Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα. (Εδώ είναι μία μετά τα μεσάνυχτα). Τι νέα; Εγώ τα ίδια, συν μια ΑΠΙΘΑΝΗ ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ που αφού δε με έστειλε στο νοσοκομείο, πάλι καλά.

Φαίνεται παρά πέρασα καλά με τους Knicks και χρειάστηκε κάτι να το εξισοροπήσει. Προπερασμένη Κυριακή με Πέμπτη μαύρα χάλια.

Μετά με πλάκωσαν στα αντιβιοτικά δύο δόσεις πρωί βράδυ και ήρθα στα συγκαλά μου.

Ακόμα δεν έχω συνέλθει εντελώς, αλλά σε σχέση με μια δέκα μέρες πριν, όλα σούπερ … Είχα να πω και γράψω και κάτι, και τώρα μόνο περιληπτικά: Top-3 γεγονότα της προηγούμενς εβδομάδας, με σειρά αντίστροφης σημασίας - κατά τη γνώμη μου. Στο Νούμερο 3. Η ειρήνη Αμερικής - Ιράν.

Καλή τύχη.

Δε ξέραν οι άλλοι πρόεδροι, Δημοκρατικοί, Ρεπουμπλικάνοι, να βομβαρδίσουν το Ιράν βλέπεις.

Καλά ξεμπερδέματα τώρα. Το Ιράν ξέρει ότι ένα drone του να πετάει πάνω από το Hormuz αρκεί για να το κλείσει.

Αυτό δεν το ήξερε πριν τον πόλεμο.

Το ήξεραν βέβαια οι Αμερικανικές υπηρεσίες και το είχαν πει.

Αλλά ποιος ασχολείται με λεπτομέρειες.

Έχουμε τώρα “Memorandum of Understanding” - “Μνημόνιο Κατανόησης.” Συν το Ιράν λέει πως θα έχει λόγο για τα στενά του Hormuz από δω και πέρα, και θα βάζει και διόδια για να περάσεις.

Στο μεταξύ, είναι να μη ξεδιπλώσει αυτή η κατάταση διεθνώς, διότι έχουμε ένα σωρό “στενά” από τα οποία περνάνε όλα τα προϊόντα που θεωρούμε δεδομένα από πλαστικά μανταλάκια μέχρι πόρσε.

Και όσοι έχουν πόρσε δε θα ασχοληθούν.

Αλλά οι υπόλοιποι θα κλάψουν.

Υπάρχει ρήξη Αμερικανικής και Ισραηλινής κυβέρνησης - υπάρχει ρήξη “γερακιών” και MAGA - υπάρχει εκνευρισμός στους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους που βλέπουν τις μεσοεκλογές με την ακρίβεια να μην πέφτει. Στο Νούμερο 2. Η ζωή απεχθάνεται το κενό. (Και στην Ελλάδα κάποια κόμματα, δε λέμε ονόματα, το μαθαίνουν πάλι αυτό). Ο κόσμος είναι εξαντλημένος από την ακρίβεια, και την απουσία προοπτικής, και στη Νέα Υόρκη αποκαθήλωσε “συστημικούς” Δημοκρατικούς στις προκριματικές εκλογές για το Κογρέσσο, ψηφίζοντας νεαρούς υποψηφίους που υποστήριξε ο Δήμαρχος Mamdani, και ανήκουν στo DSA - Democratic Socialist.

Υπάρχει οργή για τη κυβέρνηση του Ισραήλ στους Αμερικανούς - το είπαμε αυτό.

Στους νεαρούς Αμερικανούς, ακόμα μεγαλύτερη.

Υπάρχει οργή για τους “τεχνολιγάρχες” και τα data centers τους, και τον αφασιακό πλούτο.

Παίζει και σκοτεινός πόλεμος, με πολύ μαύρο χρήμα στις εκλογές, και με απίστευτες φήμες και συκοφαντίες και παραπληροφόρηση.

Αλλά τελικά, ο κόσμος κοιτάει την τηλεόραση και μετά κοιτάει το ψυγείο, και ξέρει ποια συσκευή του λέει την αλήθεια (το είπε αυτό ο Rahm Emmanuel σε μια ομιλία του στη Νέα Υόρκη). Υπό μία έννοια, εγώ λέω είναι καλή αυτή εξέλιξη: αντί για “πεφωτισμένη” επιλογή από ηγεσίες, ας βγουν όλοι οι υποψήφιοι να πουν ότι πιστεύουν, και όποιος αντέξει, να κατέβει στις τελικές εκλογές του Νοεμβρίου και να κερδίσει.

Είπαμε: η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, αν εξαιρέσεις όλα τα υπόλοιπα. Στο Νούμερο 1. Αχ, ήθελα να γράψω πολλά για τον Musk και το SpaceX πριν κανένα δεκαήμερο, αλλά όσο και να το επιθυμούσα βρισκόμουν ή οριζόντια στο κρεββάτι ή στο μπάνιο (μη λέμε λεπτομέρειες). Ως γνωστόν, δεν έχω σε καμμία εκτίμηση τον Musk.

Ναι, ανεξήγητο, αλλά χαλιέμαι όταν “ενθουσιάζεται” και χαιρετάει με το χέρι τεντωμένο όπως εκείνος τύπος του προηγούμενου αιώνα με τη χωρίστρα και με μικρό μουστάκι.

Κάποτε αυτό αρκούσε ως εξήγηση.

Σήμερα έχουμε κάτι συμπατριώτες μας που αισθάνονται “τεχμπρος” και “φάουντερς” και τα βρίσκουν αυτά μπανάλ.

Οπότε ας ξεκινήσω με κάτι “θετικό”: Ρε δεν υπάρχει τέτοιος παραμυθάς, τουλάχιστον σε αυτό τον αιώνα, σαν τον Musk.

Ο τύπος πούλησε πως το SpaceX αξίζει 2 τρισεκατομμύρια δολάρια διότι χάρη σε αυτό θα πάμε να ζήσουμε στον Άρη. (Δεν αστειεύομαι καν). Να διευκρινήσουμε πως, από όσους ζούμε σήμερα κανείς μας δεν θα φτάσει να ζήσει στη κόλαση του Άρη. Κανένας.

Αλλά ας δούμε την ουσία: Ο παραμυθάς κατέθεσε τα έγγραφα που απαιτούνται για την δημόσια προσφορά, 277 σελίδες, και οι πρώτες δέκα ας πούμε είχαν γυαλιστερές φουτουριστικές ζωγραφιές με πυραύλους στο διάστημα.

Μετά εξηγεί τι θα κάνει η εταιρεία: Ο σκοπός της εταιρείες είναι να “επεκτείνει το φως της συνείδησης στα άστρα.” Αυτό.

Και για να γίνει αυτό, η ανθρωπότητα θα πρέπει να περάσει σε “Kardasheve Type II status”. Και επειδή είστε άσχετοι, σας εξηγεί ότι χρειάζεται ο πολιτισμός να τιθασεύσει όλη την ενέργεια που παράγει το “τοπικό άστρο.” Τοπικό άστρο, είναι αυτό που οι υπόλοιποι άνθρωποι λέμε “ήλιο”. Όλα αυτά δεν μπορείτε να τα συλλάβεται, διότι δεν κάνετε ναρκωτικά όπως ο Musk.

To ερώτημα όμως είναι αν οι τράπεζες και οι επενδυτές κάνουν ναρκωτικά; Θα επανέλω στο ερώτημα.

Στο κείμενο το “light of consciousness” αναφέρεται δέκα φορές, το “human augmentation”, έντεκα φορές, και το

🥁🥁🥁🥁🥁🥁🥁 to AI αναφέρεται 1251 φορές.

Δε το μέτρησα εγώ, αλλά κάτι άλλοι πιο αγριεμένοι από εμένα.

Τώρα πια, έχουν γραφτεί τα πάντα, για τα χρηματοικονομικά, αλλά επί της ουσίας ο ναρκισιστής παραμυθάς τύλιξε και πούλησε ένα πράγμα που περιλαμβάβει μια πολύ καλή εταιρία δορυφορικού internet - ΟΚ, το Starlink - αλλά μαζί τρως και μια πυραυλική εταιρεία που χάνει χρήματα (παίρνει και τα κρατικά συμβόλαια - είπαμε ο καπιταλισμός για τα κορόϊδα, για κάποιους μάγκες υπάρχουν τα λεφτά των φορολογούμενων - συν μια κακή εταιρία τεχνητής νοημοσύνης, το xAI (που έχει μέσα τα αποκαϊδια του κάποτε εξαιρετικού Twitter), το οποίο μόνο χάνει χρήματα και είναι στο πάτο του ανταγωνισμού.

Παρεμπιπτόντως, κάπου εκεί μέσα - το λέω αυτό γιατί μας έπρηξαν κάποιοι με το πόσο υπερφανταστικός ήταν εκείνος ο σκουπιδοντενεκές με ρόδες το Cybertruck - και 131 εκατομμύρια σε σκουπιδο-trucks, τα οποία αγόρασε ο παραμυθάς, καθώς σκούριαζαν απούλητα.

Οι όροι του finance δεν είναι αυτά που αγαπάω.

Αλλά καταλαβαίνω τη βασική ιδέα που λέγεται πολλαπλασιαστής τιμής σε σχέση με έσοδα, δηλαδή πόσα δολάρια πληρώνει ο επενδυτής για κάθε ένα δολάριο εσόδων της εταιρίας.

Όταν είναι ας πούμε 5, θεωρείται υψηλός - 20 παραείναι υψηλός.

Όταν η Google μπήκε στο χρηματιστήριο, ο πολλαπλασιαστής αξίας προς πωλήσεις ήταν περίπου 10: η χρηματιστηριακή της αξία αντιστοιχούσε δηλαδή σε περίπου δέκα φορές τα ετήσια έσοδά της.

Εκείνη την περίοδο, η εταιρεία εμφάνιζε ρυθμό ανάπτυξης 234%. Η Meta —τότε Facebook— μπήκε στο χρηματιστήριο με χρηματιστηριακή αξία ίση με περίπου 28 ως προς τις πωλήσεις της, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξής της τότε ήταν 88%. H SpaceX έχει ρυθμό ανάπτυξης, 33%, που μειώνεται.

Kαι ο πολλπλασιαστής αξίας; Εκατόν επτά (107). Επανέρχομαι στο ερώτημα: οι τράπεζες κάνουν ναρκωτικά; Όχι. κάνουν λεφτά.

Πολλά λεφτά από τα fees.

To οικοσύστημα της Wall Street παπαγάλισε το παραμύθι του Musk, και πληρώθηκε πάνω από μισό δις.

Τώρα, γιατί αυτό με το SpaceX έχει ευρύτερο ενδιαφέρον για όλους, ακόμα και για τους Έλληνες; Μέχρι τώρα ο κανόνας ήταν όταν μια νέα εταιρεία έμπαινε στο χρηματιστήριο, έπρεπε να περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα μέχρι να κατασταλάξει η μετοχή σε μια τιμή, και μετά για να περιληφθεί στους δείκτες όπως πχ ο NASDAQ.

Όμως, λόγω Musk, και των σχέσεων με την κυβέρνηση που έχει διαλύσει τις ρυθμιστικές αρχές, το SpaceX αυτό το διάστημα προστασίας εξανεμίστηκε.

Αυτό σημαίνει ότι εξαναγκάζονται όλα επενδυτικά προγράμματα στα οποία έχουν βάλει τα χρήματά τους ένα σωρό μικροεπενδυτές και συνταξιούχοι κλπ να πάρουν αναγκαστικά μέρος.

Δηλαδή, πληρώνεις τον Musk πρώτα με τους φόρους σου.

Και μετά τον ξαναπληρώνεις με τις κρατήσεις σου και τις αποταμιεύσεις σου. Ωραίο; Oι “μάγκες” που έχουν πάρει νωρίς μετοχές μπορεί να πουλήσουν με κέρδος όταν περάσει το ελάχιστο διάστημα που υποχρεώνονται να τις κρατήσουν.

Αλλά όταν σκάσει η φούσκα, θα γίνει ο κακός πανικός στην αμερικανική οικονομία.

Δηλαδή στη παγόσμια οικονομία.

Και δε ξέρω ποιοι θυμούνται τι συνέβει τελευταία φορά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, όταν είχαμε το ίδιο επεισόδιο σε αυτή τη μεριά του ωκεανού.

Βέβαια, τότε έγινε έρευνα και μπήκαν ένα σωρό μεγαλοτραπεζίτες στη φυλακή, και τους πήραν και τα χρήματα πίσω.

Σωστά; * Το finale είναι κλεμένο.

Είναι από την ταινία “Big Short”. Αφού σκάει το χρηματιστήριο το 2007 όπως είχε προβλέψει ο πρωταγωνιστής, λέει μια φωνή πριν τους τίτλους τέλους. “Και μετά έγιναν έρευνες και ακολούθησαν σπουδαίες δίκες και μπήκαν ένα σωρό από τους μεγαλοτραπεζίτες στη φυλακή.” Και μετά λέει: “Σιγά μη μπήκαν.” Καλημέρα και Καλή τύχη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους