Έχω συγκλονιστεί. Δεν το κάνω για βιβλία αυτό, μου το έχουν ζητήσει αρκετές φορές, δεν το κάνω για δύο λόγους. Πρώτον, για να μην νομίζει ο κόσμος ότι τα παίρνω. Δεύτερον γιατί αν το κάνεις για έναν...
Έχω συγκλονιστεί. Δεν το κάνω για βιβλία αυτό, μου το έχουν ζητήσει αρκετές φορές, δεν το κάνω για δύο λόγους.
Πρώτον, για να μην νομίζει ο κόσμος ότι τα παίρνω.
Δεύτερον γιατί αν το κάνεις για έναν, μετά πρέπει να το κάνεις και για άλλους.
Όμως αυτό το βιβλίο με καθήλωσε! Έμαθα πληροφορίες που δεν ήξερα.
Κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας, μορφωθείτε, διαβάστε το. Πολλά από αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας... Θα τους βρούμε τους Τούρκους μπροστά μας.
Το πολιτικό προσωπικό άφησε πίσω τη χώρα ενώ οι απέναντι ετοιμάζονται χρόνια.
Δεν έχουμε λύσεις ακόμα για τους βαλλιστικούς πυραύλους τους, και για τον κορεσμό δεκάδων χιλιάδων μη επανδρωμένων τους.
Δεν θα μας φτάσουν τα πολεμοφόδια αν τραβήξει σε μάκρος.
Ενώ έχουμε ποιότητα όπλων, δεν έχουμε ποσότητα.
Θα κρεμόμαστε από τους ξένους αν τραβήξει ένας πόλεμος, και οι ξένοι θα μας στείλουν για διαπραγματεύσεις.
Επί των δικών μας θαλασσών και εδαφών... Γιατί εμείς δεν παράγουμε.
Δεν είχε μίζες η παραγωγή.
Θα μπορούσα να γράψω χίλια πράγματα αλλά θα μείνω σε ένα μόνο: ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
Οι οποίες έχουν αμαυρωθεί στη χώρα μας επειδή στις παρελάσεις τραγουδούν τα παλικάρια κάποια συνθήματα.
Αυτοί θα είναι ρε η πρώτη γραμμή σε τόσα νησιά που έχουμε.
Αυτοί θα σκάψουν τα ορύγματα αγκαλιά με ρουκέτες για εχθρικά ελικόπτερα και σκάφη, διόπτρες, χειροβομβίδες, και σύγχρονα όπλα.
Αυτοί δίνουν επική μάχη (απίστευτο βιβλίο) στο Καστελόριζο.
Και θυμήθηκα το αμέσως προηγούμενο βιβλίο που διάβασα για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. 200 χρόνια πριν ο στρατηγός στηριζόταν στα φτυάρια και στα ταμπούρια. 200 χρόνια μετά η Ζ' ΜΑΚ (Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών) με την τρομερή εκπαίδευση στο σώμα και στο μυαλό, με τακτικές πολέμου που δεν διανοείστε, θα δώσει την πιο κρίσιμη μάχη.
Έχοντας πάλι σκάψει κρυμμένοι σε πολλά σημεία μέσα στη γη. Ένα παράδειγμα μόνο θα δώσω- και ζητώ συγνώμη από τον συγγραφέα Miltos Antoniades (δεν τον γνώριζα πριν). Άφηναν τους Τούρκους να κατεβαίνουν από τα ελικόπτερα κι απορούσα. "Γιατί δεν χτυπούν τα ελικόπτερα με Stinger και μένουν θαμμένοι"; Η απάντηση δόθηκε λίγο μετά.
Γιατί με τούρκικες μπότες πάνω στο νησί δεν θα το βομβάρδιζαν να το ισοπεδώσουν αφού θα σκότωναν και τους δικούς τους... Το ποντίκι το αφήνεις να μπει μέσα στη φάκα.
Stinger για τα επόμενα ελικόπτερα... Διάβασα το πρώτο και το δεύτερο μέσα σε μια εβδομάδα, ενώ είναι μεγάλα βιβλία, τόσο πολύ μου άρεσαν.
Τώρα είμαι στο τρίτο που αρχίζει πιο δραματικά από όσο μπορείς να φανταστείς... Και δεν είναι οπαδικό.
Δεν είναι όπως κείμενα αφρόνων ή τσάτσων στα πολιτικά και αθλητικά. Σε κάνει να μαθαίνεις, σε κάνει να σκέφτεσαι...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους