Σελίδες που μου βγαίνουν προτεινόμενες, άλλες πιο άκριτα "θαρραλέες" οπως αυτή, το Εθνικό μετωπο, και άλλες λίγο πιο "εκλεπτυσμένες" όπως ο Simple Man, δεν είσαι μισογύνης κτλ... Πάρα πολλές σελίδες...
Σελίδες που μου βγαίνουν προτεινόμενες, άλλες πιο άκριτα "θαρραλέες" οπως αυτή, το Εθνικό μετωπο, και άλλες λίγο πιο "εκλεπτυσμένες" όπως ο Simple Man, δεν είσαι μισογύνης κτλ... Πάρα πολλές σελίδες που θα βρείτε το κοινό του Citizen Vigilante και το περίγραμμα της σύγχρονης εποχής " αφύπνισης"που προωθείται ενάντια στη" Νέα τάξη πραγματων" και έχει συμμάχους ρομαντικές φιγούρες όπως...ο Ελον Μάσκ.
Νομίζω πως ο Enzo Traverso εισάγοντας τον όρο του μετά φασισμού σκιαγραφεί πολύ εύστοχα τις συνθήκες των καιρών μας.
Το φαινόμενο του μεταφασισμού ειναι ένα φαινόμενο εν εξελίξει, δεν έχει παγιώσει τα χαρακτηριστικά και ίσως ηθελημένα δεν το κάνει.
Σήμερα η σύγχρονη άκρα δεξιά, η λαϊκίστικη δεξιά το alt right έχουν μεγάλες διαφορές από το κλασικό φασισμό στο βαθμό πως ο ιστορικός φασισμός, μια "επανάσταση ενάντια στην επανάσταση", ήθελε- έστω και θεωρητικά- μια νέα πολιτική πραγματικότητα και τη δημιουργία ενός νέου ανθρώπου.
Αντιθέτως, σήμερα η εναντίωση κινείται όχι απέναντι στα νεοφιλελεύθερα μέτρα, αντιθέτως θέλει να τους προσδώσει μια ακόμα πιο κοινωνικά δαρβινικη κατεύθυνση,αλλά στα πλαίσια της φιλευθερης δημοκρατιας.
Οι ιστορικοί του εχθροί έχουν μετατραπεί από τους Εβραίους στο μουσουλμανο που πλαισιώνει και πάλι τον αριστερό, τον μαρξιστή όσο αποδυναμωμένη και αν σήμερα η επιρροή τους.
Γνωρίζουν πως η ρητορική και τα σύμβολα του ιστορικού φασισμού είναι πλέον κατακριτέα στη κοινή γνώμη, πως η Χρυσή Αυγή σαν φανερό νεοναζιστικό κόμμα φοβίζει πλέον( σε ένα ψηφιακό κόσμο που αντί να κοιμίζει γνώση γίνεται όργανο προπαγάνδας δεν ξέρω πόσο θα ισχύει αυτό). Όμως τα προηγούμενα δεν σημαίνουν πως αυτό το φαινόμενο δεν μπορεί να γνωρίσει μια ακραία ριζοσπαστικοποιηση... Σήμερα, ομνυει στις απειλούμενες Ευρωπαϊκές αξίες, στις παραδοσιακές αλήθειες που βάλλονται από τη woke agenda και τη μετανάστευση.
Μιλάει τη γλώσσα του απλού ανθρώπου που βάλλεται από τη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση όμως αναγνωρίζει ως εχθρό μόνο ότι τον βολεύει και αυτόν ενσαρκώνει ως αποδιοπομπαίο τράγο.
Προς το παρόν είναι ένα ρεύμα που κυριαρχεί χωρίς αντίπαλο, γιατί ίσως η ιδέα της ουτοπίας, μιας άλλης κοινωνίας δεν μπορεί ακόμα να σχηματιστεί όπως τον εικοστό αιώνα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους