Πολιτικοί ή Ηθοποιοί; Το Φαινόμενο του Πολιτικού «Casting» Το 2017, η προοδευτική πολιτική οργάνωση των ΗΠΑ Justice Democrats πραγματοποίησε ένα ανοιχτό κάλεσμα (casting) για την ανάδειξη νέων...
Πολιτικοί ή Ηθοποιοί; Το Φαινόμενο του Πολιτικού «Casting» Το 2017, η προοδευτική πολιτική οργάνωση των ΗΠΑ Justice Democrats πραγματοποίησε ένα ανοιχτό κάλεσμα (casting) για την ανάδειξη νέων, αντισυμβατικών υποψηφίων για το Κογκρέσο.
Ανάμεσα σε περισσότερες από 10.000 αιτήσεις, ξεχώρισε η Alexandria Ocasio-Cortez (AOC). Το όνομά της είχε υποβάλει ο μικρότερος αδελφός της, την περίοδο που η ίδια εργαζόταν ακόμη ως bartender.
Αφού επιλέχθηκε, η οργάνωση της παρείχε την απαραίτητη πολιτική εκπαίδευση και υποστήριξη, οδηγώντας την στην ιστορική της εκλογή το 2018 στην 14η περιφέρεια της Νέας Υόρκης.
Το γεγονός αυτό αξιοποιείται συχνά από τους επικριτές της ως επιχείρημα ότι η AOC δεν υπήρξε μια αυθόρμητη, «grassroots» υποψήφια της βάσης, αλλά το προϊόν ενός άρτια οργανωμένου κομματικού μηχανισμού.
Τόσο η ίδια όσο και στελέχη των Justice Democrats έχουν επιβεβαιώσει δημόσια αυτή τη διαδικασία στρατολόγησης.
Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην πολιτική σκηνή.
Προσωπικότητες όπως ο Elon Musk χρησιμοποιούν το παράδειγμά της για να υποστηρίξουν μια ευρύτερη θεωρία: ότι πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί δεν είναι γνήσιοι εκπρόσωποι του λαού, αλλά «ηθοποιοί» που εκτελούν ένα προκαθορισμένο σενάριο, καθοδηγούμενοι από επικοινωνιολόγους και δεξαμενές σκέψης (think tanks). Αυθεντικότητα ή Μηχανισμός; Η περίπτωση αυτή ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση για τη φύση της σύγχρονης δημοκρατίας.
Οι υποστηρικτές αυτής της μεθόδου θεωρούν ότι το «πολιτικό casting» είναι ένας απαραίτητος, εκδημοκρατιστικός μηχανισμός.
Επιτρέπει σε καθημερινούς ανθρώπους της εργατικής τάξης —που δεν έχουν πρόσβαση σε μεγάλα κεφάλαια ή πολιτικά τζάκια— να εισέλθουν στα κέντρα εξουσίας.
Η πλευρά της καχυποψίας: Οι επικριτές βλέπουν μια επικίνδυνη θεατροποίηση της πολιτικής.
Όταν οι υποψήφιοι επιλέγονται με κριτήρια επικοινωνιακής ελκυστικότητας και εκπαιδεύονται να υπηρετούν μια συγκεκριμένη ατζέντα, η γραμμή μεταξύ αυθεντικής πολιτικής εκπροσώπησης και διαφημιστικού προϊόντος γίνεται εξαιρετικά θολή.
Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς: Σε ποιο βαθμό οι σημερινοί ηγέτες εκφράζουν οργανικά την κοινωνία και σε ποιο βαθμό αποτελούν κατασκευάσματα σύγχρονων πολιτικών εργαστηρίων;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους