Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν σωπάσει ο κόσμος, τότε αρχίζει να μιλά ο Θεός στην καρδιά.

Μην φοβηθείς τη σιωπή.

Εκεί σε περιμένει ο Θεός.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που η ψυχή κουράζεται από τις φωνές, από τις γνώμες, από τις μάσκες, από τις υποσχέσεις που δεν άντεξαν στο φως της αλήθειας.

Και τότε δεν θέλει πια να πείσει κανέναν, ούτε να αποδείξει κάτι.

Θέλει μόνο να γυρίσει μέσα της.

Να σταθεί ενώπιον του Θεού και του εαυτού της.

Να κλείσει την πόρτα του θορύβου και να ακούσει εκείνη τη λεπτή φωνή που δεν φωνάζει, αλλά σώζει. «Εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου», λέγει ο Κύριος.

Μπες στο κρυφό δωμάτιο της καρδιάς σου.

Εκεί όπου δεν σε βλέπουν οι άνθρωποι, αλλά σε βλέπει ο Θεός.

Εκεί όπου δεν υπάρχουν χειροκροτήματα, ούτε προσχήματα, ούτε ψεύτικες δικαιολογίες.

Εκεί αρχίζει η αληθινή αυτογνωσία.

Όχι ως ψυχρή παρατήρηση του εαυτού, αλλά ως μετάνοια, ως ταπείνωση, ως επιστροφή στην πρώτη καθαρότητα της ψυχής.

Πορεύτηκα ανάμεσα στους ανθρώπους θέλοντας να πιστέψω στο καλό, στην καθαρή πρόθεση, στην αδελφική στάση, στην καρδιά που δεν υπολογίζει αλλά αγαπά.

Όμως όσο περνούσε ο καιρός, τόσο φανερώνονταν οι πληγές της ανθρώπινης φύσεως.

Η φιλαυτία ντυμένη με ευγένεια.

Η κενοδοξία ντυμένη με ταπείνωση.

Η αδικία ντυμένη με λόγια γλυκά.

Και τότε κατάλαβα πως ο άνθρωπος, όταν δεν έχει καθαρίσει μέσα του, μπορεί να μιλά για φως ενώ ακόμη κατοικεί στη σκιά του.

Δεν απομακρύνθηκα από τους ανθρώπους επειδή τους μίσησα.

Απομακρύνθηκα για να μην χάσω την ψυχή μου.

Διότι «τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» Τι να την κάνεις την αποδοχή, αν μέσα σου βασιλεύει ταραχή; Τι να τα κάνεις τα πολλά πρόσωπα γύρω σου, αν η καρδιά σου δεν έχει ειρήνη; Τι να τον κάνεις τον θόρυβο του κόσμου, αν δεν μπορείς πια να ακούσεις τη συνείδησή σου; Η μοναξιά, όταν είναι χωρίς Θεό, γίνεται βάρος.

Όταν όμως φωτίζεται από την προσευχή, γίνεται κελί ευλογημένο.

Γίνεται τόπος θεραπείας.

Γίνεται μικρό ερημητήριο μέσα στον κόσμο.

Εκεί ο άνθρωπος μαθαίνει να βλέπει τα λάθη του χωρίς να απελπίζεται, τις πληγές του χωρίς να σκληραίνει, τους άλλους χωρίς μίσος, αλλά και χωρίς την παλιά αφέλεια που παρέδιδε την ψυχή σε κάθε πρόσωπο που μιλούσε όμορφα. «Στήτε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός». Σταθείτε. Σωπάστε.

Μη σκορπίζεστε.

Μη γίνεστε έρμαιο κάθε φωνής, κάθε επιθυμίας, κάθε ανθρώπινης κρίσεως.

Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να σταθεί μέσα στη σιωπή, δύσκολα μπορεί να γνωρίσει την αλήθεια.

Γιατί η αλήθεια δεν φανερώνεται στην ταραχή.

Φανερώνεται στην καρδιά που ταπεινώθηκε, που πόνεσε, που καθαρίστηκε, που έμαθε να μην ζητά δικαίωση από τους ανθρώπους αλλά έλεος από τον Θεό.

Εκεί, στην εσωτερική σιωπή, πέφτουν οι μάσκες πρώτα από εμάς τους ίδιους.

Και αυτό είναι το δυσκολότερο.

Να μη δεις μόνο την υποκρισία του κόσμου, αλλά και τις δικές σου κρυφές πληγές.

Να μη σταθείς μόνο απέναντι στην αδικία των άλλων, αλλά και απέναντι στη δική σου αδυναμία.

Να πεις με συντριβή: Κύριε, φώτισέ με να γνωρίσω τον εαυτό μου, όχι για να τον θαυμάσω, αλλά για να τον θεραπεύσω. «Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ». Δεν είπε μακάριοι οι δυνατοί, οι πολλοί, οι γνωστοί, οι θαυμαστοί.

Είπε οι καθαροί στην καρδιά.

Εκείνοι που δεν ζουν για το βλέμμα των ανθρώπων, αλλά για το βλέμμα του Θεού.

Εκείνοι που προτιμούν μια ήσυχη αλήθεια από μια θορυβώδη ψευδαίσθηση.

Εκείνοι που έχασαν πράγματα, ανθρώπους, βεβαιότητες, αλλά δεν θέλησαν να χάσουν την καθαρότητα της ψυχής τους.

Γι’ αυτό η απομάκρυνση από τον θόρυβο δεν είναι πάντοτε φυγή.

Μπορεί να είναι υπακοή στο βαθύτερο κάλεσμα του Θεού.

Μπορεί να είναι η στιγμή που η ψυχή γυρίζει από την αγορά του κόσμου στο ταμείο της καρδιάς.

Εκεί όπου η προσευχή γίνεται ανάσα, η σιωπή γίνεται δάσκαλος, η μνήμη γίνεται δάκρυ, και το δάκρυ γίνεται φως.

Η αυτογνωσία δεν είναι να κοιτάξεις τον εαυτό σου με υπερηφάνεια.

Είναι να τον δεις με αλήθεια και να τον παραδώσεις στον Θεό.

Είναι να καταλάβεις πως χωρίς χάρη είσαι χώμα, αλλά με τη χάρη μπορείς να ξανασταθείς.

Είναι να πάψεις να κυνηγάς τον κόσμο και να αρχίσεις να φυλάς την καρδιά σου.

Διότι από την καρδιά ξεκινά η πτώση, αλλά από την καρδιά ξεκινά και η ανάσταση.

Και όταν ο άνθρωπος μπει σε αυτή την ιερή σιωπή, τότε δεν φοβάται πια τόσο τη μοναξιά.

Γιατί δεν είναι μόνος.

Είναι ενώπιον Εκείνου που βλέπει τα κρυφά, γνωρίζει τους στεναγμούς, θεραπεύει τις πληγές και δίνει ειρήνη όχι όπως τη δίνει ο κόσμος, αλλά όπως μόνο ο Θεός μπορεί να τη δώσει.

Μερικές φορές, η μεγαλύτερη ευλογία δεν είναι να μας ακούσουν οι άνθρωποι, αλλά να μας καλέσει ο Θεός στη σιωπή.

Εκεί όπου η ψυχή παύει να διασκορπίζεται, γονατίζει ταπεινά, καθαρίζεται από τον θόρυβο, και αρχίζει επιτέλους να ακούει την αλήθεια της.

Όταν ο κόσμος κουράζει την ψυχή, η σιωπή γίνεται δρόμος επιστροφής στον Θεό.

Εκεί, στο ταμείο της καρδιάς, αρχίζει η αληθινή αυτογνωσία. #filoiesfigmenou #πίστη #ορθοδοξία #προσευχή #σιωπή #αυτογνωσία #ψυχή #μετάνοια #ταπείνωση #πνευματικήζωή #θεός #καρδιά #ησυχία #εσωτερικήγαλήνη #ορθόδοξηπίστη #χριστιανισμός #πνευματικόςλόγος #λόγιαψυχής #ενχριστώ #ευλογία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους