«Αν δεν πετύχαινα θα γινόμουν ηλεκτροκολλητής» Θρύλος της Skoda Ξάνθη τη δεκαετία του '90 όταν η ακριτική ομάδα μετρούσε τα πρώτα χρόνια της στην Α' Εθνική. Ο κορυφαίος μέχρι και μέχρι και σήμερα...
«Αν δεν πετύχαινα θα γινόμουν ηλεκτροκολλητής» Θρύλος της Skoda Ξάνθη τη δεκαετία του '90 όταν η ακριτική ομάδα μετρούσε τα πρώτα χρόνια της στην Α' Εθνική.
Ο κορυφαίος μέχρι και μέχρι και σήμερα σκόρερ στην ιστορία της θρακιώτικης ομάδας με 75 γκολ σε 207 συμμετοχές.
Από αυτά, τα 24 τα σημείωσε τη σεζόν 1992-93, επίτευγμα μοναδικό και ακατάρριπτο μέχρι σήμερα για την τότε ομάδα του.
Ο πρώτος ποδοσφαιριστής στο ελληνικό πρωτάθλημα που πέτυχε 4 γκολ στο ίδιο παιχνίδι.
Ήταν ένα ματς απέναντι στον Πιερικό το Γενάρη του 1993.
Αυτά του τα κατορθώματα ήταν ο λόγος που το καλοκαίρι των μεγάλων αλλαγών στο κιτρινόμαυρο σύμπαν, το καλοκαίρι του 1996, ο Βραζιλιάνος επιθετικός κατηφόρισε στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ.
Έγινε έτσι ο πρώτος ποδοσφαιριστής από τη χώρα της σάμπα και του καφέ που φόρεσε τα κιτρινόμαυρα.
Για να γίνει βέβαια ποδοσφαιριστής έπρεπε να αμφισβητήσει αυτό που η μοίρα είχε ορίσει εκείνον.
Γιατί μπορεί για τη φτωχή φαμίλια από το Σάο Πάολο να ήταν υποχρεωτικό ο Μαρσέλο να εργάζεται σαν ηλεκτροκολλητής από τα 15 του, το δικό του όνειρο ήταν διαφορετικό.
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής! Όπως τόσα και τόσα παιδιά στη γειτονιά του.
Εκείνος τα κατάφερε.
Ακολουθώντας τον δύσκολο δρόμο.
Δοκίμασε την τύχη του στις μικρές ομάδες.
Μα έγινε δεκτός στη μεγαλύτερη, τη Σάο Πάολο.
Συμμαθητής με τον Καφού, φόρεσε την ίδια φανέλα με τον Καρέκα.
Στην ακαδημία της Σάο Πάολο άλλαξε όλη του η ζωή.
Ή θα έπαιζε μπάλα ή θα δούλευε.
Και παράλληλα υπήρχε και το διάβασμα.
Αλλά το μεγαλύτερο μάθημα που ο ίδιος κράτησε ήταν η πειθαρχία.
Μετά την αποφοίτηση από την ακαδημία ακολούθησε μια τριετία στην πρώτη ομάδα της Σάο Πάολο.
Και ύστερα ένα σύντομο πέρασμα από τη Βιτόρια.
Μέχρι που ο δρόμος του τον έφερε στην Ελλάδα.
Ο λόγος για το Βραζιλιάνο επιθετικό, Βεριντιάνο Μαρσέλο, ο οποίος κλείνει σήμερα τα 60 του χρόνια.
Σπουδαίος σκόρερ που ξεχώριζε για την ποιότητα και τη φαντασία του, δημιουργικός για τους συμπαίχτες του και ικανός να αγωνιστεί σε όλο το πλάτος της επιθετικής γραμμής.
Ένα “false nine” θα λέγαμε πολύ πριν ανακαλυφθεί ο όρος.
Και ταυτόχρονα, ιδιαίτερα αγαπητός στην εξέδρα και τους συμπαίχτες του.
Παρέα με το Νικολαΐδη, το Μπατίστα και τον Κωστή συνέθεσαν για μια διετία μια σπουδαία επιθετική γραμμή με τον ίδιο να έχει συνήθως το ρόλο του παίχτη που ερχόταν από τον πάγκο.
Πιο σπουδαία του στιγμή; Το νικητήριο τέρμα του στο ντέρμπι απέναντι στον Ολυμπιακό στις 2 Φεβρουαρίου του 1998.
Η αποδεκατισμένη από τους τραυματισμούς και κυνηγημένη από τις εχθρικές διαιτησίες ΑΕΚ έπρεπε να μείνει ζωντανή στη διεκδίκηση του τίτλου.
Και βρήκε την ελπίδα σε ένα πλασέ του Βραζιλιάνου επιθετικού μετά από σέντρα του Δώνη.
Ο τελικός του απολογισμός με τα κιτρινόμαυρα ήταν 14 τέρματα σε 75 επίσημα παιχνίδια, 1 κύπελλο και 1 Super Cup. Ακολούθησε το πέρασμα του από το ΑΠΟΕΛ και το κλείσιμο της καριέρας του στην Κοζάνη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους