθούσαν με τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους να «θεραπεύουν» τις φθορές και τις ανάγκες που παρουσιάζονταν. Στο Σχολείο αυτό έμαθαν τα πρώτα τους γράμματα και φοίτησαν εξαιρετικές προσωπικότητες της μετέπειτα ζωής της Χώρας, όπως ο Συνταγματάρχης και Βουλευτής Ερμιονίδας Αντώνης Σταμ.

Μήτσας, ο Δήμαρχος Αθηναίων Σπύρος Γεωργ.

Μερκούρης, ο Υπουργός Οικονομικών Βασίλης Ιωάν.

Δεληγιάννης και ο βουλευτής Ερμιονίδας Ιωάννης Ηρ. Μάλλωσης. Το Καποδιστριακό έπαυσε να λειτουργεί «ως Σχολείο» από το σχολικό έτος 1931-1932, όταν ετοιμάστηκε το «νέο» μικτό Δημοτικό Σχολείο, καθώς με τη νομοθέτηση της συνεκπαίδευσης (1929) φοιτούσαν μαζί αγόρια και κορίτσια.

Από τότε το Καποδιστριακό Σχολείο χρησιμοποιούταν …ποικιλοτρόπως.

Τα επόμενα χρόνια η αίθουσα χρησιμοποιήθηκε ως Πνευματικό Κέντρο της Ερμιόνης, παραχωρήθηκε, όμως, και σε συλλόγους και ομάδες για τις διάφορες δράσεις τους.

Για σαράντα (41) χρόνια μέχρι σήμερα (2022) καμιά προσπάθεια δεν έγινε ούτε κανένα ενδιαφέρον εκδηλώθηκε για τη συντήρησή του.

Έτσι, αναπόφευκτα, «νίκησε» η φθορά που ο χρόνος και η χρήση έχουν φέρει… Κι όμως το «Καποδιστριακό» ένα από τα δύο σωζόμενα τέτοιου τύπου διδακτήρια του Νομού Αργολίδας, το άλλο βρίσκεται στο Άργος, κτήριο ανεκτίμητης ιστορικής αξίας, εξακολουθεί να στέκει εκεί αγέρωχο… Τον Οκτώβριο του 2010, παρουσιάστηκε μελέτη αποκατάστασης του Καποδιστριακού Σχολείου και η επέκταση στους χώρους του της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμιόνης «Απόστολος Γκάτσος». Η μελέτη αυτή παραμένει ακόμα ανενεργή, ενώ το «Καποδιστριακό» μέρα τη μέρα παραδίδεται στη λεηλασία του χρόνου και βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην ανυποληψία των κατοίκων, αφού μάλιστα κάποιοι αρμόδιοι το χρησιμοποιούν ενίοτε και ως αποθήκη!».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους