Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προκαλούμε όποιον θέλει να διαβάσει ολόκληρη τη συζήτηση του 1947 στον ΟΗΕ, σχετικά με το Partition Plan, ή έστω να διαβάσει μόνο τις ομιλίες των Αράβων εμπλεκομένων, στις 26 Νοεμβρίου 1947. - United Nations Debate on Partition, 26/11/1947 http://www.jewishvirtuallibrary.org/united-nations-debate-on-partition-november-1947 Οι Αραβες, λοιπόν, άρχισαν τις σφαγές λίγη ώρα μόνο μετά το ψήφισμα του Νοεμβρίου 1947. Σκότωναν Εβραίους, κυριολεκτικά όπου τους έβρισκαν. http://elderofziyon.blogspot.com/2016/11/palestinian-arabs-went-on-murderous.html Ηταν δικαίωμα -και όχι μόνο θρησκευτικό τους καθήκον- να πάρουν τη γη του Αλλάχ πίσω και να εξοντώσουν τους άπιστους Σιωνιστές, και είναι ακόμη μεγαλύτερη η απαίτηση για το καθήκον αυτό σήμερα.

Ο 'ιερός πόλεμος' τζιχάντ εναντίον των απίστων Εβραίων, 'bismillah', στο όνομα του Αλλάχ. Διαβάστε: Συλλογή ανατριχιαστικών δηλώσεων (ένα πολύ μικρό τμήμα στην πραγματικότητα, υπάρχουν χιλιάδες παρόμοιες) από παλαιστίνιους Αραβες σχετικά με το πως βλέπουν τους Εβραίους και την μικρή τους κοινότητα στην περιοχή.

Πολύ άγριο σταφ: - «Κηρύσσω ιερό πόλεμο, αδέλφια μου μουσουλμάνοι! Δολοφονήστε τους Εβραίους! Δολοφονήστε τους όλους, όπου τους βρίσκετε!» - «Αραβες! Σηκωθείτε σαν μια γροθιά και αγωνιστείτε για τα ιερά σας δικαιώματα! Σκοτώστε τους Εβραίους οπουδήποτε τους βρίσκετε! Αυτό ευχαριστεί τον Θεό, την ιστορία και τη θρησκεία μας! Αυτό σώζει την τιμή των Αράβων!» - «Αν τα Ηνωμένα Εθνη ψηφίσουν λάθος, θα εξαπολύσουμε ολοκληρωτικό πόλεμο, θα βλέπετε παντού μόνο σκοτωμούς, συντρίμμια και καταστροφή» . - «Θα καταστρέψουμε και θα διαλύσουμε τη χώρα με τα όπλα μας και θα εξαλείψουμε κάθε τόπο όπου οι Ιουδαίοι θα αναζητήσουν καταφύγιο. Οι Αραβες θα πρέπει να μεταφέρουν τις συζύγους και τα παιδιά τους σε ασφαλείς περιοχές μέχρι να πεθάνουν όλοι οι Εβραίοι» - «Ο αραβικός κόσμος δεν έχει διάθεση για συμβιβασμό.

Είναι πιθανό, κύριε Horowitz, ότι το σχέδιό σας να είναι λογικό και εύλογο, αλλά η μοίρα των εθνών δεν αποφασίζεται από τη λογική.

Δεν θα πάρετε τίποτα με ειρηνικά μέσα ή με συμβιβασμό.

Μπορείτε, ίσως, να πάρετε κάτι, αλλά μόνο από τη δύναμη των όπλων σας.

Θα προσπαθήσουμε να σας συντρίψουμε.

Δεν είμαι βέβαιος ότι θα το πετύχουμε, αλλά θα το προσπαθήσουμε.

Ημασταν σε θέση να απομακρύνουμε τους Σταυροφόρους, αλλά από την άλλη χάσαμε την Ισπανία και την Περσία.

Ισως να χάσουμε και την Παλαιστίνη.

Αλλά είναι πολύ αργά για να μιλήσουμε για ειρηνικές λύσεις» http://www.meforum.org/pics/azzam_3082.pdf - «Αυτός ο ιερός πόλεμος θα είναι ένας πόλεμος μέχρι τελικής εξόντωσης και μια σφαγή που θα μείνει στην Ιστορία, όπως έμειναν οι μογγολικές σφαγές και οι Σταυροφορίες». http://www.meforum.org/3082/azzam-genocide-threat - «Οι εκπρόσωποι των Εβραίων μας κατηγορούν ότι εμείς χτυπήσαμε πρώτοι.

Δεν το αρνούμαστε». - «Υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο Εβραίοι στις αραβικές χώρες και οι ζωές τους θα χαθούν, όταν θα συντρίψουμε τους Εβραίους εδώ στην Παλαιστίνη» - «Ολοι οι Αραβες ορκίζονται και αναλαμβάνουν την απελευθέρωση των ιερών εδαφών, που θα σκίσει τις καρδιές από τα σώματα των μισητών Εβραίων και θα τους κάνουν όλους σκόνη» - «Το αραβικό έθνος μπορεί να θυσιάσει έως και 10 εκατομμύρια, έως και 50 εκατομμύρια ανθρώπων, αν χρειαστεί, αλλά θα εξαλείψουμε το Ισραήλ. Το Ισραήλ στον αραβικό κόσμο είναι σαν ένας καρκίνος στο ανθρώπινο σώμα και ο μόνος τρόπος θεραπείας είναι να το ξεριζώσουμε.

Ακριβώς όπως τον καρκίνο» Δύο βδομάδες, αργότερα, στις 15 Μαΐου 1948, ακριβώς τη μέρα που οι πέντε αραβικοί στρατοί εξαπέλυσαν την επίθεση-εισβολή στο νεοσύστατο Ισραήλ, ο ίδιος Πασάς δήλωνε: - «Θα είναι ένας πόλεμος εξόντωσης και μια σφαγή τόσο μνημειώδης, που θα μείνει στην Ιστορία όπως ακριβώς οι σφαγές των Μογγόλων και των Σταυροφοριών». Στις 11 Οκτωβρίου 1947, σε μια παναραβική σύνοδο κορυφής στην πόλη Aley του Λιβάνου, ο Mustafa Amin, συντάκτης της εφημερίδας Akhbar al-Yom, πήρε συνέντευξη από τον γενικό γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Azzam Pasha.

Η συνέντευξη είχε τίτλο 'Ενας πόλεμος εξόντωσης', και διαβάζουμε τα εξής; - «Πιστεύω ότι ο αριθμός των εθελοντών εκτός Παλαιστίνης θα είναι μεγαλύτερος από τον Αραβικό πληθυσμό της Παλαιστίνης, διότι γνωρίζω ότι εθελοντές θα φτάσουν εδώ σε μας από την Ινδία, το Αφγανιστάν και την Κίνα για να κερδίσουν την τιμή του 'μάρτυρα' και του μαρτυρίου για χάρη της Παλαιστίνης.

Μπορεί να εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι ακόμη και εκατοντάδες Αγγλοι εξέφρασαν την επιθυμία τους να προσχωρήσουν εθελοντικά στους αραβικούς στρατούς για να πολεμήσουν τους Εβραίους . Αυτός ο πόλεμος διακρίνεται από τρία πολύ σοβαρά θέματα: Πρώτα, η πίστη: Καθώς κάθε μαχητής μας θεωρεί το θάνατό του στο όνομα του Dar al-Islam ως τον συντομότερο δρόμο προς τον παράδεισο.

Δεύτερον, ο πόλεμος αυτός θα είναι μια ευκαιρία για τεράστια κέρδη και λάφυρα . Θα είναι αδύνατο να συγκρατηθούν οι τρομακτικοί εθελοντές που έρχονται από όλες τις γωνιές του κόσμου για να εκδικηθούν για το μαρτύριο των Αράβων της Παλαιστίνης.

Οι μαχητές μας στον Ιερό Αγώνα θεωρούν τον πόλεμο αυτό ως μια ευκαιρία για την αξιοπρέπεια όλων των Αράβων και όλων των Μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο Ο Αραβας είναι ανώτερος από τον Εβραίο, στο ότι δέχεται την ήττα με ένα χαμόγελο: Αν οι Εβραίοι μας νικήσουν στην πρώτη μάχη, θα τους νικήσουμε στη δεύτερη ή στην τρίτη μάχη, ή στην τελική μάχη ενώ η πρώτη ήττα των Εβραίων θα σπάσει το ηθικό του Εβραίου τελειωτικά.

Οι περισσότεροι Αραβες της ερήμου επιθυμούν κι αυτοί να πολεμήσουν, και θυμάμαι, μάλιστα, ότι όταν είχα την εντολή να μεσολαβήσω για μια εκεχειρία σε έναν πόλεμο στην έρημο, στον οποίο συμμετείχα, που είχε διαρκέσει εννέα μήνες, ενώ βρισκόμουν στο δρόμο να υπογράψω την εκεχειρία, προσεγγίστηκα από μερικούς από τους Αραβες της ερήμου που μου είπαν: «Ντροπή σας! Αφού είστε άνθρωπος του αραβικού μας λαού, πώς είναι δυνατόν να θέλετε να τερματίσετε τον πόλεμο; Πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε χωρίς πόλεμο»; Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πόλεμος δίνει στον Βεδουίνο μια αίσθηση ευτυχίας, ευδαιμονίας και ασφάλειας που δεν του προσφέρει η ειρήνη! Προειδοποίησα τους Εβραίους ηγέτες όταν τους συνάντησα στο Λονδίνο, να εγκαταλείψουν την πολιτική τους, λέγοντάς τους ότι ο Αραβας στρατιώτης είναι ο ισχυρότερος των στρατιωτών και από την ημέρα που θα τραβήξει το όπλο του, δεν πρόκειται ποτέ να το ξαναβάλει στη θήκη του, μέχρι να πυροδοτήσει και την τελευταία του σφαίρα στη μάχη.

Θα πυροβολούμε μέχρι την τελευταία σφαίρα.

Προβλέπω τις συνέπειες αυτού του αιματηρού πολέμου, βλέπω μπροστά μου τις τρομερές μάχες του, μπορώ να φανταστώ τους νεκρούς, τους τραυματίες και τα θύματα, αλλά η συνείδησή μου είναι καθαρή» Η πιο ανατριχιαστική δήλωση ήταν εκείνη του Jamal Al-Husayni, αντιπροέδρου της Ανωτάτης Αραβικής Επιτροπής και δεξιού χεριού του χιτλερικού Μουφτή.

Μόλις δύο χρόνια από το Ολοκαύτωμα, δήλωνε: - «Οι Αραβες έχουν πάρει στα χέρια τους την Τελική Λύση του Εβραϊκού προβλήματος.

Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο με αίμα και φωτιά. Οι Εβραίοι θα εξαφανιστούν». Τρία χρόνια μετά την απώλεια του ενός τρίτου του παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού από το Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι του Ισραήλ δεν ήθελαν να ριψοκινδυνεύσουν να καταλάβουν εάν τα λόγια του Jamal Al-Husayni, του γερμανόφιλου Μουφτή, των βασιλιάδων των γύρω αραβικών κρατών, της Ανωτάτης Αραβικής Επιτροπής, του Συνδέσμου Αραβικών Κρατών και όλων των άλλων ήταν απλά ρητορική ή πραγματική απειλή, και έτσι προετοιμάστηκαν για το χειρότερο.

Το κόστος για το Ισραήλ στην προσπάθειά του να σταματήσει την γενοκτονική επίθεση των Αράβων και να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο ήταν τρομακτικό.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων εβδομάδων μετά την αραβική εισβολή, σκοτώθηκαν 1.600 Ισραηλινοί, δηλαδή το ένα τέταρτο όλων των θυμάτων του πολέμου.

Στο σύνολό του, τα θύματα ήταν 6.000, δηλαδή ο ένας στους εκατό ανθρώπους του εβραϊκού πληθυσμού έχασε τη ζωή του κατά την ανακήρυξη του νέου κράτους.

Και βέβαια, πλήρης διαστροφή της αλήθειας, από τους 'αντιιμπεριαλιστές' και 'αριστερούς' αντικειμενικούς αντισημίτες, που νομίζουν ότι μάχονται τον τελευταίο αντιαποικιακό αγώνα. Οι Εβραίοι, λένε, είναι ιμπεριαλιστές και αποικιοκράτες και γι' αυτό πρέπει να διωχθούν πίσω στην Ευρώπη.

Αφήνουμε στην άκρη το γεγονός πως η πλειοψηφία των σημερινών Εβραίων, το 60%, δεν είναι Ευρωπαίοι αλλά Εβραίοι της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής που εκδιώχθησαν με βίαια πογκρόμ από πάνω από δέκα χώρες σαν αντίποινα για τη δημιουργία του Ισραήλ.

Μιλάτε σοβαρά τώρα, ότι το Ισραήλ είναι 'φυτευτό από τον ιμπεριαλισμό'; Στην εικόνα 1: Ενα από τα αμέτρητα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η αφήγηση για 'εθνοκάθαρση' κατά των Παλαιστινίων Αράβων το 1948 είναι πλαστογράφηση της Ιστορίας.

Η βρετανική πρεσβεία στο Αμμάν της Ιορδανίας, μήνες πριν την ανακήρυξη του νέου κράτους, στις 15/01/1948, ενημερώνει το Foreign Office ότι οι πόλεις στην Ιορδανία έχουν ήδη γεμίσει με Αραβες που έφυγαν επειδή αμέσως μετά το ψήφισμα του Νοεμβρίου 1947, ότι έχουν πολλαπλασιαστεί τα αντιεβραϊκά πογκρόμ και η κατάσταση εκτραχυνόταν, και ότι στα εδάφη της Βρετανικής Εντολής μια πλημμύρα ανδρών, όπλων και χρημάτων για την καταπολέμηση των Εβραίων ήταν πλέον εμφανής παντού γύρω. - 1948-01-15 - British diplomatic telegram from Amman to Foreign Office - Crowded towns in Transjordan, full of Arab refugees - Arabs were fleeing in December 1947 Εικόνα 2: 17 Φεβρουαρίου 1948: Συνεδρίαση του Αραβικού Συνδέσμου (Arab League), δηλαδή του συνδέσμου των αραβικών κρατών.

Αποφάσισαν τα πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν «ως απάντηση στην κρίση στην Παλαιστίνη, συμπεριλαμβανομένων κυρώσεων κατά των χωρών που βοηθούν τους Σιωνιστές». Αυτό το προσχέδιο απόφασης γράφτηκε το 1947 και εγκρίθηκε από την Αίγυπτο, το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία μέχρι τον Ιανουάριο 1948.

Τέθηκε σε εφαρμογή αμέσως μετά την ανακήρυξη του εβραϊκού κράτους, 15 Μαΐου 1948, και ήταν τελικά ένα σχέδιο δίωξης και πογκρόμ κατά των Εβραίων και των κοινοτήτων τους (και των περιουσιών τους) σε όλες τις αραβικές χώρες. - 1948-02-17 - Meeting of the Arab League - Draft plan to persecute Jews written in 1947 + approved by Egypt, Iraq, Saudi Arabia by January - Decide political, military + economic sanctions against Zionists in response to Palestine crisis ΕΙκόνα 3: Η αντιναζιστική ομιλία του Αντρέι Γκρομίκο: 1947-11-29 - ΟΗΕ United Nations - Andrei Gromyko, the Permanent Representative of the Soviet Union to the United Nations, showed strong support for Israel's case Ούτε ο σιωνισμός έβαλε τον ιμπεριαλισμό, ούτε ο ιμπεριαλισμός έβαλε τον σιωνισμό, τίποτε από τα δύο δεν έχει συμβεί, και μια ματιά σε μερικά ιστορικά βιβλία το επιβεβαιώνει αυτό. - Η στάση της Βρετανίας: Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Bevin ήταν αντίθετος με την ανακήρυξη του εβραϊκού κράτους το 1947, πιστεύοντας ότι πήγαινε ενάντια στα βρετανικά συμφέροντα στην περιοχή και στους πετρελαιάδες φίλους του. Η Βρετανία δεν ψήφισε καν 'Ναι' στο σχέδιο διχοτόμησης του ΟΗΕ! Ο Bevin παρότρυνε και κάλεσε τους Αραβες να καταλάβουν την έρημο Νεγκέβ (Negev), προκειμένου να διατηρηθεί η βρετανική πρόσβαση στη Μέση Ανατολή από τις βάσεις της Αγγλίας στην Αίγυπτο.

Ετσι η Βρετανία άργησε πολύ να σταματήσει να προμηθεύει όπλα στους Αραβες, και αυτό μόνο γιατί φοβήθηκε ότι οι ΗΠΑ θα σπάσουν το εμπάργκο.

Και μετά την ανακωχή, όταν η Ιορδανία κατέλαβε στρατιωτικά τη Δυτική Οχθη, ενώ δεν βρέθηκε κανένα κράτος στον κόσμο, ούτε φυσικά ο ΟΗΕ, να αναγνωρίσει την προσάρτηση αυτή, μόνο η Βρετανία και το Πακιστάν την αναγνώρισαν.

Η στάση των ΗΠΑ: Σχεδόν απόλυτη αδιαφορία: Ούτε μισή σφαίρα, ούτε κανένα lobbying για τη χάρη των σιωνιστών: Ο πρόεδρος Truman εκφράστηκε μεν υπέρ της διχοτόμησης, όπως ορίστηκε από τον ΟΗΕ, αν και με μισή καρδιά, κι αυτό γιατί είχε εκλογές μπροστά του και δεν ήθελε να χάσει τους Εβραίους ψηφοφόρους του.

Ενα μεγάλος μέρος, όμως, του State Department ήταν αντισημίτες και φιλοάραβες και καθόλου φιλικοί προς το νέο κράτος -ονομάζονταν Arabists, -υπήρχαν το 1947, http://www.jewishvirtuallibrary.org/arabists και εξακολουθούν να υπάρχουν 70 χρόνια μετά. https://www.algemeiner.com/2018/01/24/will-the-state-department-sabotage-trumps-israel-policy/ Αυτοί, σύμφωνα και με τους επίσημους ιστορικούς του State Department ήταν αντίθετοι με τη δημιουργία του Ισραήλ διότι φοβόταν ότι θα γίνει σοβιετική βάση και εμπόδιο στην ομαλή ροή πετρελαίου από τις αραβικές χώρες, κι έτσι η γραμμή που περνούσαν στον πρόεδρο και στις υπηρεσίες ήταν αρνητική για το Ισραήλ.

Αυτοί οι 'πρώιμοι ψυχροπολεμικοί', σαμποτάραν το σχέδιο επειδή ανησυχούσαν ότι το νέο εβραϊκό κράτος θα μπορούσε να συνταχθεί με τους κομμουνιστές ή να παρέχει 'άνοιγμα' στη Σοβιετική Ένωση να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή. https://web.archive.org/web/20090204235117/http://history.state.gov/milestones/1945-1952/CreationIsrael Διαβάστε: - Robert D. Kaplan, Arabists: The Romance of an American Elite, εκδόσεις Free Press, 1995 https://www.amazon.com/Arabists-American-Robert-D-Kaplan/dp/0028740238 - A New Era at the State Department?, 01/03/2018 http://www.meforum.org/7225/a-new-era-at-the-state-department Οι ΗΠΑ, τελικά, μετά και από την αντιφασιστική ομιλία του Σοβιετικού ΥπΕξ Αντρέι Γκρομίκο (που έθεσε το πλαίσιο της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ σαν συνέχιση του αντιναζιστικού αγώνα), δεν ήθελαν να φανούν λιγότερο αντιναζί από την ΕΣΣΔ και ψήφισαν υπέρ.

Κατά τ' άλλα, δεν σήκωσαν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για οτιδήποτε.

Ούτε προσπάθησαν να προωθήσουν την θετική ψήφο, ούτε να πιέσουν κάποιο άλλο κράτος να ψηφίσει θετικά.

Στην πραγματικότητα, η ίδρυση του Ισραήλ ήταν η φυσική συνέχεια του αντιναζιστικού και αντιφασιστικού αγώνα των ελευθέρων κρατών που έληξε το 1945.

Ας μην ξεχνάμε ότι η ιμπεριαλιστική Βρετανία δεν ψήφισε καν 'Ναι' στο Partition Plan του 1947, ενώ και η ιμπεριαλιστική Αμερική φαινόταν εξαιρετικά απρόθυμη να συναινέσει, και σίγουρα οι εκπρόσωποί της δεν έκαναν κανένα lobbying υπέρ του 'Ναι' πριν τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας τον Νοέμβριο του 1947. Οι ΗΠΑ ουσιαστικά έκλιναν στο να ψηφίσουν 'Ναι' μόνο μετά την ομιλία του ΥπΕξ της ΕΣΣΔ Αντρέι Γκρομίκο, που είπε ότι η υπερψήφιση του Σχεδίου Διχοτόμησης και η δημιουργία εβραϊκού κράτους θα ήταν ένα συντριπτικό χτύπημα στις 'ιδέες' του ναζισμού.

Και το έκαναν, μόνο επειδή δεν ήθελαν να χάσουν αυτό το αντιφασιστικό γκλάμουρ -συν το γεγονός πως ο Τρούμαν είχε εκλογές και δεν ήθελε να δυσαρεστήσει την εβραϊκή βάση ψηφοφόρων του. Αυτή είναι η αλήθεια. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους