Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν αυτό που βλέπουμε δεν μας εξοργίζει, τότε κάτι έχει σπάσει μέσα μας.

Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία δεν μιλάει. Βράζει.

Και τότε, μέσα από τις στάχτες της σιωπής, σηκώνεται μια φωνή που δεν ανήκει πια μόνο σε έναν άνθρωπο, γίνεται φωνή όλων.

Μια μάνα που έγινε σύμβολο.

Όχι αφήγημα.

Δεν είναι πολιτικό "παιχνίδι" , είναι κραυγή, είναι ανάγκη.

Μια μάνα που ζήτησε το αυτονόητο, #δικαιοσύνη και #κάθαρση, για το παιδί της, για τα υπόλοιπα παιδιά, για πενήντα επτά ψυχές που χάθηκαν άδικα. ... αυτή η φωνή δεν γεννήθηκε από φιλοδοξία.

Γεννήθηκε από το ανείπωτο.

Από εκείνο το κενό που δεν γεμίζει.

Από εκείνο το «γιατί» που δεν απαντήθηκε ποτέ.

Και τώρα έγινε #κίνημα.

Κίνημα που δεν χωράει σε κόμματα, δεν υπακούει σε γραμμές, δεν μπαίνει σε καλούπια.

Ένα ανεξάρτητο κίνημα, ούτε αριστερά, ούτε δεξιά.

Ένας αγώνας που δεν έχει κόμμα, δεν έχει ταμπέλα, δεν χωράει σε κουτάκια, ενώνει , ξυπνάει, δεν ελέγχεται.

Και αυτό είναι που τους φοβίζει.

Γι’ αυτό πέφτουν με λύσσα, με ψέματα, με χτυπήματα κάτω από τη μέση.

Γι’ αυτό σπέρνουν θόρυβο και κουράζουν, για να πείσουν τον κόσμο ότι «δεν αλλάζει τίποτα». Ή ακόμα χειρότερα, ότι «όλοι ίδιοι είναι». Αλλά κάνουν λάθος.

Γιατί δεν είναι.

Δεν είναι ίδιος αυτός που βολεύεται με αυτόν που συγκρούεται.

Δεν είναι ίδιος αυτός που σιωπά με αυτόν που σηκώνεται.

Δεν είναι ίδιος αυτός που ξεχνά με αυτόν που επιμένει να θυμάται.

Ψιθυρίζουν το πιο χυδαίο ψέμα, ότι «εκμεταλλεύεται» τον πόνο της.

Μου ήταν αδύνατο να σκεφτώ το ... αδιανόητο . . . Ποιος άνθρωπος, όμως, είναι "ικανός" να το σκεφτεί αυτό; Ποιος μπορεί να το ξεστομίσει; Μόνο όποιος έχει μάθει να βλέπει τα πάντα σαν συναλλαγή.

Μόνο όποιος θα το έκανε ο ίδιος.

Γιατί, ναι, εξ ιδίων κρίνουν τ’ αλλότρια.

Αλλά όταν ο πόνος γίνεται φωνή. . . δεν φιμώνεται.

Όταν η αδικία ξεχειλίζει, δεν "κουκουλώνεται" Η #αλήθεια έχει έναν περίεργο τρόπο. Επιμένει.

Δεν θα κουραστούμε.

Δεν θα σωπάσουμε.

Δεν θα συνηθίσουμε τον πόνο.

Δεν θα παραδεχτούμε την αδικία ως "κανονικότητα" Όσο κι αν προσπαθήσουν να το πνίξουν, αυτό θα μεγαλώνει.

Όσο κι αν ρίχνουν λάσπη, αυτή θα γυρίζει πίσω πάνω τους.

Όσοι παλεύουν να θολώσουν τα νερά, θα εκτίθενται.

Γιατί, εμείς θα αντιστεκόμαστε, γιατί η αλήθεια δεν πνίγεται.

Επιμένει μέσα από ρωγμές, μέσα από φωνές, μέσα από ανθρώπους που αρνούνται να σωπάσουν.

Αυτός ο #αγώνας δεν είναι προσωπικός.Είναι βαθιά ανθρώπινος και συλλογικός.

Δεν πρόκειται να τελειώσει με θόρυβο και λάσπη. Θα τελειώσει μόνο όταν ειπωθεί η αλήθεια. Ολόκληρη. Και θα τους βρει όλους. #ΜαριαΚαρυστιανου #ΕλπιδαγιατηΔημοκρατια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους