Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο τετράκις παγκόσμιες πρωταθλήτριες (Ιταλία, Γερμανία) βιώνουν μια πρωτοφανή κρίση, με τη "Σκουάντρα Ατζούρα" να μην έχει προκριθεί καν σε τρία σερί Μουντιάλ και τη "Νασιοναλμανσάφτ" να μην έχει φτάσει στη φάση των 16 σε καμία από τις τρεις τελευταίες διοργανώσεις.

Σαν να 'χει παγώσει ο χωροχρόνος, στις 9 Ιουλίου 2006 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου για την Ιταλία και στις 13 Ιουλίου 2014 στο "Μαρακανά" του Ρίο Ντε Τζανέϊρο για τη Γερμανία.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στο "μαύρο κουτί" των συνεχόμενων αποτυχιών είναι ότι η "εθνική" ποδοσφαιρική παρακμή των δύο πάλαι ποτέ υπερδυνάμεων έχει να κάνει με τον ακριβώς αντίθετο λόγο.

Οι μεν Ιταλοί στο ολοένα και πιο απαξιωμένο Καμπιονάτο, έχουν μείνει, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων (π.χ. Αταλάντα του Γκασπερίνι, Νάπολι του Σάρι, Σασουόλο του Ντε Τζέρμπι) καθηλωμένοι στο παλιό ποδόσφαιρο, το οποίο κυριαρχούσε μέχρι τα 00s, όπου η άρτια τακτική προσέγγιση ταυτιζόταν με την ηρωική, οργανωμένη σε χαμηλά μέτρα άμυνα.

Έτσι, έχασαν εντελώς το τρένο της αγωνιστικής επανάστασης που έχει συντελεστεί την τελευταία 15ετία τόσο ως προς τη μέθοδο (data analytics) όσο και ως προς το περιεχόμενο (positional play, gegenpressing). Όπως είχε επισημάνει κριτικά ο Ρομπέρτο Μπάτζιο ήδη από το 2011 (την επαύριο του αποκλεισμού από τη φάση των ομίλων χωρίς νίκη στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής), από τα τμήματα υποδομής οι προπονητές μαθαίνουν στα ταλαντούχα παιδιά ότι υπέρτατη αξία έχει η νίκη με κάθε μέσο, αδιαφορώντας ή αδυνατώντας να τους εκπαιδεύσουν στον τρόπο που παίζεται το modern football, δηλαδή στο πλάνο με το οποίο μακροπρόθεσμα θα έρθουν και οι νίκες.

Οι δε Γερμανοί διαθέτουν ένα αλέγρο και τακτικά προηγμένο πρωτάθλημα όπως η Μπουντεσλίγκα, αλλά έχουν πέσει θύμα της υπερανάλυσης των data και της χίπστερ επίδειξης του fancy τακτικού αποτυπώματος.

Στην εκσυγχρονισμένη κοσμοθεωρία τους για το ποδόσφαιρο, ο "προχώ" τρόπος παιχνιδιού είναι αυτοσκοπός, μοιάζουν να προσπαθούν να αποτινάξουν σαν ρετσινιά τη διάσημη φράση του Λίνεκερ "το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι στο οποίο παίζουν έντεκα εναντίον έντεκα, και στο τέλος νικάνε οι Γερμανοί". Εκεί που οι Ιταλοί εμμονικά ταυτίζουν την άμυνα με τα χαμηλά μπλοκ και έτσι προσκαλούν τους τεχνικά άρτιους και ταχυδύναμους αντιπάλους στα καρέ τους, οι Γερμανοί θεωρούν αδιανόητη την ύπαρξη low blocks, άρα δεν έχουν εκπαιδευτεί να τα διασπούν όταν τα βρίσκουν μπροστά τους σε διοργανώσεις εθνικών ομάδων.

Όσο χρήσιμα κι αν είναι τα analytics, όσο ελκυστικό κι αν είναι το gegenpressing και το positional play, δεν φτιάχνουν τα νούμερα και τα σχέδια προσωπικότητες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στα δύσκολα και, πάνω απ' όλα, δεν μπορούν (και ευτυχώς δεν μπορούν) να εξηγήσουν στο έπακρο τη μαγεία του ποδοσφαίρου, δεν μπορούν να "σώσουν" σε ένα pdf στο τάμπλετ το πιο χαοτικό ομαδικό παιχνίδι στον κόσμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους