Άρθρο μου στην Εφημερίδα Αιγάλεω για τις πολιτικές εξελίξεις και τις ευθύνες της Αριστεράς "Πολλά λόγια, λίγη αξιοπιστία Η ίδρυση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα με το αμφιλεγόμενο αρκτικόλεξο ΕΛ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι συνδηλώσεις του ονόματος πολλές και οι αντιδράσεις ποικίλες, ανάλογα με τις ιδεολογικές καταβολές και την ηλικία του καθενός.

Ο επικοινωνιακός θόρυβος που προκλήθηκε απομάκρυνε τη δημόσια συζήτηση από τις πολιτικές προτάσεις για την ταυτότητα του νέου κόμματος.

Ποιες λύσεις προτείνει για τα μεγάλα προβλήματα; Ποιο είναι τα ταξικό του πρόσημο; Ποια η διάθεσή του να συγκρουστεί με την οικονομική ελίτ της χώρας; Μετά τον αρχικό επικοινωνιακό θόρυβο έχουν αρχίσει σιγά σιγά να δίνονται κάποιες απαντήσεις.

Η "πατριωτική εισφορά" για παράδειγμα που από εθελοντική έγινε υποχρεωτική και από μόνιμο μέτρο προσωρινό, όπως δήλωσε η εκπρόσωπος του κόμματος Θεώνη Κουφονικολάκου.

Οι ανάγκες όμως για στήριξη του κοινωνικού κράτους, της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης είναι πάγιες και μόνο μια σταθερή φορολόγηση του πλούτου μπορεί να τις χρηματοδοτήσει.

Αυτή η αναδιανομή προς όφελος των πολλών, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με σύγκρουση με την οικονομική ελίτ.

Αλλά ακόμα και όσον αφορά τη Γενοκτονία στη Γάζα από το Ισραήλ η θέση της ΕΛΑΣ ,όπως εκφράστηκε από το στέλεχος του κόμματος Διονύση Τεμπονέρα, είναι ενδεικτική για την πολιτική κατεύθυνση του νέου φορέα. Η ΕΛΑΣ πιστεύει πώς οι μόνες κυρώσεις κατά του Ισραήλ που μπορούν να επιβληθούν είναι από την Ε.Ε. και επομένως τάσσεται κατά της διακοπής των διμερών διπλωματικών, εμπορικών και στρατιωτικών σχέσεων της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Πώς θα μπορούσε άλλωστε να υπάρχει διαφορετική θέση, όταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κάνει ίχνος αυτοκριτικής για τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ που ο ίδιος εγκαινίασε ως πρωθυπουργός; Η ίδρυση της ΕΛΑΣ προκάλεσε, όπως αναμενόταν, τεκτονικές αλλαγές στον χώρο του πάλαι ποτέ ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, στα κόμματα της Νεας Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ.

Μια εβδομάδα μόλις μετά την ιδρυτική εκδήλωση της ΕΛΑΣ στο Θησείο, 7 βουλευτές και βουλεύτριες της Νέας Αριστεράς αποχώρησαν και διέλυσαν την ΚΟ του κόμματος παίρνοντας την βαριά ευθύνη να στερήσουν από τη Βουλή μια συγκροτημένη αριστερή φωνή.

Η χρονική συγκυρία της αποχώρησης δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης για την απόφασή τους να συστρατευθούν με το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Η πράξη τους όμως εγείρει μια σειρά από ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί πειστικά έως τώρα.

Γιατί οι αποχωρήσαντες βουλευτές, ενώ είχαν υπερψηφίσει την απόφαση του Προγραμματικού Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς τον Ιανουάριο που απέρριπτε τη ρευστοποίηση της Αριστεράς σε μια μεγάλη προοδευτική παράταξη, κινούνται τώρα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση; Γιατί οι αποχωρήσαντες βουλευτές, ενώ υποστήριζαν σθεναρά την απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου του κόμματος για Λαϊκό Μέτωπο, αποφάσισαν να προσχωρήσουν σε ένα κόμμα που απορρίπτει τις συνεργασίες και τα Λαϊκά Μέτωπα, όπως επανηλλειμένα έχουν δηλώσει οι εκπρόσωποι της ΕΛΑΣ; Και ενώ η Νέα Αριστερά προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της και προχωρά σε ολική επανεκκίνηση, για τον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.

Η απόφαση της πρόσφατης Κ.Ε. του κόμματος για συμπόρευση με την ΕΛΑΣ, μια άτυπη δηλαδή αναστολή λειτουργίας, περιπλέκει τα πράγματα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Η εικόνα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιζόνται δημόσια άλλο κόμμα προκαλεί θυμηδία.

Αποτέλεσμα η δημοσκοπική κατάρρευση του κόμματος.

Υπάρχει βέβαια και μια μειοψηφία που επιθυμεί τη διατήρηση της κομματικής αυτοτέλειας και την προγραμματική συμμαχία με άλλους κομματικούς χώρους.

Στην δύσκολη εξίσωση μπαίνει και το ζήτημα των περιουσιακών στοιχείων του ΣΥΡΙΖΑ (Κουμουνδούρου, Αυγή, Κόκκινο, Πουλαντζάς, ΑΣΚΙ). Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να πλήττεται η αξιοπιστία του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς.

Δεν είναι μονο αυτά που λένε τα πολιτικά πρόσωπα και κόμματα, αλλά και αυτά που πράττουν εκείνα που καθορίζουν την αξιοπιστία τους.

Η πολιτική αξιοπιστία αποκαθίσταται επίσης όταν ο λόγος των πολιτικών κομμάτων είναι καθαρός και με σαφή ταξική κατεύθυνση, όσον αφορά τα κόμματα της Αριστεράς.

Αν για παράδειγμα θέλεις ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, πρέπει να μιλήσεις για φορολόγηση των πλουσίων και για μείωση των πολεμικών εξοπλισμών.

Αν θες να αντιμετωπίσεις την ακρίβεια, πρέπει να δεσμευτείς ότι θα σπάσεις το καρτέλ των σουπερμάρκετ.

Αν θες να μειώσεις την ενεργειακή φτώχεια και να διασφαλίσεις την προστασία του περιβάλλοντος, πρέπει να μιλήσεις για κρατικοποίηση της ΔΕΗ, κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, ανάπτυξη ενεργειακών κοινοτήτων που θα παράγουν το δικό τους ρεύμα, απαγόρευση εξορύξεων υδρογονανθράκων και πυρηνικής ενέργειας.

Αν θες να σταθείς στο πλευρό της ειρήνης και εναντίον της Γενοκτονίας στη Γάζα, απαιτείς να κλείσουν οι βάσεις που διευκολύνουν τον πόλεμο, να επιβληθούν κυρώσεις στο Ισραήλ και να διακοπεί η στρατηγική συμμαχία με το κράτος τρομοκράτη.

Η πολιτική δύναμη της Αριστεράς που θα αποδείξει ότι είναι συνεπής στις ιδέες της, ότι δεν δρα ευκαιριακά, ότι έχει το θάρρος να κάνει αυτοκριτική, ότι προσηλώνεται στις κοινωνικές τάξεις που εκπροσωπεί, μπορεί να ανακτήσει σταδιακά την πολιτική της αξιοπιστία και το χαμένο ηθικό πλεονέκτημα".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους