Tην κρατούσε από τον λαιμό και την απειλούσε. Μέσα στο χάος, ένας άνθρωπος δεν έβγαλε κινητό για να τραβήξει βίντεο. Δεν το έκανε θέαμα. Πήγε να βοηθήσει. «Πε του πως εν σου κάμνω τίποτε…» «Πε του...
Tην κρατούσε από τον λαιμό και την απειλούσε. Μέσα στο χάος, ένας άνθρωπος δεν έβγαλε κινητό για να τραβήξει βίντεο.
Δεν το έκανε θέαμα.
Πήγε να βοηθήσει. «Πε του πως εν σου κάμνω τίποτε…» «Πε του είσαι η γυναίκα μου…» Εδώ είναι το σκοτάδι.
Όχι μόνο στο όπλο.
Αλλά στη φράση: «είσαι η γυναίκα μου». Λες και αυτό σημαίνει πως του ανήκει.
Λες και ο γάμος είναι άδεια κατοχής.
Ένα κοτσιάνι πάνω σε άνθρωπο.
Η αγάπη δεν είναι ιδιοκτησία.
Καμία γυναίκα δεν είναι κανενός.
Είναι άνθρωπος.
Και αυτό έπρεπε να ήταν αρκετό.
Δυστυχώς, δεν είναι.
Και πριν πεις «εν δική μου δουλειά», να ξέρεις πως αύριο μπορεί να είναι η κόρη σου κάπου «κοτσιανιασμένη». Chris Pinturicchio Καλλιτέχνης: Tatsiana Yelistratava
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους