Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑ ‘Η όπως το λέμε εμείς…..ΣΥΝΑΥΛΙΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Από συναυλίες πως είστε; ‘Εχω μια μικρή ιστορία….EDIT, μικρή ήταν στο μυαλό μου τελικά.

Το μακρινό 2012, βρέθηκα σε μια κοινή παρέα με το γνωστό ραδιοφωνικό παραγωγό της πόλης το Nick Katanakis και εκεί πάνω που πίναμε μπύρες του πρότεινα να οργανώσουμε μια εκδρομή στο Μπάνσκο.

Δεν το πολυσκέφτηκε και είπε ναι.

Ας πρόσεχε.

Σε κείνο το σημείο ξεκίνησαν όλα.

Ανεβήκαμε στο Μπάνσκο κάπου 120 άτομα, τότε που το χωριό δεν είχε γίνει ακόμη πανηγύρι του Αγίου Μάμα και πήγε τόσο καλά , που το απαναλάβαμε άλλες 8 (!) φορές, αφού ο κόσμος το ζητούσε κάθε χρόνο.

Τραβάτε με κι ας κλαίω.

Το πρώτο μας πάρτι δε, χάλασε κόσμο και μνημονεύεται ακόμη.

Το ίδιο χρόνο φτιάξαμε την ομάδα του Συναυλιοτουρισμος και ξεκινήσαμε τις περιοδείες στα Βαλκάνια.

Και κάπου κάπου και στην πρωτεύουσα.

Με αφορμή τι άλλο; τις συναυλίες. Στην Ελλάδα τότε είχε κάπως στραβώσει το ζήτημα των συναυλιών , οι διοργανώτριες εταιρείες έβαζαν υπερβολικές απαιτήσεις, έτσι τα μεγάλα ονόματα στράφηκαν προς Βουλγαρία μεριά.

Οι τιμές εισιτηρίων ήταν μισές από την Ελλάδα, ενώ το κοινό ήταν ιδιαίτερα ένθερμο, έβγαζαν τα εβεντ sold out στο φτερό.

Τις περισσότερες βγάζαμε την εκδρομή αυθημερόν.

Αναχώρηση το πρωί από Θεσσαλονίκη, τσάρκες στο κέντρο της Σόφιας, με 10-15 ευρώ τρώγαμε και πίναμε όλη τη μέρα.

Αξέχασες εποχές.

Τώρα που μπήκαν στο ευρώ κλαίμε και μεις κι αυτοί.

Τελείωνε η συναυλία και παίρναμε το δρόμο της επιστροφής.

Χαράματα φτάναμε στη Θεσσαλονίκη και κάποιοι πήγαιναν κατευθείαν στη δουλειά.

Λογικά ήταν ρόμποκοπ.

Εγώ χρειαζόμουν κανά διήμερο για να συνέλθω.

Το 2012 είδαμε τον τεράστιο Roger Waters με την υπερπαραγωγή του The Wall.

Την ίδια χρονιά, κατακαλόκαιρο με 35 βαθμούς, διοργάνωσαν ένα τρομερό φεστιβάλ ροκ, το Sofia Rocks.

Μεσημέρι στην κάψα ξεκίνησαν να βαράνε τα support και μέχρι το απόγευμα είχαν βγει 3-4 γκρουπς.

Bullet for my Valentine, Kaiser Chiefs, Within Temptation και Headliner τον δαιμονισμένο Axel Rose (χωρίς τον Slash τότε) που ανέβηκε στη σκηνή στις 10 και ξέχασε να κατέβει.

Ασταμάτητος ως τις 02.30 τη νύχτα. Γκαγκανιάσαμε. O Iggy Pop, ήταν επίσης στη λίστα, αλλά ακύρωσε τελευταία στιγμή λόγω ξαφνικής αδιαθεσίας.

Αναρωτιόμασταν τι άραγε να τον αδιαθέτησε… Λόγω ξαφνικής αδιαθεσίας, μας άφησε στη μέση της συναυλίας και ο John Bon Jovi μια άλλη χρονιά.

Μας είπε ότι ήταν αλλεργικός στη γύρη, αλλά πήγε να τραγουδήσει στη Σόφια Μάη μήνα.

Στην αρχή το πήγαινε καλά, σύντομα άρχισε να λαρυγγίζει και να βγάζει κάτι άναρθρους ήχους, πήρε να πρήζεται και στο πρόσωπο, χάλια έγινε ο άνθρωπος.

Μας χαιρέτησε άρον άρον και έφυγε με το ασθενοφόρο.

Το 2013 πήγαμε πάλι για τους Rammstein.

Εκείνη την εποχή ήξερα μόνο αυτό που ξέρουν όλοι. Το Du Hast.

Και βρέθηκα εγώ και οι άλλοι να παρακολουθούμε αποσβολωμένοι μια πύρινα λαίλαπα, σόου με φωτιές και πυροτεχνήματα, το λες και θαύμα πως δεν λαμπάδιασαν και οι ίδιοι τους.

Επιπλέον, μας κέρασαν ένα άκρως σαδομαζοχιστικό θέαμα με αναπαραστάσεις hardcore sex επί σκηνής.

Και καθόλου να μην ακούς τέτοια δηλαδή, κάθεσαι, παίρνεις σπόρια και παρακολουθείς σαστισμένος.

Δεν θα σου ξανατύχει.

Τους ξαναείδα πολύ καλύτερα ενημερωμένη, πρόπερσι στο ΟΑΚΑ, ήμουν πια φαν του σετλιστ τους και τολμώ να πω ότι ήταν από τις καλύτερες συναυλίες έβερ.

Είχανε πλέον αποκτήσει χαρακτηριστική άνεση με τις φωτιές και δεν φοβηθήκαμε καθόλου μην αρπάξουν ξώφαλτσα. ‘Ασε, που περνούν κρίση σεμνοτυφίας, ούτε μισό ομοίωμα φαλλού έβγαλαν στπάνω στη σκηνή.

Το λες και κρίμα.

Από τις καλύτερες, ήταν επίσης και οι θεοί MAIDEN που ευτύχησα να απολαύσω το 2013 στη Σόφια.

Για να δικαιολογήσουμε δε τον τίτλο μας ως συναυλιοτουρίστες, το 2019, λίγο πριν την κατηφόρα της πανδημίας, φύγαμε για ένα τριήμερο στη Ρουμανία.

Με αφορμή μια διπλή συναυλία στο Βουκουρέστι.

Την πρώτη μέρα ο Bon Jovi, χωρίς αλλεργία, αλλά εξίσου άφωνος και τη δεύτερη, με τρομερούς Cure, με τον Robert Smith σε τρελή φόρμα να βγάζει απόδοση στούντιο.

Με φόντο το κατάφωτο σπίτι του Λαού.

Αξεπέραστη στιγμή.

Σας βάζω φωτογραφία.

Τη δεύτερη μέρα πριν τη συναυλία προλάβαμε να πεταχτούμε ως το πανέμορφο Μπρασόβ και το κάστρο του Δράκουλα όπου μας έπιασε τρελή καταιγίδα και δεν έμεινε ούτε…. βρακί να μην βράχηκε. Ακραίο.

Είχε δε τόσα απρόοπτα εκείνο το ταξίδι, που έχω γράψει ξεχωριστή ταξιδιωτική ιστορία-θα την βάλω δημόσια κάποια στιγμή.

Ξεκάθαρα η 5μερη της μεσήλικης (και βάλε) ζωής μας.

Για χρόνια βλέπαμε σχεδόν τα πάντα.

Μουσικό τουρλού.

Από τον Sting, τον Bryan Adams που είναι μόνιμα σε τουρ…καλά τα λέει Νίκ …σπίτι δεν έχει αυτός; Δεν θέλει να πάει κάποτε να δει πως είναι ο καναπές του; Τον Eros Ramazzoti, τους Aerosmith που απογοήτευσαν, τους TOTO, τον απίστευτο Lenny Kravitz , τι καλλιτέχνης! Χορέψαμε με την ψυχή μας και στο τέλος της συναυλίας ανέβηκε στις κερκίδες ο αθεόφοβος, πέρασε από κάθε διάζωμα να σφίξει το χέρι του καθενός.

Που το έχετε ξαναδεί αυτό; Κι ύστερα κάτι καλλιτεχνάκια του χθες, μας το παίζουν φίρμες. ‘Ασε τον παίδαρο τον Enrique Iglesias, που καλύτερα να τον κοιτάς παρά να τον ακούς.

Ανέβασε στη σκηνή έναν Βούλγαρο που ήθελε να κάνει πρόταση γάμου στην κοπέλα του, εκείνος γονάτισε και της έδωσε το δαχτυλίδι.

Η κοπελιά είπε I do, αλλά επειδή είχε τον Enrique δίπλα της προτίμησε να πέσει στη δική του αγκαλιά και όχι του άντρα της.

Το ίδιο θέλαμε και όλες οι υπόλοιπες στο στάδιο. Red Hot Chilly Peppers, Robbie Williams, Depeche Mode, τι να πρωτοθυμηθώ.

Ακόμη και νέα ονόματα όπως ο Ed Sheeran υπό βροχή πέρσι στη Σόφια.

Και μια βδομάδα αργότερα ο τεράστιος Andrea Boccelli, μας καθήλωσε σ ένα είδος μουσικής λίγο πιο μακριά από τα συνήθη μας ακούσματα. Είδαμε Guns n Roses ενωμένους αυτή τη φορά, με 38 βαθμούς στο ΟΑΚΑ.

Κι αφού επιζήσαμε κι από κείνο, το πήραμε ως καλό σημάδι ότι αντέχουμε να συνεχίσουμε για λίγο ακόμη.

Εκείνο περιέργως, το άντεξα.

Για τη συναυλία των Muse την Πλατεία Νερού όμως δεν κατάφερα ποτέ να ταξιδέψω, αφού εκείνες τις μέρες με χτυπούσε αλύπητα η αγχώδη διαταραχή και δεν μπόρεσα να μπω καν στο λεωφορείο.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, χτυπούσαμε σταθερά κάρτα κάθε Φλεβάρη με τα χιόνια στο Bansko , αλλά δοκιμαστήκαμε και σε άλλα ευφάνταστα μέρη, όπως στην Αδριανούπολη της Τουρκίας, όπου στα σύνορα χάλασαν οι υπολογιστές των Τούρκων.

Μας άφησαν να περιμένουμε 4 ώρες για να περνάν τα στοιχεία σε χαρτί και χάσαμε το πρόγραμμα της ημέρας.

Συμβαίνουν αυτά.

Και πολλά άλλα. ‘Όπως ξεχασμένες ταυτότητες στο σπίτι ενώ ξεκινούσαμε για εξωτερικό.

Βλάβες στα λεωφορεία. Αδιαθεσίες.

Να ψάχνουμε τους συνταξιδιώτες μας χωρίς δεδομένα στο κινητό.

Να βρέχει καρέκλες.

Να έχει καύσωνα.

Πάγο στο δρόμο.

Ζώα στο δρόμο. ‘Εργα στο δρόμο.

Ατελείωτες οι συναυλίες και άλλες τόσες οι ιστορίες.

Είναι αδύνατο να θυμηθώ πόσες είναι αυτές που συμμετείχα, ενώ ήταν άλλες τόσες αυτές που δεν ακολούθησα προσωπικά, όπως και κάποιες στο εξωτερικό που πήγε ο συνεργάτης μου μαζί με μικρότερες ομάδες.

Για μένα πια η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ήταν αυτή των Metallica στην Αθήνα στις 9 του Μάη.

Δηλώνω με επίγνωση, ότι μπορώ πια να βγω στη συναυλιακή σύνταξη.

Νιώθω πλήρης.

Ονειρευόμουν χρόνια να τους δω, περίμενα, αγωνιούσα.

Η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε προσδοκία και το συναίσθημα θα αργήσει να σβήσει. ‘Οσοι με ακολουθείτε καιρό, πιθανώς να είδατε το (πολύ) φορτισμένο μου κείμενο αμέσως μετά.

Και τελικά τι είναι η συναυλία; Για πολλούς από εμάς είναι σκέτα-νέτα, τρόπος ζωής.

Αρένα ή κερκίδα , η ατμόσφαιρα δεν συγκρίνεται με οτιδήποτε άλλο έχεις ζήσει.

Είναι η συγκίνηση, οι αναμνήσεις, η ζωντάνια που σε πλημμυρίζει.

Καλλιτέχνες κολοσσοί που δεν θα υπάρξουν ξανά, η μουσική της νιότης μας κι ένα κομμάτι του εαυτού μας που ζει μέσα από τη μουσική.

Το παιδί μέσα μας.

Εκείνο που έκανε όνειρα, που ήταν ελεύθερο και είχε τη ζωή του μπροστά.

Μια ζωή δίχως ταβάνι.

Το συναυλιακό ταξιδάκι είναι η τέλεια απόδραση, η αποτόνωση από την ρουτινιάρικη πραγματικότητα της μέρας μας.

Αν θέλετε να μαθαίνετε νέα για τις προσεχείς συναυλίες, ακολουθήστε τον Συναυλιοτουρισμος Ποια συναυλία της ζωής σας ξεχωρίσατε; Και πόσο μακριά φτάσατε για να δείτε το αγαπημένο σας γκρουπ; Πείτε μου στα σχόλια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους