Original Post

Πλήρες Κείμενο:

''Η χώρα του κάτω, κάτω και πολύ πιο παρακάτω είμαστε. Τελευταίοι και μοναδικοί στην ΕΕ, παρόλα αυτά η κυβέρνηση διαφημίζει τις υποτιθέμενες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Πρόσφατα μας προσπέρασαν και οι Βούλγαροι που ήταν οι τελευταίοι.

Τώρα τι μένει; Ο πάτος που πρέπει να τον ξύσουμε όσο γίνετε για να συνεχίζει να κοροϊδεύει η κυβέρνηση και ο λαός τον εαυτό του.

Δεκαεπτά χρόνια μετά την κρίση, η πλειονότητα των Ελλήνων εργαζομένων εξακολουθεί να είναι φτωχότερη από ό,τι ήταν το 2009.

Η «ανάκαμψη» που διαφημίζεται από το Μαξίμου δεν φτάνει ποτέ στην τσέπη μας.

Οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να τρώνε θρουμούλια (ποντιακή έκφραση) και να νοιώθουν ικανοποιημένοι, γιατί οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως συνεχίζουν να στηρίζουν την οικογένεια Μητσοτάκη γιατί χορταίνουν, ίσως και να παχαίνουν, με τα θρουμούλια.

Ελλάδα η χώρα του τίποτα, που έμεινε 200 χρόνια πίσω από τ’ άλογα, βρίσκεται στον πάτο πλέον γιατί σαν λαός επέλεξε να στείλει στην κυβέρνηση αυτούς που την χρεοκόπησαν το 2010.

Στο μεταξύ κανένας μα κανένας από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με εξαίρεση το ΚΚΕ και οι μικρές οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, δεν τολμάει να μιλήσει για πραγματικές αυξήσεις, μην τυχόν και τους κάνουν ντα η Φοντερλάιν και τα ελληνικά Κέντρα εξουσίας, η πρώτη δεν πάρει πίσω τα δανεικά και τα δεύτερα μειωθούν τα ποσά που παντελονιάζουν ασταμάτητα.

Κανείς τους δεν έχει άντερα, παραμένουν προσηλωμένοι στο πως θα βρεθούν καλύτερη θέση μετά τις εκλογές.

Η χώρα χρειάζεται ολική επαναφορά και αυτή προκύπτει μόνο με ανατροπή, ούτε επαναστάσεις (μακάρι ακόμη και αυτές να γίνουν), εξέγερση για να σταματήσει το φαγοπότι, τέτοια που τα Κέντρα εξουσίας να βάλουν την ουρά κάτω από τα σκέλια και ο λαός να τους δει με χαμηλωμένο το κεφάλι, να πάρει πρωτοβουλίες που θα οδηγήσουν σε τομές σε όλα τα επίπεδα και να συγκροτηθεί επιτέλους κράτος με θεσμούς απαραβίαστους.

Αυτό το πράγμα που ζούμε σήμερα δεν είναι κράτος, είναι ένα ασκέρι που το διαχειρίζονται κοινοί απατεώνες, κλέφτες και λωποδύτες. Ο Μάξιμ Γκόρκι στην προεπαναστατική Ρωσία, παρακολουθούσε μια δίκη όπου ένας πεινασμένος Ρώσος είχε κλέψει από ένα φούρνο ένα καρβέλι ψωμί, την ώρα που οι δικαστές έβαζαν τα χαρτιά μπροστά στα πρόσωπα τους να συνεννοηθούν να βγάλουν την απόφαση φώναξε….Καλά αρχιλωποδύτες, καταδικάστε τον κλεφτάκο …….Όσοι το κατάλαβαν, κατάλαβαν.'' . Από τόν τοίχο τού Μπάμπη Ματσκαλίδη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους