Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακολουθεί unpopular opinion: Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς το φαρμακείο; Η φήμη αυτή ήταν μια κάποια λύσις.

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ με ενδιαφέρον –και ομολογώ με κάποια έκπληξη– τον δημόσιο ντόρο γύρω από τη Μουριά.

Αναρτήσεις, άρθρα, stories, διαδικτυακά καλέσματα, ψηφίσματα, συγκινητικές αναμνήσεις και βαρύγδουπες διακηρύξεις για έναν ακόμη ιστορικό χώρο που δήθεν ετοιμάζεται να θυσιαστεί στον βωμό του εξευγενισμού.

Από δημοσιογράφους, influencers, ανθρώπους με δημόσιο λόγο, αλλά και πρόσωπα που εκτιμώ για την πολιτική τους συνέπεια και την ευαισθησία τους απέναντι στις αλλαγές που συντελούνται στις γειτονιές της Αθήνας.

Ωστόσο, μέσα σε όλη αυτή τη συζήτηση, δεν βρέθηκε σχεδόν ούτε ένας να διασταυρώσει την πληροφορία.

Να ρωτήσει αν όντως πράγματι υπάρχει πρόθεση αλλαγής χρήσης του χώρου.

Να επικοινωνήσει με την πλευρά της ιδιοκτήτριας.

Να ελέγξει αν οι φήμες περί φαρμακείου, Airbnb ή μπραντσάδικου ή οποιασδήποτε άλλης εμπορικής χρήσης έχουν πραγματική βάση ή αν απλώς αναπαράγονται από ανάρτηση σε ανάρτηση μέχρι να μετατραπούν σε «γεγονός». Αμφιβάλλω δηλαδή αν έχουν όντως μιλήσει και με τον ίδιο τον διαχειριστή της Μουριάς, κύριο Χρήστο Βάνα.

Αντιθέτως, η πληροφορία ανακυκλώθηκε με τέτοια βεβαιότητα ώστε όποιος διάβαζε τη δημόσια συζήτηση θα πίστευε ότι η υπόθεση έχει ήδη κλείσει.

Μόνο που σύμφωνα με όσα δηλώνει η πλευρά της ιδιοκτήτριας, όχι μόνο δεν υπάρχει πρόθεση αλλαγής χρήσης, αλλά αντιθέτως υποστηρίζει ότι ο χώρος θα συνεχίσει να λειτουργεί ως παραδοσιακό καφενείο, ανεξάρτητα από το ποιος θα τον διαχειρίζεται.

Η ειρωνεία είναι ότι πολλοί από όσους σωστά ασκούν κριτική στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης για έλλειψη διασταύρωσης, βιάστηκαν εδώ να υιοθετήσουν ένα αφήγημα επειδή ταίριαζε απόλυτα με όσα ήδη πίστευαν για την πόλη, τον εξευγενισμό και την εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου.

Το πρόβλημα είναι ότι η δημοσιογραφία δεν λειτουργεί με βάση το τι θα μπορούσε να είναι αλήθεια, ούτε με βάση το ποια εκδοχή μας συγκινεί περισσότερο.

Λειτουργεί με βάση τα γεγονότα.

Οι αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό των γειτονιών μας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να στηρίζονται σε φήμες.

Και η νοσταλγία για χώρους που αγαπάμε είναι πολύ σημαντικό συναίσθημα για να εργαλειοποιείται.

Αν κάτι δείχνει η υπόθεση της Μουριάς, είναι ότι ακόμη και οι πιο καλοπροαίρετες πολιτικές ευαισθησίες μπορούν να μετατραπούν σε μηχανισμό αναπαραγωγής μονομερών πληροφοριών όταν το ρεπορτάζ δίνει τη θέση του στην επιθυμία να επιβεβαιωθεί ένα ήδη έτοιμο αφήγημα.

Κι εγώ αγαπώ τη Μουριά.

Έχω καθίσει αμέτρητες ώρες στα τραπεζάκια της με αγαπημένους φίλους, έχουμε μοιραστεί ιστορίες, τσίπουρα και μεζεδάκια.

Και βέβαια δεν θέλω να δω τα Εξάρχεια να μετατρέπονται σε ένα απέραντο θεματικό πάρκο για τουρίστες - όταν λέμε τα «Εξάρχεια έχουν ιστορία», είναι κάτι πολύ σοβαρό και πολιτικό, ούτε αδιαφορώ για τις πιέσεις που ασκεί ο εξευγενισμός στις γειτονιές μας.

Αλλά ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, κανείς δεν δικαιούται να εργαλειοποιεί τους αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό των γειτονιών μας, αναπαράγοντας ψευδείς πληροφορίες. https://www.documentonews.gr/article/avevaio-mellon-gia-ti-mouria/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους