Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι σοβαροί πολιτικοί και οι σοβαρές απειλές Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ανήκει στην κατηγορία των σοβαρών πολιτικών.

Δηλαδή έχει στρατηγική, επί μέρους τακτικούς στόχους και ό,τι λέει το κάνει.

Μπορεί πολλοί να διαφωνούν με την πολιτική του –προσωπικά πιστεύω πως υπερασπίζεται με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα της πατρίδας του–, ουδείς όμως μπορεί να αμφισβητήσει ότι έχει μια συνολική θεώρηση για το τι πρέπει να γίνει στη Μέση Ανατολή.

Μια θεώρηση βγαλμένη μέσα από την ίδια την Ιστορία.

Προχθές ήταν σαφής όταν σχολίασε τις απειλές του Ταγίπ Ερντογάν και υπουργών της κυβέρνησής του για την «απελευθέρωση» της Ιερουσαλήμ.

Είπε: «Παίρνουμε πολύ σοβαρά αυτά τα λόγια, γιατί αν υπάρχει ένα πράγμα που μάθαμε από την ιστορία του λαού μας είναι ότι όταν κάποιος λέει πως σκοπεύει να σε καταστρέψει, πρέπει να τον παίρνεις πολύ σοβαρά». Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο ο Ερντογάν χρησιμοποιεί αυτόν τον επιθετικό λόγο εναντίον του Ισραήλ.

Δεν αντιλαμβάνεται πως με αυτή τη συμπεριφορά ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να ενταχθεί η Τουρκία και πάλι στο πρόγραμμα της αγοράς των F-35; Ευφυής και έμπειρος πολιτικός είναι, σίγουρα το καταλαβαίνει.

Ομως το νεοοθωμανικό όραμα είναι μέρος τόσο του δικού του ψυχισμού όσο και της ιδεολογίας του ΑΚP.

Η επιθυμία του να γίνει ο ηγέτης του σουνιτικού κόσμου περνάει μέσα από την αντιπαλότητά του με το Ισραήλ.

Το επεισόδιο του «Ναβί Μαρμαρά» πριν από δεκαέξι χρόνια «δεν έτυχε». Ηταν άριστα οργανωμένο από τους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους και ήταν η γενέθλια πράξη της ρήξης της Τουρκίας με το Ισραήλ.

Σημειωτέον πως πριν από τον Ερντογάν οι κεμαλιστές είχαν μια άριστη συνεργασία με το Ισραήλ σε όλα τα επίπεδα.

Πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό.

Οταν ο Ερντογάν αισθάνθηκε ασφαλής στην εξουσία, διέρρηξε αυτούς τους δεσμούς.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται, η Ελλάδα πώς θα πρέπει να κινηθεί; Προφανώς όχι επάνω στο ατελέσφορο δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου φίλος μου». Οι σχέσεις της πατρίδας μας με το Ισραήλ μπορεί, πέραν όλων των άλλων, να αποτελέσουν τη βάση να αποκτήσουμε αυτό που ουδέποτε είχαμε.

Αμυντική βιομηχανία που να παράγει σύγχρονο οπλισμό με βάση την ισραηλινή τεχνογνωσία.

Ολα τα υπόλοιπα αφορούν χειρισμούς ανάλογα με τις συγκυρίες.

Ομως, αναμφισβήτητα, όταν η πατρίδα μας έχει μια στενή, πολυεπίπεδη συνεργασία με το ισχυρότερο κράτος της περιοχής, διαφορετικά αντιμετωπίζει τις όποιες απειλές θα βρει μπροστά της.

Και ιδίως αν αυτό το κράτος διακρίνεται για τη σοβαρότητα και την αποφασιστικότητά του.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ είναι ένα ακόμη βήμα προς την όξυνση των σχέσεών του με την Τουρκία.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ποιος θα είναι ο ρόλος του Τραμπ; Τα ασυμβίβαστα συμβιβάζονται; ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ 30/6/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους