@arianaariana895 «Μαμά…» «Έλα, αγάπη μου». «Χρειάζομαι να έρθεις να με πάρεις». Μου απάντησες μόνο: «Έρχομαι». Καμία ερώτηση. Ούτε εκείνη τη στιγμή, ούτε στον δρόμο για το σπίτι, ούτε αργότερα. Νόμιζα ότι ήσουν θυμωμένη μαζί μου. Δεν ήσουν. Έφτασες σε δώδεκα λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι σηκώθηκες αμέσως από το κρεβάτι, βγήκες από το σπίτι με τα ρούχα που φορούσες για να κοιμηθείς και διέσχισες ολόκληρη την πόλη στις δύο τα ξημερώματα, για να έρθεις να με πάρεις από ένα πάρτι που δεν γνώριζεςκαν ότι υπήρχε. Σταμάτησεςστην άκρη του δρομου.. Μπήκα στο αυτοκίνητο. Με κοίταξες μόνο μία φορά σαν να τσέκαρες αν είμαι καλά και ξεκίνησες. Στον δρόμο της επιστροφής δεν μιλήσαμε. Δεν υπήρχε ένταση, μόνο εκείνη η σιωπή που με έκανε να περιμένω από στιγμή σε στιγμή τις ερωτήσεις. «Πού ήσουν;» «Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι;» «Γιατί μου είπες ψέματα;» Οι ερωτήσεις δεν ήρθαν ποτέ. Είχες το ραδιόφωνο χαμηλά και οδηγούσες ήρεμα όπως οδηγούσες πάντα. Σαν να μην είχα κάνει κάτι κακό. Σαν να ήταν μια συνηθισμένη βραδιά. Όταν φτάσαμε στο σπίτι, άνοιξες την πόρτα και μου είπες: «Πιες λίγο νεράκι πριν πας για ύπνο». Έπειτα πήγε στο δωμάτιό σου. Αυτό ήταν όλο. Έμεινα ξύπνια περιμένοντας να ξημερώσει, περιμένοντας να αρχίσει η μεγάλη «συζήτηση». Το πρωί ήρθε. Μου ετοίμασες πρωινό και με ρώτησες τι θα ήθελα να κάνω εκείνη την ημέρα. Σκέφτομαι όσα γνώριζες και δεν μπορούσα ακόμη να καταλάβω εγώ. Γνώριζε ότι την είχα πάρει τηλέφωνο. Και αυτό της ήταν αρκετό. Βρισκόμουν σε ένα μέρος όπου δεν έπρεπε να είμαι, της είχα πει ψέματα, μπορεί να είχα κάνει λάθη, όμως, όταν φοβήθηκα ή όταν κατάλαβα πως έπρεπε να φύγω από εκεί, τηλεφώνησα στη μητέρα μου. Όχι σε κάποιον άλλο. Σε εκείνη. Και δεν ήθελε ποτέ να με κάνει να μετανιώσω για αυτή την επιλογή. Δεν θα τιμωρούσε ποτέ εκείνο το τηλεφώνημα. Πάντα μου έλεγες: «Θα έρθω πάντα να σε πάρω. Χωρίς ερωτήσεις. Όπου κι αν βρίσκεσαι, ό,τι κι αν μου έχεις πει προηγουμένως. Πάρε με τηλέφωνο και θα έρθω». Έτσι κι εκανες Απλώς εμφανίστηκες στη 1:47 τη νύχτα. Και έτσι μου το δίδαξες. Σήμερα σε πήρα τηλέφωνο και σε ρώτησα για εκείνη τη νύχτα Έμεινες για λίγο σιωπηλή. Ύστερα μου είπες: «Χάρηκα μόνο που με πήρες τηλέφωνο, αγάπη μου». Μόνο αυτό. Αυτό με δίδαξες Για αυτό Πάρε τηλέφωνο τη μητέρα σου. Θα έρθει να σε πάρει,ότι ώρα κι αν είναι. Θα είναι πάντα ευτυχισμένη που την κάλεσες αρκεί να είσαι καλά. Σ' αγαπώ μαμά ❤️ #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Μαμά…» «Έλα, αγάπη μου». «Χρειάζομαι να έρθεις να με πάρεις». Μου απάντησες μόνο: «Έρχομαι». Καμία ερώτηση.

Ούτε εκείνη τη στιγμή, ούτε στον δρόμο για το σπίτι, ούτε αργότερα.

Νόμιζα ότι ήσουν θυμωμένη μαζί μου.

Δεν ήσουν.

Έφτασες σε δώδεκα λεπτά.

Αυτό σημαίνει ότι σηκώθηκες αμέσως από το κρεβάτι, βγήκες από το σπίτι με τα ρούχα που φορούσες για να κοιμηθείς και διέσχισες ολόκληρη την πόλη στις δύο τα ξημερώματα, για να έρθεις να με πάρεις από ένα πάρτι που δεν γνώριζεςκαν ότι υπήρχε.

Σταμάτησεςστην άκρη του δρομου.. Μπήκα στο αυτοκίνητο.

Με κοίταξες μόνο μία φορά σαν να τσέκαρες αν είμαι καλά και ξεκίνησες.

Στον δρόμο της επιστροφής δεν μιλήσαμε.

Δεν υπήρχε ένταση, μόνο εκείνη η σιωπή που με έκανε να περιμένω από στιγμή σε στιγμή τις ερωτήσεις. «Πού ήσουν;» «Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι;» «Γιατί μου είπες ψέματα;» Οι ερωτήσεις δεν ήρθαν ποτέ.

Είχες το ραδιόφωνο χαμηλά και οδηγούσες ήρεμα όπως οδηγούσες πάντα.

Σαν να μην είχα κάνει κάτι κακό.

Σαν να ήταν μια συνηθισμένη βραδιά.

Όταν φτάσαμε στο σπίτι, άνοιξες την πόρτα και μου είπες: «Πιες λίγο νεράκι πριν πας για ύπνο». Έπειτα πήγε στο δωμάτιό σου.

Αυτό ήταν όλο.

Έμεινα ξύπνια περιμένοντας να ξημερώσει, περιμένοντας να αρχίσει η μεγάλη «συζήτηση». Το πρωί ήρθε.

Μου ετοίμασες πρωινό και με ρώτησες τι θα ήθελα να κάνω εκείνη την ημέρα.

Σκέφτομαι όσα γνώριζες και δεν μπορούσα ακόμη να καταλάβω εγώ.

Γνώριζε ότι την είχα πάρει τηλέφωνο.

Και αυτό της ήταν αρκετό.

Βρισκόμουν σε ένα μέρος όπου δεν έπρεπε να είμαι, της είχα πει ψέματα, μπορεί να είχα κάνει λάθη, όμως, όταν φοβήθηκα ή όταν κατάλαβα πως έπρεπε να φύγω από εκεί, τηλεφώνησα στη μητέρα μου.

Όχι σε κάποιον άλλο.

Σε εκείνη.

Και δεν ήθελε ποτέ να με κάνει να μετανιώσω για αυτή την επιλογή.

Δεν θα τιμωρούσε ποτέ εκείνο το τηλεφώνημα.

Πάντα μου έλεγες: «Θα έρθω πάντα να σε πάρω.

Χωρίς ερωτήσεις.

Όπου κι αν βρίσκεσαι, ό,τι κι αν μου έχεις πει προηγουμένως.

Πάρε με τηλέφωνο και θα έρθω». Έτσι κι εκανες Απλώς εμφανίστηκες στη 1:47 τη νύχτα.

Και έτσι μου το δίδαξες.

Σήμερα σε πήρα τηλέφωνο και σε ρώτησα για εκείνη τη νύχτα Έμεινες για λίγο σιωπηλή.

Ύστερα μου είπες: «Χάρηκα μόνο που με πήρες τηλέφωνο, αγάπη μου». Μόνο αυτό.

Αυτό με δίδαξες Για αυτό Πάρε τηλέφωνο τη μητέρα σου.

Θα έρθει να σε πάρει,ότι ώρα κι αν είναι. Θα είναι πάντα ευτυχισμένη που την κάλεσες αρκεί να είσαι καλά. Σ' αγαπώ μαμά ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους