Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ Βέβαια δεν ζούμε στη δεκαετία του ενενήντα, όπου το να είσαι ακούραστος ήταν η απόλυτη αρετή: όλοι ξέρουμε πλέον πως το να δουλεύεις ασταμάτητα ή το να ζεις διαρκώς μέσα στις...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ Βέβαια δεν ζούμε στη δεκαετία του ενενήντα, όπου το να είσαι ακούραστος ήταν η απόλυτη αρετή: όλοι ξέρουμε πλέον πως το να δουλεύεις ασταμάτητα ή το να ζεις διαρκώς μέσα στις αποσπάσεις, έχει μεγάλο τίμημα και το πληρώνεις με όλο σου το είναι: σωματικά και ψυχικά.

Όσο τα κινητά γίνονται προέκταση του χεριού, όσο οι ώρες εργασίας ξεφεύγουν, τόσο αυξάνονται οι προειδοποιήσεις των ειδικών.

Και φυσικά, έχει ξεπηδήσει μια ολόκληρη βιομηχανία με εργαστήρια, retreat, ακόμα και εφαρμογές στο κινητό (πόσο ειρωνικό) για να σε βοηθήσει να κάνεις το πιο φυσικό πράγμα απ’ όλα: τίποτα.

Πριν μερικές μέρες διάβαζα στην Guardian ένα άρθρο του Sam Delaney, ο οποίος μετά από χρόνια αλκοολισμού κατάφερε να ξεφύγει από τον εθισμό.

Έχοντας πλέον πολύ περισσότερο χρόνο στη διάθεσή του, έστησε μια πετυχημένη επιχείρηση, πήγε σε ψυχολόγο, πήρε προσωπικό γυμναστή, έγινε μαραθωνοδρόμος, περνούσε επιτέλους χρόνο με τα παιδιά του και απέκτησε χόμπι.

Μέχρι που, όπως γράφει, συνειδητοποίησε πως είχε απλά αντικαταστήσει τις (ανοιχτά καταστροφικές) αποσπάσεις του αλκοολισμού με μια σειρά από άλλες αποσπάσεις, φαινομενικά αθώες και κοινωνικά αποδεκτές.

Σύντομα κατάλαβε πως δεν μπορούσε να πάει να περπατήσει αν δεν άκουγε κάποιο καλό podcast, και πως έπρεπε πάντα να διαβάζει στον οδοντίατρο ή στο τραίνο.

Όταν, σε κάποιες χριστουγεννιάτικες διακοπές, ο Delaney είδε πως η ξεκούραση του προκαλούσε κατάθλιψη, αποφάσισε να ανακαλύψει τι του συνέβαινε.

Σύντομα βρήκε πως η κατάστασή του είναι κοινότατη και έχει όνομα: λέγεται Relaxation-Induced Anxiety (Άγχος Προκαλούμενο από τη Χαλάρωση) σύμφωνα με τη Δρ Christina Luberto που εντόπισε και κατηγοριοποίησε το φαινόμενο.

Οι άνθρωποι που «πάσχουν» από αυτό (και οι οποίοι αυξάνονται διαρκώς) πανικοβάλλονται όταν σταματήσει η πίεση και νιώσουν χαλαροί.

Προσπαθούν αμέσως να θυμηθούν τι έχουν ξεχάσει να κάνουν και, αν δεν βρουν κάτι (πράγμα σχεδόν αδύνατο), αρχίζουν να γιγαντώνουν μέσα τους τις μικρές τους εκκρεμότητες ή ανησυχίες για να επανέλθουν στην κατάσταση που έχουν συνηθίσει: αυτή της ανησυχίας και της δράσης.

Και κάπως έτσι η ζωή μετατρέπεται σε έναν εφιάλτη δικής μας κατασκευής. Τεύχος 167 Δείτε το Τεύχος εδώ: https://archetypo.com.gr/product/no-167/ #εκδόσειςαρχέτυπο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους