ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΣΒΗΣΑΝ.. ΠΛΗΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΑΝ.. (ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ) ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 7 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ.. Λόφος Λαπάτσα.. Παρασκευή 28/06/2019 Μια διαδρομή που κάναμε σήμερα το πρωι εμείς οι συγγενείς των...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με βαριά την καρδιά ξεκινήσαμε όλοι οι συγγενείς ,αντιπροσωπεία της ΔΕΑ και του Συνδέσμου 286ΜΤΠ από το Ηρωικό Μνημείο στο τύμβο της Μακεδονιτισσας όπου είχαμε δώσει σημείο συνάντησης.. Με ανάμικτα συναισθήματα επιβικαστηκαμε στα αυτοκίνητα της ΔΕΑ της Ελληνικής και τουρκικής αντιπροσωπείας .. Ξεκινήσαμε για την κατεχόμενη πατρίδα μας.. Φθάσαμε στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου ..Εκεί δυστυχώς έπρεπε να παρουσιάσουμε τα προσωπικά μας στοιχεία 《Ταυτότητα 》 Περνώντας από το οδόφραγμα φθάσαμε αμέσως νομίζω στο χωριό Κιόνελη ,Από ότι μας είπε Ο αντιπρόσωπος της ΔΕΑ ήταν τούρκικο χωριό από πάντα.. Περάσαμε και άλλα μικρά χωριά τώρα δεν μπορώ να ξέρω ονομασίες λόγω του ότι οι ταμπέλες ήτανε στα τουρκικά και παντού σημαίες δικές τους που δεν σε ενδιέφερε τι έβλεπες αλλά ο προορισμός πού ήθελες να φτάσεις .. Στο σημείο που θα πηγαίναμε για εμάς ήταν ο πιο Ιερός.

Φτάσαμε στο σημείο όπου έπρεπε να αφήσουμε τα αυτοκίνητα και να συνεχίσουμε με τα πόδια.. Εδώ πολύ δύσκολο..Πώς μπόρεσα τα 23παληκαρια μας κουρασμένα χωρίς νερό φαγητό με τα άρβυλα τα βρώμικα τα ρούχα που ήτανε στο πεδίο της μάχης για πολλές μέρες χωρίς μπάνιο να ανέβουν το βουνό της Λαπατσα?? Ένα βουνό τεράστιο..Κάτω πεδιάδα .. Πρέπει όλοι να ήξερα ότι ήταν παγιδευμένοι φτάνοντας εκεί πάνω.. Ήξεραν ότι εκεί θα άφηναν την τελευταία τους πνοή.. Δεν δειλιασαν όμως..Όλοι ήταν εκεί.. Δεν λυποτακτησε κανείς.. Πολέμησαν για την τιμή των όπλων.. Πολέμησαν για την ελευθερία της Πατρίδας μας.. Πολέμησαν σαν πραγματικοί απόγονοι του Λεωνίδα.. Οί αντιπρόσωποι της ΔΕΑ μας έδειξαν στο κάθε συγγενή το σημείο όπου βρήκαν λίγα από τα Ιερά Οστά των αγαπημένων μας.. Όλοι πολύ κοντά ο ένας από τον άλλο.. Όλοι μαζί αδέλφια πλέον..Το αίμα τους μια λίμνη που πρέπει όλους μαζί να ενώθηκε και τους ονόμασε αδέλφια.. Οσο για μας μετά το τρισάγιο και μνημονεύοντας τα ονόματα όλων των αδικοχαμένων αδελφών μας και ενός μονόλεπτου σιγής,Δυστυχώς τον εθνικό ύμνο δεν μπορέσαμε να τον πούμε λόγω αντιπροσωπείας της ΔΕΑ από την τουρκική πλευρά ήταν απαγορευτικό.. Ο καθένας από εμάς κατάθεσαν λίγη δάφνη με λουλούδια ελιά και κεράκι που δυστυχώς πάλι δεν μπορέσαμε να ανάψουμε.. Δεν ξέρω τώρα πως νοιώθω..Δεν ξέρω τώρα που πήγα και προσκύνησα τα Ιερά χώματα πού άφησε την τελευταία του πνοή ο αδελφός μου Μιχάλης.

Δεν ξέρω ακόμα πώς νοιώθω που φώναξα εκεί ψηλα στο βουνό την λέξη ΑΘΑΝΑΤΟΙ.. Δεν ξέρω ακόμα πώς νοιώθω που έφερα χώμα από το Ιερό εκείνο σημείο.. Ξέρω όμως Μιχάλη μου ότι Είμαι πολύ Περήφανη για Σένα όπως οι Μακαριστοί γονείς μας και τα αδέλφια μας .. Αιωνία η μνήμη σας αδέλφια μας.. Ελαφρύ το χώμα που σας σκεπάζει ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΗΡΩΕΣ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ . Ασπασία Κυπριανού Χατζηκυριάκου αδελφή του Ήρωα Μιχάλη Χριστοφη Κυπριανού του 286ΜΤΠ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους