Original Post

Πλήρες Κείμενο:

6 χρόνια χωρίς εσένα κι όμως, υπάρχουν μέρες που η φωνή σου, οι σκέψεις σου και οι αξίες σου μοιάζουν πιο ζωντανές από ποτέ.

Από τη μία, μου λείπεις πολύ! Ήσουν ένας άνθρωπος που δεν ζούσε μόνο για τον εαυτό του.

Αγωνιζόσουν για το κοινό καλό, γιατί πίστευες πως κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να πεινάει, πως κάθε παιδί αξίζει να έχει πρόσβαση στην παιδεία και πως η ελευθερία δεν είναι προνόμιο των λίγων, αλλά δικαίωμα όλων.

Από την άλλη, ίσως να είναι καλύτερα που έφυγες, γιατί δεν θα άντεχες να βλέπεις την κατάντια μας.

Σε μια κοινωνία όπου πολλές φορές το "εγώ" έχει νικήσει το "εμείς". Που μας απασχολεί περισσότερο το προσωπικό μας συμφέρον παρά ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα μας.

Δυστυχώς, ξεχάσαμε πως μια κοινωνία προχωρά μόνο όταν κανείς δεν μένει πίσω.

Αυτό που έλεγες μέχρι το τέλος «λίγη ανθρωπιά ρε», μας τελείωσε.

Γι’ αυτό κι εγώ βάζω τα τραγούδια σου, αυτά που μου έβαζες στο κασετόφωνο του αυτοκινήτου όταν ταξιδεύαμε από τότε που ήμουν μικρό παιδάκι, κοιτάζω την φωτογραφία σας που έχω πρώτη θέση στο σπίτι και στην καρδιά μου - παρεμπιπτόντως, εδώ και σχεδόν 2 χρόνια έχεις καλή παρέα μπαγάσα, όχι που θα γλιτώνεις από την κυρά Βαγγελιώ - σου στέλνω το μεγαλύτερο φιλί, σου κλείνω το μάτι και σου υπόσχομαι πως όσο υπάρχω, αυτή την ανθρωπιά που μας δίδαξες θα την συνεχίσω, με τον δικό μου τρόπο. Σ’ αγαπάω πολύ μπαμπά μου!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους