Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια «κακή ειρήνη» δεν σημαίνει το τέλος του ανταγωνισμού. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό δίδαγμα.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα την πρόσφατη ανάλυση του International Institute for Strategic Studies (IISS) για το αμερικανοϊρανικό Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) και τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνονται τα κράτη του Αραβικού Κόλπου.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι η ίδια η συμφωνία.

Είναι ότι οι χώρες του Κόλπου δεν την αντιμετωπίζουν ως λύση του προβλήματος.

Τη βλέπουν ως έναν τρόπο να μειώσουν τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης στρατιωτικής σύγκρουσης, γνωρίζοντας ότι ο στρατηγικός ανταγωνισμός με το Ιράν δεν πρόκειται να εξαφανιστεί.

Ίσως όμως το σημαντικότερο μήνυμα του άρθρου να είναι ένα άλλο.

Τα κράτη του Αραβικού Κόλπου δεν συγχέουν την αποκλιμάκωση με τον τερματισμό του ανταγωνισμού.

Αντιθέτως, θεωρούν ότι ο ανταγωνισμός θα συνεχιστεί και προσαρμόζουν ανάλογα τη στρατηγική τους.

Επιδιώκουν την αποκλιμάκωση όπου αυτή είναι εφικτή, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζουν να επενδύουν στην αποτροπή, στην ανθεκτικότητα και στη διεύρυνση των στρατηγικών τους επιλογών.

Το συγκεκριμένο συμπέρασμα υπερβαίνει τη Μέση Ανατολή.

Αφορά κάθε κράτος που λειτουργεί σε περιβάλλον διαρκούς στρατηγικού ανταγωνισμού, όπου οι περίοδοι αποκλιμάκωσης δεν συνεπάγονται κατ’ ανάγκη μεταβολή των μακροπρόθεσμων επιδιώξεων των βασικών δρώντων.

Υπό αυτή την έννοια, προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα και για την ελληνική στρατηγική σκέψη.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ή όχι ένταση σε μια δεδομένη χρονική στιγμή.

Είναι αν διαθέτουμε το κατάλληλο στρατηγικό πλαίσιο ώστε να αντιλαμβανόμαστε ότι ο ανταγωνισμός μπορεί να συνεχίζεται ακόμη και όταν δεν εκδηλώνεται με στρατιωτικά μέσα.

Η μελέτη εννοιών όπως το Political Warfare και το Irregular Warfare αποκτά αξία ακριβώς επειδή μας βοηθά να ερμηνεύσουμε αυτή τη διαχρονική πραγματικότητα.

Η «Γαλάζια Πατρίδα», για παράδειγμα, δεν αποτελεί μόνο μια θαλάσσια διεκδίκηση.

Αποτυπώνει μια ευρύτερη στρατηγική προσέγγιση που αξιοποιεί πολιτικά, νομικά, διπλωματικά, πληροφοριακά και επικοινωνιακά εργαλεία παράλληλα με τη στρατιωτική ισχύ.

Αυτός είναι και ο λόγος που απαιτεί μια εξίσου ολοκληρωμένη ελληνική στρατηγική προσέγγιση.

Το πραγματικό δίδαγμα δεν είναι ότι πρέπει να απορρίπτεις μια περίοδο “ήρεμων νερών”. Είναι ότι πρέπει να την αξιοποιείς για να ενισχύεις τη στρατηγική σου θέση.

Τα κράτη που το πετυχαίνουν δεν αντιμετωπίζουν την αποκλιμάκωση ως τέλος του ανταγωνισμού, αλλά ως χρόνο για να προετοιμαστούν καλύτερα για τη συνέχισή του.

Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης -Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (JSOC) - M.A. Strategic Security Studies, National Defense University (Washington D.C.)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους