Άλλη μία μέρα που ένας γνωστός ΛΟΑΤΚΙ επιστημονικός φορέας αποφασίζει να βαφτίσει την πολιτική προπαγάνδα «επιστήμη» και να συνδέσει τον θάνατο ενός τρανς ατόμου με τον «τερφισμό» και, κατ’ επέκταση...
Άλλη μία μέρα που ένας γνωστός ΛΟΑΤΚΙ επιστημονικός φορέας αποφασίζει να βαφτίσει την πολιτική προπαγάνδα «επιστήμη» και να συνδέσει τον θάνατο ενός τρανς ατόμου με τον «τερφισμό» και, κατ’ επέκταση, με το Μωβ.
Άλλη μια μέρα που για τα εγκλήματα και τις κοινωνικές ελλείψεις του καπιταλισμού και της πατριαρχίας φταίνε οι γυναίκες.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τερφισμός.
Δεν υπάρχει καμία οργανωμένη ομάδα που να αγωνίζεται για την κατάργηση των νομικών δικαιωμάτων των τρανς ατόμων ή να αντιτίθεται στα δικαιώματα τους.
Για την ακρίβεια, μέλη του Μωβ έχουν υπερψηφίσει στο παρελθόν τον νόμο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.
Αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι μια μικρή ομάδα γυναικών που αρνούνται να αποδεχθούν ως δόγμα τις θεωρίες μιας συγκεκριμένης ακαδημαϊκής και ακτιβιστικής κλίκας και επιμένουν ότι ο φεμινισμός αφορά πρωτίστως τις γυναίκες, και αναλύει την καταπίεση τους με βάση το σώμα τους.
Αυτό λοιπόν μαθαίνουμε σήμερα ότι συνιστά «κλασική τρανσφοβία». Περίεργο.
Γιατί μέχρι χθες νομίζαμε ότι κλασική τρανσφοβία είναι οι ξυλοδαρμοί, οι διακρίσεις στην εργασία και στην υγεία, η οικογενειακή απόρριψη και οι πολιτικές που στερούν δικαιώματα από τα τρανς άτομα, όπως αυτές που προωθεί ο Τραμπ.
Τελικά, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο «επιστημονικό» φορέα, τρανσφοβία είναι να διαφωνείς με τη θεωρία του φύλου, όπου αυτή η διαφωνία αυτομάτως σε προσδιορίζει ως Τραμπική.
Δεν μας εξήγησαν ποτέ όμως γιατί μια υλιστική προσέγγιση δεν μπορεί να διαφωνεί με τη θεωρία φύλου και πρέπει να’ναι οπωσδήποτε ακροδεξιά.
Α ναι, γιατί είναι σημαντικά ευκολότερο να απαξιώνεις πολιτικά την άλλη πλευρά από το να μπεις σε ένα διάλογο που ξέρεις ότι δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις.
Παραδόξως όμως, αυτοί οι χαρακτηρισμοί αποδίδονται μόνο στις γυναίκες του Μωβ.
Δε βλέπουμε να χαρακτηρίζονται ως τραμπικοί ή ακροδεξιοί οι παλαίμαχοι της Αριστεράς που υπερασπίζονται δημόσια τις ίδιες θέσεις.
Ίσως φταίει ότι διαχρονικά οι γυναίκες είναι ο εύκολος στόχος και αυτά συμβαίνουν, όταν οι γυναίκες είναι στον πάτο των προτεραιοτήτων σου.
Για όποιον έχει ασχοληθεί ελάχιστα με το θέμα, είναι εμφανές ότι αναπαράγεται ξεδιάντροπα μέχρι τελευταίας τελείας (ελλείψει πρωτότυπης ανεξάρτητης θέσης), η ρητορική που εγκαινίασε η Τζούντιθ Μπάτλερ στο τελευταίο της τουρ, σύμφωνα με την οποία οι λεγόμενες TERFs αποτελούν πολιτικούς συμμάχους της ακροδεξιάς.
Ένας ισχυρισμός που επαναλαμβάνεται ως αυτονόητη αλήθεια, χωρίς στοιχεία και αποδείξεις.
Ακόμη κι αν στο εξωτερικό υπάρχουν ομάδες ή πρόσωπα που αυτοπροσδιορίζονται ως gender critical και έχουν συμπλεύσει με συντηρητικές δυνάμεις, αυτό οφειλεται στο γεγονός ότι ΔΕΝ είναι αριστερές.
Άρα, δε συμβαίνει το ίδιο για κάθε αριστερή φεμινιστική ομάδα ή κάθε γυναίκα που διατυπώνει κριτική στη θεωρία του φύλου.
Η αυθαίρετη μεταφορά αυτών των παραδειγμάτων στην ελληνική πραγματικότητα δεν είναι επιστημονική ανάλυση, είναι ενοχοποίηση μέσω συσχετισμού.
Το ίδιο ισχύει και για το σουρεαλιστικό παραλήρημα ατόμου που δηλώνει ότι όσοι υπέγραψαν κατά του αποκλεισμού του Μωβ έχουν αίμα στα χέρια τους.
Δεν είμαι σίγουρη αν έχει πιάσει τόσο πολιτκό και ηθικό πάτο στο παρελθόν η αντίληψη αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί.
Αυτή η τρικυμία εν κρανίω δεν πηγάζει από το τεράστιο ενδιαφέρον προς τα τρανς άτομα αλλά λόγω πολιτικής σκοπιμότητας.
Γιατί αν ο στόχος ήταν πράγματι η κατανόηση και η πρόληψη της βίας, η συζήτηση θα ξεκινούσε από όσα γνωρίζουμε βάσει ερευνών.
Η επιστημονική βιβλιογραφία αναφέρει ως αιτίες αυτοκτονίας και δολοφονιών των τρανς ατόμων την ενδοοικογενειακή βία, τη φτώχεια, την έλλειψη ψυχολογικής υποστήριξης, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τα εγκλήματα μίσους και τις συνθήκες στην πορνεία.
Όχι τα άτομα που διαφωνούν με τη θεωρία του φύλου.
Οι δολοφονίες και οι αυτοκτονίες των τρανς ατόμων (όπως και των υπόλοιπων ατόμων) είναι πολυπαραγοντικά φαινόμενα.
Η μονοδιάστατη απόδοση ευθυνών για την κατασκευή ενός ιδεολογικού ενοχου δεν είναι επιστημονική θέση, είναι πολιτική προπαγάνδα. Υγ. Δεν ξέρω πόσες φορές διάβασα το «Αν μια οργάνωση εξέφραζε φυλετικό ρατσισμό δε θα είχατε πρόβλημα να ακυρωθεί η παρουσία της στο αντιρατσιστικό». Ίσως έχει έρθει η ώρα να σταματήσετε κάποιοι να εξισώνετε τον ρατσισμό με τη φεμινιστική ανάλυση που κατανοεί τη σημασία του βιολογικού φύλου. Πέρα από το ότι ακούγεστε γελοίοι, έχετε ευτελίσει κάθε νόημα των λέξεων.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους