Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ενας χρόνος πριν. Σαν σήμερα... Για τη διασκευή της Αντιγόνης του Σοφοκλή από τον Γερμανό Ούλριχ Ράσε που παρουσιάστηκε προχθές στην Επίδαυρο, πολλά γράφτηκαν κ θα γραφτούν γιατί είτε ανήκει στα θεάματα που σου αρέσουν ή όχι αξίζει να γραφτούν πολλά.

Μας άνοιξε πολλές συζητήσεις κ όσο κ αν διαφωνώ με τη διασκευή κ τη ματιά του σκηνοθέτη απέναντι στο κείμενο αλλά κ στην Πολιτεία που προτείνει, σέβομαι τη δομημένη σκέψη του, τον σωματικό κ μουσικό κώδικα του ηθοποιού παρτιτουρα/μηχανή κ την άρτια τεχνική της παράστασης.

Ζήλεψα αυτή την εκπαιδευση που προτείνει ο Ράσε για τον ηθοποιό.

Γι αυτό που θέλω να μιλήσω όμως σίγουρα είναι για την ψυχή κ το ήθος του Γιώργου Γάλλου, τη συναδελφικότητα κ τη σκηνική οξυδέρκειά του.

Στην πρεμιέρα της Παρασκευής στην Επίδαυρο την ώρα που ο Αγγελιαφόρος έχει τον μονόλογό του «χαλάει» το χειλόφωνο του.

Η μουσική ζωντανή έπαιζε δυνατά.

Το χειλόφωνο νεκρό.

Δεν ακουγόταν τίποτα. Αγγελιαφόρος Thanasis Raftopoulos) κ Κρέοντας (Γιώργος Γάλλος) βρισκονται με τον Χορό πάνω στην κινούμενη πλατφόρμα.Οι δυο ηθοποιοί βρίσκονται σε απόσταση.

Κοιτάζονται ταυτόχρονα.

Τόσο παρόντες είναι κ οι δύο.

Ο ένας ξέρει ότι μπορεί να στηριχτεί στον άλλον.

Πώς όμως θα γινόταν αυτό; Ο Γιώργος σκέφτηκε κ εκτέλεσε τη λύση.

Αστραπιαία, μέσα στη γεμάτη δυσκολία μηχανιστική κίνηση που επί 2,5 ώρες υπηρέτησε συγκινητικά με τρομερό θεατρικό πείσμα, εκτελώντας έναν σωματικό άθλο, χωρίς κανείς να το καταλάβει, σεμνά όπως σεμνός είναι κ ο ίδιος, δημιουργησε μία νέα «χορογραφία». Πλησιάσε τον συνάδελφό του, πιάνοντας απαλά το κεφάλι του κ οδηγώντας το μπροστά στο δικό του χειλόφωνο, μπροστά στο στόμα του έβγαλαν μαζί τη σκηνή.

Ο συνάδελφος τον εμπιστεύθηκε. Τυφλά.

Κι έμειναν εκεί έτσι επί 3-4 λεπτά, όσο κρατούσε ο μονόλογος του, συνεχίζοντας την τόσο απαιτητική κίνησή τους πάνω στην κινούμενη πλατφόρμα, σφιχτά αγκαλιασμένοι ο ένας με τον άλλον, σιαμαίοι.

Η σκηνή βγήκε… Τα σώματα χωρίστηκαν με φροντίδα.

Αυτή η φροντίδα, η ετοιμότητα κ η προσφορά χωρίς δευτερη σκέψη του Γιώργου στον συνεργάτη του είναι από τις πιο συγκινητικές στιγμές που μπορείς ως ηθοποιός κ ως ανθρωπος του θεατρου να νιώσεις.

Όταν οι άλλοι σε πετούν στα βράχια, όταν σε προδίδουν, όταν νίπτουν τας χείρας τους, εσύ γίνε σαν τον Γιώργο Γάλλο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους