Υπάρχουν μέρη που δεν είναι απλώς ένας κήπος. Είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας. Σήμερα περπατώ ξανά στον μπαξέ του πατέρα μου. Εκεί όπου κάποτε κάθε γωνιά έσφυζε από ζωή. Φασόλια, ντομάτες, αγγούρια...
Υπάρχουν μέρη που δεν είναι απλώς ένας κήπος. Είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας.
Σήμερα περπατώ ξανά στον μπαξέ του πατέρα μου.
Εκεί όπου κάποτε κάθε γωνιά έσφυζε από ζωή.
Φασόλια, ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, λάχανα, μαρούλια, κρεμμύδια, κουκιά, μπιζέλια, βλίτα, καρπούζια, πεπόνια και κάθε λογής καλοκαιρινά λαχανικά γέμιζαν τη γη. Γύρω τους, σταφύλια, πορτοκαλιές, λεμονιές, αχλαδιές, κυδωνιές, ροδακινιές και συκιές χάριζαν τους καρπούς τους.
Κάποτε εδώ ακούγονταν οι φωνές από τις κότες, τις χήνες, τις πάπιες και τα περιστέρια.
Σήμερα έχει απομείνει μόνο ένα παγώνι, να θυμίζει πως κάποτε αυτός ο τόπος έσφυζε από ζωή.
Ο χρόνος περνά και τα χρόνια βαραίνουν τους ανθρώπους.
Τα κουράγια του μπαρμπα-Νίκου δεν είναι πια τα ίδια.
Ο μπαξές δεν μαράθηκε από έλλειψη αγάπης, αλλά γιατί τα χέρια που τον φρόντιζαν μια ολόκληρη ζωή κουράστηκαν.
Κι αυτό είναι που συγκινεί περισσότερο.
Δεν βλέπεις μόνο έναν κήπο να αλλάζει· βλέπεις τον χρόνο να περνά πάνω στους ανθρώπους που αγάπησαν τη γη και της αφιέρωσαν τη ζωή τους.
Όμως, όσο υπάρχουν οι αναμνήσεις, αυτός ο μπαξές θα ανθίζει για πάντα μέσα στην καρδιά μας.!! #Hellas #NeaAnchialos #πατέρας #αγάπη
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους