Ο Ρουβίκωνας και η σιωπή της πόλης μας Αρθρογραφία Σάκης Μουμτζής 01.07.2026 Ακούσατε τους βουλευτές της συμπολίτευσης να καταδικάζουν τις περιπολίες της ντροπής του Ρουβίκωνα; Ακούσατε κάποιον από...
Ο Ρουβίκωνας και η σιωπή της πόλης μας Αρθρογραφία Σάκης Μουμτζής 01.07.2026 Ακούσατε τους βουλευτές της συμπολίτευσης να καταδικάζουν τις περιπολίες της ντροπής του Ρουβίκωνα; Ακούσατε κάποιον από το δημαρχιακό μέγαρο να καταγγέλλει τους τραμπούκους; Κάποιον από την Περιφέρεια; Κάποια προσωπικότητα του πνευματικού κόσμου; Απόλυτη σιωπή.
Σα να μην έγινε τίποτα.
Δεν μπορώ να εξηγήσω αυτή τη σιωπή, με δεδομένη την ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Να δεχθώ πως οι βουλευτές και οι εκπρόσωποι σύμπασας της Αριστεράς ελάχιστη ευαισθησία έχουν επί του θέματος.
Απεναντίας οι περισσότεροι από αυτούς θα είναι αλληλέγγυοι με τους Ρουβίκωνες.
Αλλά οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Η Δημοτική Αρχή και η Περιφέρεια; Πάλι καλά που βρέθηκε ένας εισαγγελέας και κίνησε τη διαδικασία της προκαταρκτικής εξέτασης.
Ειδικά για τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μιας παράταξης με ιδιαίτερη σχέση με τις εβραϊκές κοινότητες, οι ευθύνες τους για τη σιωπή είναι βαριές.
Και δε θέλω να κάνω δεύτερες σκέψεις.
Ίσως να ευθύνεται η ραστώνη του καλοκαιριού.
Θα μπορούσα να αναφερθώ και στη σιωπή πολλών άλλων φορέων της Θεσσαλονίκης που όφειλαν μα πάρουν θέση στην αναβίωση του αντισημιτισμού.
Πολλές φορές, εκ των υστέρων, η σιωπή θεωρείται συνενοχή.
Διότι η Ιστορία απέδειξε πως, αν το κακό δε χτυπηθεί εν τη γενέσει του, θεριεύει και μετά καθίσταται ανεξέλεγκτο.
Οι φορείς της πόλης δεν αντέδρασαν όταν οι Ρουβίκωνες υποκατέστησαν κρατικές υπηρεσίες προπηλακίζοντας επιχειρηματίες και επιστήμονες, διότι κάποιος τους κατήγγειλε.
Είναι διαπιστωμένο πως η ανοχή στα μικρά, αποθρασύνει τους παραβάτες και τους ωθεί σε αξιόποινες πράξεις ιδιαίτερης βαρύτητας, όπως η παραβίαση των διατάξεων του αντιρατσιστικού νόμου. Το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη η ισλαμοαριστερά έδειξε το αποκρουστικό της πρόσωπο.
Ήθελαν να τρομοκρατήσουν με την επίδειξη της δύναμής τους.
Να στείλουν μήνυμα στους Εβραίους τουρίστες και επιχειρηματίες πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην πόλη μας.
Και αντί να υψωθεί ένα τείχος προστασίας από προσωπικότητες και φορείς της Θεσσαλονίκης, αυτό που καταγράφηκε ήταν η αδιαφορία.
Λες και αν σταματήσουν οι Ισραηλινοί να επισκέπτονται τη Θεσσαλονίκη ή να επενδύουν σε αυτήν, τη ζημία δεν θα την υποστεί ολόκληρη η πόλη.
Πράγματι, εντελώς κοντόφθαλμη αυτή η αντιμετώπιση.
Θα μου πείτε, ποια προσωπικότητα έχει η Θεσσαλονίκη που θα μπει μπροστά και θα σηκώσει την υπόθεση του αντισημιτισμού στους ώμους της; Κυριαρχεί η γνωστή φοβική αντίληψη «πού πας να μπλέξεις με τους τραμπούκους του Ρουβίκωνα». Διότι, και με την ανοχή της Ελληνικής Αστυνομίας, έχουν επιβάλει αυτό το κλίμα του φόβου.
Όσοι είμαστε φίλοι των απανταχού Εβραίων και φίλοι του Κράτους του Ισραήλ, οφείλουμε στο μέτρο των απειροελάχιστων δυνάμεών μας να σταθούμε απέναντι στον νέο αντισημιτισμό. Το χρωστάμε στην Ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους